سوالات رایج در مورد لورازپام

لورازپام متعلق به گروهی از داروها به نام بنزودیازپین‌ها است.

تصور می‌شود که با افزایش سطح یک ماده شیمیایی آرام بخش، اسید گاما آمینه بوتیریک (GABA) در مغز شما کار می‌کند.

با توجه به وضعیت سلامتی شما، این می‌تواند باعث شود احساس آرامش بیشتری داشته باشید، اضطراب را تسکین دهید یا تشنج را متوقف کنید.

قرص لورازپام و مایع در حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه شروع به کار می‌کنند. پس از ۱ تا ۱/۵ ساعت به اثر آرام بخش کامل می‌رسد و حدود ۶ تا ۸ ساعت باقی می‌ماند.

آمپول لورازپام بسیار سریع‌تر عمل می‌کند اما حدود ۶ تا ۸ ساعت طول می‌کشد.

لورازپام به شما کمک می‌کند تا احساس آرامش بیشتری داشته باشید و می‌تواند به کاهش اضطراب شما کمک کند.

همچنین اگر در به خواب رفتن مشکل دارید، می‌تواند باعث خواب آلودگی شما شود.

ممکن است به لورازپام معتاد شوید. اما اگر آن را با دوز کم و برای مدت کوتاهی (۲ تا ۴ هفته) مصرف کنید، احتمالاً معتاد نمی‌شوید.

اگر تا به حال مشکلاتی با الکل یا مواد مخدر داشته‌اید، احتمال اعتیاد بیشتر است.

اگر مشکلاتی با الکل یا مواد مخدر دارید با پزشک صحبت کنید. ایشان ممکن است بخواهد که داروی شما را عوض کند.

اگر پزشک به شما توصیه کند مصرف لورازپام را قطع کنید، به تدریج دوز مصرفی شما را کاهش خواهد داد. این کار با کم کردن تعداد قرص‌هایی که مصرف می‌کنید و دفعات مصرف انجام می‌شود.

این کاهش تدریجی به بدن شما این امکان را می‌دهد که به تدریج به نبود دارو عادت کند و احتمال بروز عوارض جانبی هنگام قطع مصرف دارو را کاهش می‌دهد.

این موضوع به خصوص اگر دوز مصرفی شما بالا بوده یا پزشک آن را برای بیش از ۴ هفته تجویز کرده است، مهم است.

اگر به طور ناگهانی مصرف لورازپام را قطع کنید، ممکن است عوارض جانبی داشته باشید، از جمله:

• گیجی

• تشنج 

• افسردگی

• عصبی بودن یا تحریک پذیری

• تعریق

• اسهال

در صورت مشاهده هر یک از این عوارض، با پزشک صحبت کنید.

برای اضطراب، با توجه به علائم‌تان، ممکن است به دارویی برای درمان علائم فیزیکی و همچنین علائم روانی خود نیاز داشته باشید.

پزشک معمولاً درمان شما را با نوعی داروی ضد افسردگی به نام مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) مانند سرترالین، پاروکستین یا اس سیتالوپرام شروع می‌کند.

درمان‌های گفتاری برای اضطراب، از جمله درمان شناختی رفتاری (CBT) و مشاوره وجود دارد.

برای خواب، پزشک وضعیت شما را با شما در میان می‌گذارد و به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید کدام دارو برای شما بهترین است.

لورازپام بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

برخی از داروهای ضد بارداری ممکن است اثر لورازپام را کاهش دهند. اگر از داروهای ضد بارداری استفاده می‌کنید و فکر می‌کنید لورازپام شما خیلی خوب کار نمی‌کند، با پزشک صحبت کنید.

اگر لورازپام باعث خواب آلودگی، تاری دید یا سرگیجه، عدم تعادل یا عدم توانایی در تمرکز یا تصمیم‌گیری شود، رانندگی یا دوچرخه سواری نکنید.

این ممکن است زمانی که برای اولین بار مصرف لورازپام را شروع می‌کنید، بیشتر باشد، اما ممکن است در هر زمانی رخ دهد، به عنوان مثال، هنگام شروع یک داروی دیگر.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است.

