top of page

اطلاعات پزشکی و بهداشتی به زبان ساده برای همه 

Add a Title

حمایت از کسی پس از اقدام به خودکشی

وقتی کسی که به او اهمیت می‌دهید اقدام به خودکشی کرده است، دانستن اینکه چه کاری انجام دهید یا چه بگویید می‌تواند سخت باشد. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم از ایشان – و خودتان – حمایت کنید.

در این صفحه می‌خوانید:

هشدار محتوا: این اطلاعات ممکن است ناراحت‌کننده باشد یا خواندن آن دشوار به‌نظر برسد. ما هیچ اطلاعاتی درباره روش‌های خاص خودکشی ارائه نمی‌دهیم.

این صفحه بخشی است از راهنمای ما در مورد:

افکار خودکشی و پیشگیری از خودکشی

در مواقع اضطراری چه باید کرد

اگر کسی اقدام به خودکشی کرده است، یا در آستانه آسیب جدی به خود است، این یک وضعیت اورژانسی است. اگر انجام این کار ایمن است، باید:

  • با اورژانس برای آمبولانس تماس بگیرید، یا او را به اورژانس ببرید.

  • هر چیزی را که می‌تواند برای آسیب رساندن به خودش استفاده کند، از او دور کنید.

  • تا رسیدن کمک‌های پزشکی، کنارش بمانید

صفحه ما با عنوان «چگونه در مواقع بحرانی کمک بگیریم» گزینه‌های بیشتری دارد.

چه احساسی ممکن است بعد از اقدام به خودکشی آنها داشته باشید

اگر کسی که برای‌تان عزیز است اقدام به خودکشی کرده باشد، ممکن است احساسات مختلفی را تجربه کنید. این احساسات ممکن است در طول زمان تغییر کنند.

هر حسی که دارید، طبیعی و پذیرفتنی است. هیچ واکنشی درست یا غلط نیست.

احساسات شما ممکن است شامل این موارد باشد:

  • شوک، به‌ویژه اگر نمی‌دانستید که به خودکشی فکر می‌کند. ممکن است یک پیام غیرمنتظره یا تماسی از بیمارستان دریافت کرده باشید. این شوک می‌تواند باعث شود احساس بی‌حسی کنید، انگار اصلاً چیزی حس نمی‌کنید.

  • ترس از اینکه دوباره اقدام به خودکشی کند. یا ممکن است نگران آینده او باشید.

  • احساس گناه، اگر نمی‌دانستید که ایشان در سختی است. یا اینکه برای جلوگیری از اقدامش کار بیشتری انجام نداده‌اید – ممکن است این‌طور حس کنید که در حق او کوتاهی کرده‌اید.

  • شرم از اینکه کسی که به او اهمیت می‌دهید اقدام به خودکشی کرده است. این احساس ممکن است زمانی محتمل‌تر باشد که در محیطی بزرگ شده باشید که مردم معتقدند خودکشی گناه است، یا در مورد آن سوءتفاهم وجود دارد.

  • خشم نسبت به ایشان به خاطر تمایل به گرفتن جان خودش، یا خشم نسبت به خودتان به خاطر جلوگیری نکردن از اقدامش.

  • احساس خیانت، اگر ایشان احساسات خود را قبل از اقدامش مخفی نگه داشته بوده باشد.

  • سردرگمی در مورد اینکه چرا اقدام به خودکشی کرده‌، به خصوص اگر هیچ نشانه‌ای وجود نداشته. ممکن است احساس کنید سوالات زیادی دارید که پاسخی برای آنها پیدا نشده است.

  • احساس فقدان، زیرا شما آن فرد را آن‌گونه که قبل از اقدامش می‌شناختید، از دست داده‌اید، حتی اگر فوت نکرده باشد. و ممکن است دلتنگ شرایطی شوید که قبل از این اتفاق وجود داشت.

همچنین ممکن است بعد از اقدام به خودکشی ایشان، دچار «فلش‌بک» (بازگشت به صحنه) یا کابوس‌های شبانه شوید. صفحات ما درباره تروما (آسیب روانی) اطلاعات بیشتری در این باره دارند.

