تشخیص - سرطان ریه

• بررسی اجمالی

• علائم

• علل

• تشخیص

• درمان

• زندگی با

• پیشگیری

اگر علائم سرطان ریه، مانند تنگی نفس یا سرفه مداوم دارید به پزشک عمومی مراجعه کنید.

پزشک عمومی در مورد سلامت عمومی و علائم شما سوال خواهد کرد. ایشان ممکن است شما را معاینه کرده و از شما بخواهد که در دستگاهی به نام اسپیرومتر تنفس کنید. اسپیرومتر میزان ورود و خروج هوا را اندازه گیری می‌کند.

ممکن است از شما خواسته شود که برای رد برخی از علل احتمالی علائم، مانند عفونت قفسه سینه، آزمایش خون بدهید.

اشعه ایکس قفسه سینه

اشعه ایکس قفسه سینه معمولاً اولین آزمایشی است که برای تشخیص سرطان ریه استفاده می‌شود. بیشتر تومورهای ریه در اشعه ایکس به صورت یک توده سفید مایل به خاکستری ظاهر می‌شوند.

با این حال، اشعه ایکس قفسه سینه نمی‌تواند تشخیص قطعی بدهد، زیرا اغلب نمی‌تواند بین سرطان و سایر شرایط و بیماری‌ها، مانند آبسه ریه (مجموعه‌ای از چرک که در ریه‌ها تشکیل می‌شود) تمایز قائل شود.

اگر اشعه ایکس قفسه سینه نشان دهد که شما ممکن است سرطان ریه داشته باشید، باید به متخصص بیماری‌های قفسه سینه مراجعه کنید.

یک متخصص می‌تواند آزمایش‌های بیشتری ترتیب دهد تا بررسی کند که آیا سرطان ریه دارید یا خیر، و در صورت وجود، نوع آن و میزان گسترش آن را مشخص کند.

سی تی اسکن

سی تی اسکن معمولاً آزمایش بعدی است که بعد از اشعه ایکس قفسه سینه انجام می‌دهید. سی تی اسکن از اشعه ایکس و کامپیوتر برای ایجاد تصاویر دقیق از داخل بدن شما استفاده می‌کند.

قبل از انجام سی تی اسکن، آمپولی حاوی ماده رنگی مخصوصی به نام ماده کنتراست به شما تزریق می‌شود که به بهبود کیفیت تصاویر کمک می‌کند.

اسکن بدون درد است و ۱۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

پت - سی تی اسکن (PET-CT)

اگر نتایج سی تی اسکن نشان دهد که شما سرطان دارید، ممکن است پت - سی تی اسکن (PET-CT) انجام دهید.

پت - سی تی اسکن می‌تواند محل وجود سلول‌های سرطانی فعال را نشان دهد. این می‌تواند به تشخیص و انتخاب بهترین درمان کمک کند.

قبل از انجام پت - سی تی اسکن، یک ماده کمی رادیواکتیو به شما تزریق می‌شود. از شما خواسته می‌شود که روی یک میز دراز بکشید که به داخل اسکنر پت می‌رود.

اسکن بدون درد است و ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد.

برونکوسکوپی و بیوپسی

اگر سی تی اسکن نشان دهد که ممکن است در قسمت مرکزی قفسه سینه سرطان وجود داشته باشد، ممکن است برونکوسکوپی به شما پیشنهاد شود.

برونکوسکوپی عملی است که به پزشک اجازه می‌دهد تا داخل مجاری هوایی شما را ببیند و نمونه کوچکی از سلول‌ها را بردارد (بیوپسی).

در حین برونکوسکوپی، یک لوله نازک با یک دوربین در انتهای آن، به نام برونکوسکوپ، از طریق دهان یا بینی وارد مجاری تنفسی شما می‌شود.

این عمل ممکن است ناراحت کننده باشد، بنابراین قبل از شروع به شما یک آرام بخش برای کمک به آرامش و یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن گلو داده می‌شود. این روش حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه طول می‌کشد.

روش جدیدتر اسکن سونوگرافی اندوبرونشیال (EBUS) نام دارد که برونکوسکوپی را با سونوگرافی ترکیب می‌کند.

مانند برونکوسکوپی، اسکن سونوگرافی اندوبرونشیال به پزشک اجازه می‌دهد تا داخل مجاری هوایی شما را ببیند. با این حال، کاوشگر سونوگرافی در انتهای دوربین همچنین به پزشک اجازه می‌دهد تا گره‌های لنفاوی را در مرکز قفسه سینه پیدا کند تا بتواند از آنها بیوپسی بگیرد.