این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

حتی اگر توانایی شما در رانندگی تحت تأثیر قرار نگیرد، پلیس حق دارد از نمونه بزاق درخواست کند تا میزان لورازپام در بدن شما را بررسی کند.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در حین مصرف لورازپام برای شما بی خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز صحبت کنید.

هنگام مصرف لورازپام الکل ننوشید. الکل می‌تواند اثرات لورازپام را افزایش دهد.

می‌تواند شما را به یک خواب بسیار عمیق ببرد. این خطر وجود دارد که نتوانید به درستی نفس بکشید و ممکن است در بیدار شدن با مشکل مواجه شوید.

استفاده از ماری جوآنا٬ حشیش، هروئین یا متادون با لورازپام باعث افزایش اثرات خواب‌آور لورازپام می‌شود.

می‌تواند شما را به یک خواب بسیار عمیق ببرد. این خطر وجود دارد که نتوانید به درستی نفس بکشید و ممکن است در بیدار شدن با مشکل مواجه شوید.

استفاده از کوکائین یا سایر محرک‌ها مانند MDMA (اکستازی) و آمفتامین‌ها همراه با لورازپام نیز می‌تواند باعث خواب آلودگی شما شود.

اگر فکر می‌کنید ممکن است در حین مصرف لورازپام مواد مخدر مصرف کنید، با پزشک مشورت کنید.

بهتر است هنگام مصرف لورازپام از گریپ فروت یا آب گریپ فروت خودداری کنید. آب گریپ فروت ممکن است مقدار لورازپام را در خون شما افزایش دهد.

بهتر است از نوشیدنی‌هایی مانند قهوه، چای، نوشابه‌های کولا یا نوشابه‌های انرژی زا خودداری کنید یا شکلات زیادی مصرف کنید، زیرا حاوی کافئین هستند. کافئین یک محرک است و ممکن است اثرات آرام بخش لورازپام را کاهش دهد.

الکل می‌تواند اثرات لورازپام را افزایش دهد و شما را به خواب عمیقی ببرد. هنگام مصرف لورازپام مهم است که الکل ننوشید. این خطر وجود دارد که نتوانید به درستی نفس بکشید و ممکن است در بیدار شدن با مشکل مواجه شوید.

اگر اضطراب دارید، تغییراتی در شیوه زندگی که می‌توانید برای کمک به کاهش علائم خود ایجاد کنید عبارتند از:

• خواندن یک کتاب یا شرکت در یک دوره آنلاین در مورد اضطراب

• گفتار درمانی برای اضطراب، مانند درمان شناختی رفتاری (CBT) یا مشاوره

• ورزش منظم

• آموختن روش‌های آرامش و تمدد اعصاب

• پرهیز از کافئین

• ترک سیگار

• پرهیز از الکل

اگر مشکل خواب دارید، کارهایی وجود دارد که می توانید برای کمک به بی خوابی و خوابیدن انجام دهید:

• زمان‌های منظمی را برای خوابیدن و بیدار شدن تعیین کنید

• قبل از خواب استراحت کنید - سعی کنید یک حمام آب گرم بگیرید یا به موسیقی آرام بخش گوش دهید

• از پرده ضخیم، ماسک چشم و گوش گیر استفاده کنید تا از بیدار شدن شما در برابر نور و صدا جلوگیری کنند.

• از مصرف کافئین، سیگار، ویپ(Vape)، الکل، وعده‌های غذایی سنگین و ورزش چند ساعت قبل از رفتن به رختخواب خودداری کنید.

• قبل از رفتن به رختخواب تلویزیون تماشا نکنید یا از تلفن، تبلت یا رایانه استفاده نکنید

• در طول روز چرت نزنید

• قبل از رفتن به رختخواب فهرستی از نگرانی‌های خود و هر ایده‌ای در مورد چگونگی حل آنها بنویسید تا به شما کمک کند تا صبح آنها را فراموش کنید.