"هیچ‌کس شکست‌خورده نیست. این تقصیر هیچ‌کس نیست. مهم نیست چقدر به دنبال نشانه‌ها باشید، ممکن است آن‌ها را ندیده بگیرید یا کاملاً اشتباه تفسیر کنید."

چگونه درباره اقدام به خودکشی ایشان صحبت کنید

ممکن است صحبت کردن درباره اقدام به خودکشی یک نفر برای شما ناخوشایند باشد، یا شاید احساس کنید که می‌خواهید مسائل را حل کنید و به دنبال پاسخ بگردید.

گاهی ممکن است با وجود تمام تلاشی که می‌کنید، اشتباه کنید یا حرف نادرستی بزنید. اما صبر و حمایت شما می‌تواند تغییر بزرگی ایجاد کند. 

این نکات را امتحان کنید تا به شکلی که برای ایشان مفید باشد، درباره اقدامش صحبت کنید.

ایشان را مجبور به صحبت درباره اتفاقی که افتاده نکنید

ایشان ممکن است بعد از اقدامش حال مساعدی نداشته باشد یا برای پردازش آنچه از سر گذرانده‌اند، دچار مشکل باشد. سعی کنید اجازه دهید هر زمان که آمادگی داشت، سفره دلش را باز کند و هر چقدر که راحت هست، از تجربیاتش بگوید.

اما ممکن است تا مدتی، و یا شاید هیچ‌گاه، آمادگی صحبت درباره مسائل را نداشته باشد. اگر چنین شد، سعی کنید به خودتان نگیرید یا ایشان را مجبور به حرف زدن نکنید. همچنان می‌توانید به ایشان نشان دهید که به فکرش هستید.

یا شاید ایشان فقط کسی را می‌خواهد که در کنارش باشد و به ایشان اهمیت بدهد. اگر این چیزی است که او می‌خواهد، مجبور به صحبت کردن نیستید. رفتن به ملاقات و نشستن در کنارش می‌تواند کمک‌کننده باشد.

"من فکر می‌کنم افراد گاهی فقط به دنبال حمایتی هستند که در آن فقط به حرف‌هایشان گوش داده شود، بدون اینکه مجبور باشند همه چیز را توضیح دهند."

از سوالات باز استفاده کنید

اگر ایشان احساس آمادگی برای صحبت کرد، گوش دهید و با سوالات باز پاسخ دهید. این‌ها سوالاتی هستند که فرد را دعوت می‌کنند تا چیزی فراتر از «بله» یا «خیر» بگوید. برای مثال: «چه احساسی داشته‌ای؟» یا «بعد از آن چه اتفاقی افتاد؟»

فعالانه گوش دهید

به ایشان فضا بدهید تا با سرعتِ خودش درباره مسائل صحبت کند. شما نیازی به درک این ندارید که چرا ایشان اقدام به خودکشی کرده‌، حتی اگر مایل به دانستن آن باشید.

تکرار کردن حرف‌های خودش برای خودش، راه خوبی برای نشان دادن این است که به حرف‌هایش گوش می‌دهید. برای مثال، می‌توانید بگویید: «شنیده‌ام که در حال حاضر اوضاع برات واقعاً دردناکه».

استفاده از همان زبانی که فردِ تحت حمایت شما به کار می‌برد، می‌تواند مفید باشد. این نشان می‌دهد که شما گوش می‌دهید و سعی دارید بفهمید چه اتفاقی افتاده یا ایشان چه حسی دارد.

"من فقط می‌روم تا کنارش بنشینم و با ایشان صحبت کنم، یا حتی ببینم آیا کمکی از دستم برمی‌آید. چون فکر می‌کنم این کار تغییر بزرگی ایجاد می‌کند."

از زبانِ «انگ‌زننده» استفاده نکنید

انگ و بدنامی زیادی با خودکشی همراه است که شامل زبانی است که برخی افراد برای توصیف آن استفاده می‌کنند. سعی کنید از کلمات انگ‌زننده استفاده نکنید، حتی اگر احساس خشم یا رنجش می‌کنید.

برای مثال، برخی افراد ممکن است اقدامات به خودکشی را «خودخواهانه»، «بزدلانه» یا «برای جلب توجه» توصیف کنند. اما این کار غیرمفید و ناعادلانه است؛ بسیاری از افرادی که اقدام به خودکشی می‌کنند، آن را تنها راه چاره خود می‌بینند.