این روش حدود ۹۰ دقیقه طول می‌کشد.

گره‌های لنفاوی بخشی از شبکه عروق‌ها و غدد هستند که در سراسر بدن پخش شده و به عنوان بخشی از سیستم ایمنی بدن شما عمل می‌کنند.

بیوپسی از یک غده لنفاوی می‌تواند نشان دهد که آیا سلول های سرطانی در آنجا رشد می‌کنند و چه نوعی هستند.

انواع دیگر بیوپسی

ممکن است نوع دیگری از بیوپسی به شما پیشنهاد شود. این ممکن است نوعی بیوپسی جراحی باشد، مانند توراکوسکوپی، مدیاستینوسکوپی یا نوعی بیوپسی باشد که با استفاده از یک سوزن که از طریق پوست وارد می‌شود انجام می‌شود.

توراکوسکوپی

توراکوسکوپی عملی است که به پزشک اجازه می‌دهد ناحیه خاصی از قفسه سینه شما را معاینه کند و نمونه بافت و مایع را بردارد.

قبل از انجام توراکوسکوپی به بیهوشی عمومی نیاز دارید.

دو یا سه برش کوچک در قفسه سینه شما ایجاد می‌شود تا یک لوله (شبیه برونکوسکوپ) به قفسه سینه شما وارد شود.

پزشک از این لوله برای بررسی داخل قفسه سینه و گرفتن نمونه بافت استفاده می‌کند. سپس نمونه‌ها برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند.

پس از توراکوسکوپی، ممکن است لازم باشد یک شب در بیمارستان بمانید، تا هر مایعی که در ریه‌های شما است، تخلیه شود.

مدیاستینوسکوپی

مدیاستینوسکوپی به پزشک اجازه می‌دهد ناحیه بین ریه‌های شما در مرکز قفسه سینه (مدیاستن) را بررسی کند.

برای انجام این آزمایش، باید بیهوشی عمومی دریافت کنید و چند روزی در بیمارستان بستری شوید.

پزشک بریدگی کوچکی در پایین گردن شما ایجاد می‌کند تا بتواند لوله نازکی را وارد قفسه سینه شما کند. این لوله یک دوربین در انتها دارد که به پزشک امکان می‌دهد داخل قفسه سینه شما را ببیند.

پزشک همچنین می‌تواند در طی عمل، نمونه‌هایی از سلول‌های گره‌های لنفاوی شما را بردارد. گره‌های لنفاوی بررسی می‌شوند زیرا آنها معمولاً اولین مکان‌هایی هستند که سرطان ریه به آنها گسترش می‌یابد.

بیوپسی سوزنی از راه پوست

در طول بیوپسی سوزنی از راه پوست، از یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن پوست استفاده می‌شود. سپس پزشک از یک سی‌تی‌اسکنر یا سونوگرافی استفاده می‌کند تا یک سوزن را از طریق پوست به داخل ریه‌تان به سمت محل مشکوک به وجود تومور هدایت کند.

این سوزن برای برداشتن مقدار کمی از بافت از تومور مشکوک استفاده می‌شود تا بتوان آن را در آزمایشگاه آزمایش کرد.

خطرات بیوپسی

مانند همه روش‌های پزشکی، بیوپسی ریه با خطر کمی از عوارض مانند پنوموتوراکس همراه است. پنوموتوراکس زمانی است که هوا از ریه به فضای بین ریه‌ها و دیواره قفسه سینه نشت می‌کند.

این می‌تواند به ریه فشار وارد کند و باعث فروپاشی آن شود.

متخصصی که بیوپسی را انجام می‌دهد از خطرات احتمالی موجود آگاه خواهد بود. ایشان باید قبل از موافقت با انجام این روش، تمام خطرات را به طور مفصل توضیح دهد. ایشان شما را برای بررسی علائم پنوموتوراکس، مانند تنگی نفس ناگهانی، تحت نظر خواهد داشت.

اگر پنوموتوراکس رخ دهد، می‌توان آن را با استفاده از سوزن یا لوله برای خارج کردن هوای اضافی درمان کرد تا ریه دوباره به طور معمول منبسط شود.

در مورد مرحله سرطان و درجه سرطان بیشتر بدانید.