سوالات متداول در مورد پنتوپرازول

پنتوپرازول نوعی دارو به نام مهارکننده پمپ پروتون (PPI) است.

پمپ‌های پروتون آنزیم‌هایی در پوشش معده شما هستند که به تولید اسید برای هضم غذا کمک می‌کنند.

پنتوپرازول از عملکرد صحیح پمپ‌های پروتون جلوگیری می‌کند. این امر میزان اسید معده را کاهش می‌دهد.

باید ظرف ۲ تا ۳ روز احساس بهتری داشته باشید. ممکن است تا ۴ هفته طول بکشد تا پنتوپرازول به طور کامل اثر کند، بنابراین ممکن است در این مدت هنوز برخی علائم را داشته باشید.

اگر پنتوپرازول را بدون نسخه پزشک خریداری کرده‌اید و پس از ۲ هفته احساس بهبودی نداشتید، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر علائم شما بهبود یافته است، می‌توانید ۲ هفته دیگر آن را مصرف کنید.

بدون مشورت با پزشک، بیش از ۴ هفته آن را مصرف نکنید. ممکن است پزشک بخواهد آزمایش‌هایی انجام دهد یا داروی شما را تغییر دهد.

اگر برای درمان سوزش سر دل یا رفلاکس اسید، پنتوپرازول تجویز شده باشد، علائم شما معمولاً ظرف ۴ هفته بهبود می‌یابد. اگر بعد از این مدت هنوز علائمی داشته باشید، پزشک ممکن است بخواهد آزمایش‌های بیشتری انجام دهد.

اگر پنتوپرازول را بدون نسخه از داروخانه خریداری کرده‌اید، بیش از ۴ هفته بدون مشورت با پزشک آن را مصرف نکنید.

اگر پنتوپرازول را بیش از ۳ ماه مصرف کنید، ممکن است سطح منیزیم خون شما کاهش یابد.

کمبود منیزیم می‌تواند باعث خستگی، گیجی و سرگیجه شود و باعث پرش عضلات، لرزش و ضربان قلب نامنظم شود. در صورت بروز هر یک از این علائم با پزشک خود تماس بگیرید یا از اورژانس محلی مشورت بگیرید.

مصرف پنتوپرازول بیش از یک سال ممکن است احتمال بروز عوارض جانبی خاصی را افزایش دهد، از جمله:

• شکستگی استخوان

• عفونت‌های روده

• کمبود ویتامین B12 - علائم شامل احساس خستگی شدید، درد و قرمزی زبان، زخم‌های دهان و سوزن سوزن شدن است.

اگر پنتوپرازول را بیش از ۱ سال مصرف کنید، پزشک به طور مرتب سلامت شما را بررسی خواهد کرد تا ببیند آیا باید به مصرف آن ادامه دهید یا خیر.

مشخص نیست که آیا پنتوپرازول با مصرف طولانی‌تر، اثرش کمتر می‌شود یا خیر. اگر احساس می‌کنید که دیگر اثر نمی‌کند، با پزشک خود مشورت کنید.

برخی تحقیقات نشان می‌دهند که مصرف داروهای کاهش‌دهنده اسید معده مانند مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) و مسدودکننده‌های گیرنده H2، ممکن است با افزایش اندک خطر ابتلا به سرطان معده مرتبط باشند. این احتمال در افرادی که بیش از ۳ سال از این داروها استفاده می‌کنند، بیشتر است.

اما مطالعات بیشتری با حضور افراد بیشتر باید انجام شود تا مطمئن شویم که PPIها و مسدودکننده‌های H2 باعث سرطان معده می‌شوند، نه چیزی دیگر.

مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs)، مانند اکثر داروها، می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند، بنابراین بهتر است آنها را برای کوتاه‌ترین مدت ممکن مصرف کنید.

و اگر متوجه هر یک از این علائم شدید که می‌توانند نشانه‌های سرطان معده باشند، مهم است که با پزشک خود صحبت کنید:

• مشکل در بلع (دیسفاژی)

• تهوع یا استفراغ

• احساس سیری خیلی سریع هنگام غذا خوردن

• کاهش وزن بدون تلاش و ناخواسته

اگر نگران هستید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

۴ داروی دیگر مشابه پنتوپرازول وجود دارد:

• لانسوپرازول

• امپرازول

• اس امپرازول

• رابپرازول

مانند پنتوپرازول، این داروها مهارکننده‌های پمپ پروتون هستند. آنها به همان روش برای کاهش اسید معده شما عمل می‌کنند.

آنها معمولاً به خوبی پنتوپرازول عمل می‌کنند و عوارض جانبی مشابهی دارند. با این حال، ممکن است در دوزهای مختلف نسبت به پنتوپرازول تجویز شوند.

گاهی اوقات، اگر پنتوپرازول برای شما مؤثر نباشد یا عوارض جانبی داشته باشید، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که یک مهارکننده پمپ پروتون دیگر مصرف کنید.

داروهای تجویزی و داروهای دیگری نیز وجود دارند که می‌توانید برای درمان سوء هاضمه و سوزش سر دل خریداری کنید.