برخی دیگر ممکن است یک اقدام به خودکشی را «ناموفق» یا «شکست‌خورده» توصیف کنند، یا بگویند کسی «مرتکب» خودکشی شده است. اما تمام این واژه‌ها بارِ قضاوتی دارند، پس سعی کنید از آن‌ها دوری کنید.

در عوض می‌توانید بگویید آن‌ها «اقدام به خودکشی کردند» یا «سعی کردند به زندگی‌شان پایان دهند». همچنین می‌توانید بگویید آن‌ها «از اقدام خود جان سالم به در بردند».

"این کار یعنی دادنِ فضایی امن و بدون قضاوت به ایشان تا بتواند هر آنچه در سرش می‌گذرد را بیرون بریزد. و وقتی آن حرف گفته شد، ممکن است دیگر برایش چندان ترسناک نباشد، چون توانسته‌ آن را به اشتراک بگذارد."

نکاتی برای کمک به ایشان در کنار آمدن با مشکلات

در اینجا نکاتی درباره نحوه کمک کردن و کارهایی که باید از آن‌ها اجتناب کنید آورده شده است. اما به یاد داشته باشید که هر کس متفاوت است، بنابراین سعی کنید بر اساس آنچه ایشان نیاز دارد پیش بروید – حتی اگر این نیازها در طول زمان تغییر کند.

ارائه حمایت‌های عملی

ممکن است کارهای عملی وجود داشته باشد که بتوانید برای کمک انجام دهید. برای مثال، می‌توانید پیشنهاد دهید که در نوبت‌های پزشکیِ پیگیری همراهش بروید. یا اگر موافق باشد، می‌توانید در امن نگه داشتن محیط زندگی‌‌اش به ایشان کمک کنید.

می‌توانید مطلب ما در مورد کنار آمدن با اقدام به خودکشی را به ایشان نشان دهید، که حاوی نکاتی است که ممکن است برایش مفید باشد.

و ممکن است در موارد دیگری مانند کارهای خانه یا مراقبت از کودک به حمایت نیاز داشته باشند. بپرسید چه چیزی برایش مفیدتر است.

با ایشان متفاوت رفتار نکنید

می‌توانید ایشان را به مناسبت‌ها و مراسم‌هایی که به طور معمول دعوت می‌کردید، دعوت کنید. این کار می‌تواند به ایشان کمک کند تا احساس کند نادیده گرفته نشده‌ و نشان می‌دهد که رفتار شما با ایشان تغییر نکرده است.

اما اگر حوصله معاشرت یا انجام کارهایی را که قبلاً از آن‌ها لذت می‌برد ندارند، سعی کنید ناامید نشوید.

اگر ایشان توانایی شرکت در رویدادهای بزرگ‌تر را ندارند، می‌توانید چیزی را پیشنهاد دهید که دست‌یافتنی‌تر باشد؛ برای مثال، پیاده‌روی یا رفتن به یک کافه.

اگر کسی در سختی باشد، ممکن است کمی بدجنس به نظر برسد یا نخواهد صحبت کند. و من فکر می‌کنم خیلی راحت است که بگوییم: "خب، من تلاشم را کردم." اما مهم است که به تلاش کردن ادامه دهید.

به ایشان کمک کنید تا مرزهای مشخصی تعیین کنند

برخی افراد بعد از اقدام به خودکشی حمایت زیادی می‌خواهند، اما برخی دیگر ممکن است برای مدتی به فضا و تنهایی نیاز داشته باشند.

اگر هر دوی شما برای رابطه‌تان و انتظاراتی که از یکدیگر دارید مرزهایی تعیین کنید، می‌تواند کمک‌کننده باشد. این کار به مدیریت احساسات و موقعیت‌های دشوار کمک می‌کند.

همچنین توافق بر سر اینکه چگونه با یکدیگر صحبت کنید و در چه مواردی می‌توانید از آن‌ها حمایت کنید، ممکن است مفید باشد.

