روش‌های جایگزین - پیوند بای پس عروق کرونر

• بررسی اجمالی

• آماده شدن

• چگونه انجام می‌شود

• بهبودی

• خطرات

• زندگی با

• جایگزین‌ها

اگر به بیماری عروق کرونر قلب مبتلا هستید و عروق اطراف قلب شما به شدت تنگ شده باشد، ممکن است به جای پیوند عروق کرونر (CABG) از عملی به نام آنژیوپلاستی کرونر (بالون زدن قلب) استفاده کنید.

آنژیوپلاستی عروق کرونر (بالون زدن قلب)

در طی آنژیوپلاستی عروق کرونر، یک لوله پلاستیکی بلند و انعطاف پذیر به نام کاتتر وارد رگ خونی، در کشاله ران یا بازوی شما می‌شود.

نوک کاتتر بوسیله اشعه ایکس به سمت عروقی که خون که قلب شما را تامین می‌کنند هدایت می‌شود، تا به جایی که عروق تنگ شده است، برسد.

یک بالن متصل به کاتتر باد می‌شود تا عروق گشاد شود. اغلب٬ یک لوله فلزی کوچک، به نام استنت (فنر قلب)، در بخش آسیب‌دیده عروق گذاشته می‌شود تا به باز نگه داشتن آن کمک کند.

آنژیوپلاستی عروق کرونر معمولا دارای عوارض جدی نیست.

اگر چندین رگ کرونری مسدود و تنگ شده باشند، بعید است آنژیوپلاستی عروق کرونر توصیه شود.

همچنین اگر آناتومی رگ‌های خونی نزدیک قلب شما غیر طبیعی باشد، ممکن است این عمل از نظر فنی امکان پذیر نباشد.

کدام روش بهتر است؟

ممکن است همیشه نتوانید بین آنژیوپلاستی عروق کرونر یا عمل بای پس عروق کرونر (CABG) انتخاب کنید.

 اما اگر توانستید، مهم است که از مزایا و معایب هر تکنیک آگاه باشید.

از آنجایی که آنژیوپلاستی عروق کرونر کم تهاجمی است، شما از اثرات عمل سریعتر از پیوند بای پس عروق کرونر بهبود خواهید یافت.

آنژیوپلاستی عروق کرونر معمولاً خطر عوارض کمتری دارد، اما احتمالاً به دلیل اینکه ممکن است دوباره عروق آسیب دیده تنگ شوند، به درمان دیگری نیاز داشته باشید.

با این حال، تعداد افرادی که به درمان‌های بعدی نیاز دارند، در سال‌های اخیر به دلیل استفاده از استنت‌های خاصی که با دارو پوشانده شده‌اند و خطر تنگی مجدد عروق را کاهش می‌دهند، کاهش یافته است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این موارد، نحوه انجام آنژیوپلاستی عروق کرونر (بالون زدن قلب) را مشاهده کنید.

پیوند بای پس عروق کرونر نسبت به آنژیوپلاستی کرونری زمان بهبودی بیشتری دارد و خطر عوارض بیشتری نیز دارد.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پیوند بای پس عروق کرونر معمولاً یک گزینه درمانی مؤثر تر برای افراد بالای ۶۵ سال، به ویژه برای افراد مبتلا به دیابت است.

در صورت امکان، قبل از تصمیم گیری، باید مزایا و خطرات هر دو نوع درمان را با متخصص قلب و جراح قلب خود در میان بگذارید.

دارو

گاهی اوقات با استفاده از چندین داروی مختلف، مانند موارد زیر، می‌توان بیماری عروق کرونر قلب را درمان کرد:

• ضد پلاکت - برای کمک به جلوگیری از لخته شدن خون و کاهش خطر مشکلاتی مانند حملات قلبی

• استاتین - برای کمک به کاهش کلسترول بالا

• مسدود کننده‌های بتا (بتا بلوکرها) و نیترات‌ها - برای کمک به پیشگیری از آنژین و درمان فشار خون بالا

این داروها می‌توانند به کنترل برخی از علائم بیماری عروق کرونر قلب کمک کرده و خطر بدتر شدن این بیماری را کاهش دهند.

اما اگر بیماری شدید باشد یا خطر ابتلا به مشکلات جدی مانند حملات قلبی به طور خاص زیاد باشد، ممکن است عمل بای پس عروق کرونر قلب توصیه شود. این عمل در چنین مواردی درمان موثرتری است.