Add a Title
درمان - اختلال وسواس جبری
اختلال وسواس جبری (OCD) قابل درمان است. درمان توصیه شده بستگی به تأثیر آن بر زندگی شما دارد.
با توجه به سیستم بهداشت و درمان محل زندگی شما معمولا ۲ درمان اصلی وجود دارد.
۲ درمان اصلی عبارتند از:
گفتار درمانی - معمولاً نوعی درمان است که به شما کمک میکند با ترسها و افکار وسواسی خود روبرو شوید بدون اینکه مجبور به درست کردن آنها باشید.
دارو - معمولاً نوعی داروی ضد افسردگی است که میتواند با تغییر تعادل مواد شیمیایی در مغز شما کمک کند
معمولاً برای اختلال وسواس جبری (OCD) نسبتاً خفیف یک دوره درمانی کوتاه توصیه میشود. اگر مبتلا به اختلال وسواس جبری (OCD) شدیدتر هستید، ممکن است به دوره طولانیتری از درمان ترکیبی و دارو نیاز داشته باشید.
این درمانها میتوانند بسیار مؤثر باشند، اما مهم است که بدانید ممکن است چندین ماه طول بکشد تا متوجه فواید آن شوید.
گفتار درمانی
درمان اختلال وسواس جبری (OCD) معمولا یک نوع درمان شناختی رفتاری (CBT) با مواجهه و پیشگیری از پاسخ (ERP) است.
در این درمان:
با درمانگر خود کار میکنید تا مشکلات خود را به بخشهای جداگانه تقسیم کنید، مانند افکار، احساسات فیزیکی و اعمال.
شما به رویارویی با ترسها و داشتن افکار وسواسی بدون خنثی کردن آنها با رفتارهای اجباری تشویق میشوید. ابتدا با موقعیتهایی شروع میکنید که کمترین اضطراب را ایجاد میکنند، سپس به سمت افکار دشوارتر میروید
درمان ممکن است کار سختی باشد، اما بسیاری از افراد متوجه میشوند که وقتی با وسواسهای خود مواجه میشوند، در نهایت اضطرابشان بهبود مییابد یا از بین میرود.
افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری (OCD) نسبتاً خفیف معمولاً به حدود ۸ تا ۲۰ جلسه درمان با درمانگر نیاز دارند و تمرینات بین جلسات در خانه انجام میشود. اگر اختلال وسواس جبری (OCD) شدیدتر دارید، ممکن است به یک دوره درمانی طولانیتری نیاز داشته باشید.
دارو
اگر گفتار درمانی به درمان اختلال وسواس جبری (OCD) شما کمک نکند، یا اگر اختلال وسواس جبری (OCD) شما نسبتاً شدید باشد، ممکن است به دارو نیاز داشته باشید.
داروهای اصلی تجویز شده نوعی ضد افسردگی به نام مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) هستند. SSRI میتواند با افزایش سطح یک ماده شیمیایی به نام سروتونین در مغز به بهبود علائم اختلال وسواس جبری (OCD) کمک کند.
ممکن است لازم باشد تا ۱۲ هفته این داروها را مصرف کنید تا متوجه اثرات آن شوید.
اکثر افراد حداقل به مدت یک سال نیاز به درمان دارند. اگر پس از این مدت علائم دردسرساز کمی داشتید یا هیچ علائمی نداشتید، ممکن است بتوانید آن را متوقف کنید، اگرچه برخی از افراد نیاز دارند تا این داروها را برای چندین سال مصرف کنند.
بدون مشورت با پزشک خود، مصرف این داروها را قطع نکنید زیرا قطع ناگهانی آن میتواند عوارض جانبی ناخوشایندی ایجاد کند. درمان به تدریج متوقف خواهد شد تا احتمال بروز عوارض جانبی کاهش یابد. در صورت بازگشت علائم ممکن است نیاز باشد دوز شما دوباره افزایش یابد.
عوارض جانبی
عوارض جانبی احتمالی مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) عبارتند از:
احساس آشفتگی، لرزش یا اضطراب
حالت تهوع یا استفراغ
مشکلات خواب (بیخوابی)