به ایشان در تهیه یک برنامه ایمنی کمک کنید

یک برنامه ایمنی می‌تواند به فرد کمک کند تا در صورت داشتن احساس خودکشی مجدد، امنیت خود را حفظ کند. این برنامه می‌تواند توضیح دهد که در صورت پریشانی یا داشتن افکار خودکشی، ایشان چه احساس و رفتاری خواهد داشت و به شما می‌گوید که اگر دوباره چنین حسی داشت، چگونه کمک کنید.

ایشان ممکن است برنامه ایمنی را خودش، یا با کمک متخصصان بهداشت و درمان تکمیل کنند. یا ممکن است از شما بخواهد در تدوین برنامه به ایشان کمک کنید.

یک برنامه ایمنی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • نحوه تشخیص نشانه‌های هشداردهنده ایشان

  • استراتژی‌های مقابله‌ای که در گذشته برایش مفید بوده است

  • راه‌هایی برای امن کردن محیط زندگی‌‌اش

  • نام و جزئیات تماس افراد مورد اعتماد

  • نام و جزئیات تماس متخصصانی که می‌توانند از ایشان حمایت کنند

  • جزئیات خطوط کمک و خدمات شنیداری

  • جزئیات یک مکان امن که می‌تواند برای دریافت حمایت به آنجا برود

مجموعه Samaritans  اطلاعات بیشتری در مورد برنامه‌های ایمنی دارد که شامل یک نمونه برنامه قابل دانلود نیز می‌شود. (مطلب به زبان انگلیسی است)

چگونه بفهمم که آیا ممکن است دوباره اقدام به خودکشی کند؟

اگر کسی را که می‌شناسید اقدام به خودکشی کرده باشد، ممکن است نگران تکرار این اتفاق باشید.

این‌ها برخی از احساسات و رفتارهایی هستند که فرد ممکن است از خود نشان دهد:

  • صحبت کردن یا نوشتن در مورد مرگ یا خودکشی

  • ظاهر شدن در وضعیتی که نشان‌دهنده احساس درماندگی یا بی‌ارزشی است

  • تغییرات ناگهانی در رفتار، خلق‌وخو یا روتین‌های روزمره

  • صحبت کردن درباره انتقام، احساس گناه یا شرم، یا درباره بارِ دوش دیگران بودن

  • گوشه‌گیرتر شدن و تمایل به تنها ماندن

  • بخشیدن اموال و دارایی‌ها، یا انجام کارهایی مانند تنظیم وصیت‌نامه

  • رفتارهای پرخطر، مانند مصرف مواد مخدر، نوشیدن الکل بیشتر یا رانندگی بی‌پروا

  • خداحافظی با دیگران به گونه‌ای که انگار بار آخر است

  • آرام‌تر از حد معمول به نظر رسیدن پس از یک دوره افسردگی

اما به یاد داشته باشید که هر کسی متفاوت است. برخی افراد ممکن است نشانه‌هایی را نشان دهند که ما در اینجا فهرست نکرده‌ایم.

یا ممکن است احساسات خود را پنهان کنند و اصلا هیچ نشانه‌ای نشان ندهند. افراد دیگری نیز ممکن است به این شیوه‌ها رفتار کنند اما تمایلی به خودکشی نداشته باشند.

ممکن است احساس کنید که نمی‌توانید از ایشان بپرسید که آیا احساس خودکشی دارد یا خیر. یا اینکه آیا قصد اقدام دیگری دارد. اما تحقیقات نشان می‌دهد که پرسیدن از ایشان در مورد احساسات خودکشی می‌تواند کمک کند.

سوالات ساده و مستقیم می‌تواند ایشان را تشویق کند که در مورد احساسات خود صادق باشد.

درک اینکه فرد دیگری چه احساسی دارد می‌تواند دشوار باشد. مهم است که اگر نتوانستید نشانه‌های تمایل به خودکشی را در ایشان تشخیص دهید، خودتان را سرزنش نکنید.

مطرح کردن موضوع خودکشی در صورتی که ایشان شروع به داشتن چنین احساساتی کرده باشد، باعث می‌شود انگ و بدنامی از این موضوع برداشته شود و به ایشان فرصت می‌دهد تا بتواند به طور آشکار و آزادانه با شما صحبت کند

اگر به بیمارستان برود چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟

برخی از افرادی که اقدام به خودکشی می‌کنند، به درمان در بیمارستان نیاز خواهند داشت.

