عوارض جانبی لاموتریژین

مانند همه داروها، لاموتریژین می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند، اگرچه همه افراد دچار آن نمی‌شوند.

اکثر عوارض جانبی لاموتریژین از بین می‌روند، اما ممکن است چندین هفته یا چند ماه طول بکشد.

هنگامی که مصرف لاموتریژین را شروع می‌کنید، مهم است که دوز را به آرامی افزایش دهید زیرا این امر به کاهش یا توقف برخی از عوارض جانبی کمک می‌کند.

لاموتریژین همچنین می‌تواند عوارض جانبی غیرقابل پیش بینی را بدون توجه به دوزی که مصرف می‌کنید ایجاد کند و این عوارض در هر زمانی ممکن است رخ دهد.

اگر در مورد عوارض جانبی نگران هستید با داروساز یا پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی رایج

این عوارض جانبی شایع لاموتریژین ممکن است در بیش از ۱ نفر از هر ۱۰ نفر رخ دهد. کارهایی وجود دارد که می‌توانید انجام دهید تا به شما در مقابله با آن کمک کند:

اگر توصیه‌ها در مورد چگونگی مقابله با این عوارض کمکی نکرد و یک عارضه جانبی همچنان شما را آزار می‌دهد یا از بین نمی‌رود، با پزشک یا داروساز صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی

راش‌های پوستی

ایجاد راش‌های پوستی با لاموتریژین معمول است. بیشتر راش‌های پوستی جدی نیستند.

سندرم استیونز جانسون یک عارضه جانبی نادر لاموتریژین است.

این سندرم علائمی شبیه آنفولانزا ایجاد می‌کند و به دنبال آن راش قرمز یا بنفش که گسترش می‌یابد و تاول ایجاد می‌کند. پوست آسیب دیده در نهایت می‌میرد و پوسته می‌شود.

این سندرم بیشتر اوقات در ۸ هفته اول شروع لاموتریژین یا زمانی که دوز خیلی سریع افزایش می‌یابد، اتفاق می‌افتد.

این اتفاق همچنین ممکن است در صورتی رخ دهد که مصرف لاموتریژین به طور ناگهانی برای چند روز قطع و سپس با همان دوز قبلی دوباره شروع شود، بدون اینکه ابتدا دوز کاهش یافته و سپس به آرامی دوباره افزایش یابد.

سندرم استیونز جانسون شایع‌تر است در:

• کودکان

• افرادی که قبلاً با داروهای مختلف صرع دچار راش پوستی شده‌اند

• افرادی که به آنتی بیوتیکی به نام تری متوپریم حساسیت دارند

• افرادی که دارویی به نام والپروات سدیم مصرف می‌کنند

برای کمک به کاهش احتمال ایجاد راش‌های پوستی که ممکن است با سندرم استیونز-جانسون اشتباه گرفته شود، بهتر است در ۳ ماه اول درمان با لاموتریژین از هیچ دارو یا غذای جدیدی استفاده نکنید.

سایر عوارض جانبی جدی

بسیار کم پیش می‌آید که افرادی که لاموتریژین مصرف می‌کنند با مشکلات جدی مواجه شوند. در واقع، بروز واکنش‌های جدی به این دارو بسیار نادر است.

در صورت داشتن عارضه جانبی جدی، فورا با پزشک یا اورژانس محلی تماس بگیرید٬ از جمله:

• تشنج (در صورت مصرف لاموتریژین برای صرع)

• کبودی یا خونریزی غیرمنتظره، تب یا گلودرد - اینها می‌توانند نشانه‌های اختلال خونی باشند.

واکنش آلرژیک جدی

در موارد نادر لاموتریژین ممکن است باعث واکنش آلرژیک جدی (آنافیلاکسی) شود.

عوارض جانبی طولانی مدت

درمان طولانی‌مدت با لاموتریژین می‌تواند باعث پوکی استخوان و استئوپنی شود و خطر شکستگی استخوان را افزایش دهد.

پزشک می‌تواند آزمایش‌هایی را برای بررسی استحکام استخوان شما ترتیب دهد.

ورزش منظم و یک رژیم غذایی خوب نیز می‌تواند به قوی نگه داشتن استخوان‌های شما کمک کند.

سایر عوارض جانبی

اینها همه عوارض جانبی لاموتریژین نیستند. برای فهرست کامل، بروشور داخل بسته دارویی خود را ببینید.

مطالب بیشتر در لاموتریژین

• درباره لاموتریژین

• چه کسانی می‌توانند و چه کسانی نمی‌توانند آن را مصرف کنند

• چگونه و چه زمانی آن را مصرف کنید

• عوارض جانبی

• بارداری، شیردهی و باروری

• مصرف لاموتریژین با سایر داروها و مکمل‌های گیاهی

• سوالات رایج