آنتی اسیدها

آنتی اسیدها، مانند کربنات کلسیم، بی‌کربنات سدیم، مالوکس و شیر منیزیم، با کاهش آسیب اسید در معده، سوء هاضمه و سوزش سر دل را تسکین می‌دهند. آنها تسکین سریعی ایجاد می‌کنند که چند ساعت طول می‌کشد. آنها برای علائم گاه به گاه اسید معده ایده‌آل هستند.

برخی از آنتی‌اسیدها، مانند گاویسکون، یک ماده‌ی اضافی به نام اسید آلژنیک دارند. آن‌ها با ایجاد پوششی در معده، مانع از ورود شیره‌ی معده به مری می‌شوند. آن‌ها به ویژه برای تسکین رفلاکس اسید مفید هستند.

آنتی اسیدها از داروخانه ها و سوپرمارکت ها قابل تهیه هستند.

مسدودکننده‌های H2

آنتاگونیست‌های هیستامین (که معمولاً مسدودکننده‌های H2 نامیده می‌شوند) میزان اسید تولید شده در معده شما را کاهش می‌دهند، اما این کار را به روشی متفاوت از مهارکننده‌های پمپ پروتون انجام می‌دهند.

آنها شامل فاموتیدین، سایمتیدین و نیزاتیدین هستند.

به طور کلی، مهارکننده‌های پمپ پروتون مانند پنتوپرازول ابتدا استفاده می‌شوند زیرا در کاهش اسید معده بهتر از مسدودکننده‌های H2 عمل می‌کنند.

با این حال، اگر مهارکننده پمپ پروتون برای شما مناسب نباشد (مثلاً به دلیل عوارض جانبی)، پزشک ممکن است مسدودکننده H2 تجویز کند.

می‌توانید فاموتیدین، سایمتیدین و نیزاتیدین را بدون نسخه از داروخانه‌ها برای درمان کوتاه‌مدت خریداری کنید.

می‌توانید پنتوپرازول را با یک آنتی‌اسید مانند گاویسکون مصرف کنید.

بله، مصرف مسکن‌هایی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن همزمان با پنتوپرازول بی‌خطر است.

بهتر است ایبوپروفن را همراه با غذا یا بلافاصله بعد از آن مصرف کنید تا معده شما را ناراحت نکند.

پنتوپرازول هیچ نوع روش پیشگیری از بارداری معمولی، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص‌های پروژستوژنی را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

اما ممکن است اثربخشی یک نوع روش پیشگیری از بارداری اضطراری به نام ellaOne را کاهش دهد، بنابراین ممکن است به جای آن نوع دیگری از روش پیشگیری از بارداری اضطراری توصیه شود.

اگر پنتوپرازول باعث اسهال شدید آبکی یا هر اسهالی که بیش از ۲۴ ساعت طول بکشد، شود، ممکن است قرص‌های ضدبارداری شما از بارداری محافظت نکنند. برای اطلاع از اقدامات لازم، بسته قرص را بررسی کنید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

پنتوپرازول می‌تواند باعث سرگیجه یا خواب‌آلودگی شما شود یا بینایی شما را تحت تأثیر قرار دهد. اگر این اتفاق برای شما افتاد، تا زمانی که حال‌تان بهتر نشده است، رانندگی و دوچرخه‌سواری نکنید یا از ماشین‌آلات یا ابزار استفاده نکنید.

رانندگی در صورتی که توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تأثیر قرار گیرد، جرم محسوب می‌شود. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید رانندگی ایمن است یا خیر. اگر هرگونه شکی دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در هنگام مصرف پنتوپرازول برای شما بی‌خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

الکل بر عملکرد پنتوپرازول تأثیری ندارد. با این حال، بهتر است زیاد الکل ننوشید زیرا نوشیدن الکل باعث می‌شود معده شما اسید بیشتری نسبت به حالت عادی تولید کند. این می‌تواند پوشش معده شما را تحریک کرده و علائم شما را بدتر کند.

می‌توانید هنگام مصرف پنتوپرازول به طور معمول غذا بخورید و بنوشید، اما بهتر است آن را یک ساعت قبل از غذا مصرف کنید.

بهتر است از غذاهایی که به نظر می‌رسد علائم شما را بدتر می‌کنند، مانند غذاهای سنگین، تند و چرب، پرهیز کنید. همچنین کاهش نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا و همچنین الکل مفید است.

ممکن است با ایجاد چند تغییر در رژیم غذایی و سبک زندگی، علائم ناشی از اسید معده بیش از حد کاهش یابد.

• با تغذیه سالم، وزن سالم خود را حفظ کنید.

• از غذاهایی که می‌توانند علائم شما را بدتر کنند، مانند غذاهای چرب، تند و پرادویه و غذاهای اسیدی مانند گوجه فرنگی، مرکبات، سس سالاد و نوشیدنی‌های گازدار، خودداری کنید.

• مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا را کاهش دهید.

• مصرف الکل را کاهش دهید.

• اگر می‌توانید سیگار را ترک کنید.

• هنگام غذا خوردن صاف بنشینید. این کار فشار را از روی معده شما برمی‌دارد.

• اگر علائم شب‌ها دارید، سعی کنید حداقل ۳ ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.

• هنگام خواب، سر و شانه‌های خود را بالا نگه دارید. این کار می‌تواند از بالا آمدن اسید معده هنگام خواب جلوگیری کند.