اگر آن‌ها برای نجات جان خود به درمان پزشکی اضطراری نیاز داشته باشند، این موضوع باید در اولویت باشد. سپس، در صورت داشتن جراحات جسمی یا سایر نگرانی‌های سلامت جسمانی، ممکن است نیاز باشد برای انجام آزمایش‌ها و درمان در بیمارستان بمانند.

آن‌ها همچنین باید توسط متخصصی ویزیت شوند که بتواند سلامت روان آن‌ها را ارزیابی کند. برخی بخش‌های اورژانس (A&E) دارای تیم تخصصی روان‌پزشکی هستند.

این تیم ممکن است:

  • ارزیابی اولیه (که گاهی اوقات ارزیابی روانپزشکی یا ارزیابی روانی-اجتماعی نامیده می‌شود) را انجام دهد

  • به حفظ امنیت ایشان در کوتاه مدت کمک کند

  • دارو تجویز کند

  • ایشان را با سایر خدمات پشتیبانی، مانند تیم بحران محلی در تماس قرار دهد.

  • در مورد اینکه آیا ایشان می‌تواند به خانه برود یا نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد تصمیم بگیرند

بیمارستان باید در صورت رضایتِ فرد، شما را در جریان روند مراقبت از او قرار دهد.

آیا ایشان بستری اجباری خواهد شد؟

این یک احتمال است، اما بسیاری از افرادی که اقدام به خودکشی می‌کنند، بستری اجباری نمی‌شوند.

متخصصان سلامت روان اگر تشخیص دهند که به نفع فرد است، می‌توانند با بستری اجباری او موافقت کنند. این به معنای وادار کردن فرد به ماندن در بیمارستان است، حتی اگر خودش مایل به ماندن نباشد.

وقتی بیمارستان را ترک می‌کند چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟

کارکنان بیمارستان باید پیش از ترخیص فرد، مراقبت‌های پیگیری را با او بررسی کرده و برای آن برنامه‌ریزی کنند. کارکنان ممکن است با همکاری فرد یک برنامه ایمنی تهیه کنند.

این برنامه می‌تواند شامل ارزیابی هرگونه خطر و مشخص کردن افرادی باشد که در صورت نیاز به حمایت باید با آن‌ها تماس گرفت.

آن‌ها باید اطلاعاتی به شما بدهند تا به درک اتفاقی که افتاده کمک کند. این اطلاعات ممکن است شامل راهنمایی‌هایی درباره نحوه مقابله (کنار آمدن) در هنگام حمایت از یک فرد دیگر و اطلاعاتی درباره خدماتی باشد که می‌توانند کمک‌کننده باشند؛ مانند گروه‌های حمایتی هم‌تایان در محل، انجمن‌های آنلاین و خیریه‌ها.

کارکنان بیمارستان باید شما را تشویق کنند تا در مراقبت از فرد مشارکت داشته باشید - البته در صورتی که خودِ فرد با این موضوع موافق باشد.

ممکن است پس از ترک بیمارستان نگران امنیت آن‌ها باشید. این موضوع شامل مواردی است که آن‌ها جای امنی برای رفتن ندارند؛ مثلاً اگر بی‌خانمان هستند یا آزار و اذیت (سوءرفتار) را تجربه می‌کنند.

شما می‌توانید این نگرانی‌ها را با کارکنان بیمارستان که مدیریت مراقبت از آن‌ها را بر عهده دارند، در میان بگذارید. همچنین اگر نگران میزان مراقبتی هستید که خودتان می‌توانید ارائه دهید، می‌توانید با کارکنان بیمارستان صحبت کنید.

چه مراقبت‌هایی ممکن است در خانه دریافت کنند؟

آن‌ها باید ظرف ۴۸ ساعت پس از ترک بیمارستان، مراقبت‌های پیگیری دریافت کنند. هدف از این کار، ارزیابی خطر آسیب به خود یا اقدام به خودکشی و بررسی این است که به چه کمک‌ها و حمایت‌های دیگری نیاز دارند.

آن‌ها باید این مراقبت را از تیم سلامت روان خود یا پزشک عمومی (GP)، و یا از کارکنان بیمارستانی که برنامه مراقبت پیگیری آن‌ها را تنظیم کرده‌اند، دریافت کنند.

فکر بازگشت از بیمارستان به خانه می‌تواند برای آن‌ها طاقت‌فرسا و ترسناک باشد. این تجربه ممکن است برای شما هم نگران‌کننده باشد.

از خودتان مراقبت کنید

دوران پس از اقدام به خودکشی یک عزیز می‌تواند پریشان‌کننده و گیج‌کننده باشد. این موضوع می‌تواند بر سلامت روان شما تأثیر بگذارد.

مراقبت از خودتان ممکن است غیرممکن به نظر برسد؛ به‌ویژه زمانی که زمان زیادی را صرف تمرکز بر شخص دیگری می‌کنید. اما اگر توانش را دارید که تلاش کنید، این نکات می‌تواند کمک‌کننده باشد:

با کسی که به او اعتماد دارید صحبت کنید

درددل کردن با کسی که به او اعتماد دارید، می‌تواند به شما کمک کند تا احساس کنید شنیده شده‌اید و مورد حمایت هستید. این فرد می‌تواند یک دوست، شریک زندگی یا یکی از اعضای خانواده باشد. یا می‌توانید با یک خط حمایتی یا خدمات شنیداری تماس بگیرید.

گاهی اوقات به رسمیت شناختن احساسات‌تان با بلند گفتن آن‌ها می‌تواند کمک کند. نیازی نیست هیچ جزئیات شخصی درباره فردی که از او حمایت می‌کنید، به اشتراک بگذارید.

به اصول اولیه اهمیت بدهید

سعی کنید برای انجام کارها به خودتان فشار نیاورید. مهم‌ترین کارهایی را که باید انجام دهید در اولویت قرار دهید.

برای مثال:

  • به طور منظم غذا بخورید و بنوشید

  • به بهداشت اولیه خود رسیدگی کنید

  • هر روز کمی هوای تازه بخورید

  • خواب با کیفیتی داشته باشید

اگر با این موارد دست و پنجه نرم می‌کنید، ممکن است مراقبت از فردی که دوستش دارید برای‌تان سخت‌تر شود.

"واقعاً خیلی سخته که از خودت مراقبت کنی وقتی تقریباً حس می‌کنی زندگی اون شخص تو دستاته."

اگر نیاز دارید، کمی فاصله بگیرید

متمرکز کردن تمام انرژی روی حمایت از فرد دیگر می‌تواند دشوار باشد. این کار زمانی که خودتان با احساسات قوی و متناقضی درگیر هستید، سخت‌تر هم می‌شود.

اشکالی ندارد اگر از خود بپرسید که آیا در حال حاضر بهترین فرد برای حمایت از آن‌ها هستید یا خیر. این به معنای بی‌تفاوت بودن شما نیست، بلکه ممکن است به این معنا باشد که به استراحت نیاز دارید. صرف مقداری زمان برای خودتان می‌تواند به شما کمک کند تا در آینده بهتر از آن‌ها حمایت کنید.

بررسی کنید که آیا می‌توانید به عنوان مراقب، حمایت مالی دریافت کنید یا خیر

اگر بدون دریافت دستمزد از کسی حمایت یا مراقبت می‌کنید، شما یک «مراقب» محسوب می‌شوید. این کار می‌تواند کمک به کسی باشد که درگیر بیماری، معلولیت، سلامت روان یا اعتیاد است.

ممکن است خود را یک مراقب ندانید، یا فکر کنید که کمک زیادی نمی‌کنید. اما اگر زمان خود را صرف حمایت از فرد دیگری می‌کنید، ممکن است بتوانید کمک‌های عملی و مالی دریافت کنید.

حمایت حرفه‌ای دریافت کنید

اگر با احساسات خود دست و پنجه نرم می‌کنید، می‌توانید به دنبال کمک باشید. درخواست حمایت همیشه درست است؛ لازم نیست حتماً برای یک مشکل خاص سلامت روان باشد.

اطلاعات بیشتر در مورد افکار خودکشی و پیشگیری از خودکشی

اطلاعات پزشکی و بهداشتی ما در دیجی‌پزشک دارای نشان کیفیت PIF TICK است. این یعنی استفاده از آن آسان است، به‌روز می‌باشد و بر پایه جدیدترین شواهد علمی تهیه شده است.

bottom of page