سوالات رایج در مورد لاموتریژین

تشنج٬ انفجاری از فعالیت الکتریکی در مغز است که به طور موقت بر نحوه عملکرد آن تأثیر می‌گذارد. لاموتریژین با کند کردن این سیگنال‌های الکتریکی به جلوگیری از تشنج کمک می‌کند.

برای اختلال دوقطبی، واقعاً مشخص نیست که لاموتریژین چگونه از خلق و خوی ضعیف و افسردگی جلوگیری می‌کند. ممکن است به روشی مشابه صرع عمل کند. گاهی اوقات به آن تثبیت کننده خلق و خو می‌گویند، زیرا نوسانات خلقی را کاهش می‌دهد.

معمولاً حدود ۶ هفته طول می‌کشد تا لاموتریژین به درستی عمل کند. چون برای جلوگیری از عوارض جانبی، دوز باید به آرامی افزایش یابد.

ممکن است در این مدت همچنان تشنج یا احساس ضعف داشته باشید.

بسیاری از افراد می‌توانند لاموتریژین را به طور ایمن برای چندین ماه یا سال مصرف کنند.

اما برخی از عوارض جانبی وجود دارد که ممکن است در طولانی مدت رخ دهد. درمان طولانی مدت با لاموتریژین می‌تواند باعث پوکی استخوان و استئوپنی شود و خطر شکستگی استخوان را افزایش دهد.

پزشک می‌تواند آزمایش‌هایی را برای بررسی استحکام استخوان شما ترتیب دهد.

ورزش منظم و یک رژیم غذایی خوب نیز می‌تواند به قوی نگه داشتن استخوان‌های شما کمک کند.

اگر برای صرع از لاموتریژین استفاده می‌کنید، قطع ناگهانی آن می‌تواند باعث تشنج شود.

قطع مصرف لاموتریژین باید بسیار آهسته انجام شود و ممکن است چند ماه طول بکشد.

اگر لاموتریژین را برای اختلال دوقطبی مصرف می‌کنید، معمولاً می‌توانید بدون نیاز به کاهش دوز، مصرف آن را قطع کنید.

اگر دچار یک عارضه جانبی جدی مانند راش‌های پوستی شدید، پزشک ممکن است به شما بگوید که فوراً مصرف لاموتریژین را قطع کنید، حتی اگر صرع دارید.

داروهای مختلفی برای درمان صرع وجود دارد. نحوه عملکرد و عوارض جانبی آنها با هم متفاوت است و ممکن است دفعات مصرف آنها نیز کمتر یا بیشتر باشد.

نمی‌توان گفت که کدام دارو بهتر از بقیه است. این موضوع به فرد بستگی دارد و به نوع تشنج و دفعات بروز آن ارتباط دارد. پزشک شما بهترین دارو را برای شما انتخاب خواهد کرد.

سایر داروهای صرع عبارتند از:

• بریواراستام

• کاربامازپین

• کلوبازام

• اتوسوکسیماید

• گاباپنتین

• لوتیراستام

• فنی توئین

• پره گابالین

• والپروات سدیم

• توپیرامات

قبل از تجویز دارو، پزشک سن و جنس شما، داروهایی که در حال حاضر مصرف می‌کنید و سایر شرایط سلامتی شما را نیز در نظر می‌گیرد.

به طور معمول، برای درمان صرع ابتدا از یک داروی خاص استفاده می‌شود. اگر این دارو به خوبی عمل نکند یا عوارض جانبی ایجاد کند، پزشک به طور کلی داروی دیگری را برای شما تجویز خواهد کرد.

اگر تنها یک دارو، تشنج شما را کنترل نمی‌کند، ممکن است پزشک مصرف ۲ یا چند داروی صرع را به طور همزمان توصیه کند.

اگر اختلال دوقطبی دارید، انواع مختلفی از داروها برای پیشگیری از خلق و خوی ضعیف (افسردگی) وجود دارد.

نمی‌توان گفت که کدام دارو بهتر از بقیه است٬ زیرا از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

لیتیوم دارویی رایج برای درمان فاز افسردگی اختلال دوقطبی است. همچنین کویتیاپین (داروی ضدروان‌پریشی) در کنار لیتیوم برای درمان این اختلال استفاده می‌شود.

با توجه به توصیه پزشک، می‌توانید لاموتریژین را به تنهایی یا گاهی همراه با لیتیوم یا کوتیاپین مصرف کنید. پزشک یا متخصص شما داروهایی را تجویز می‌کند که برای شما بیشترین اثر را دارند.

اگر قصد تغییر دارو را دارید، بسیار مهم است که از توصیه‌های پزشک خود پیروی کنید.

معمولاً در صورت تمایل به تغییر دارو، شما داروی جدید را با دوز پایین شروع می‌کنید و به تدریج در حالی که هنوز لاموتریژین مصرف می‌کنید، دوز آن را افزایش می‌دهید.

هنگامی که دوز مناسب داروی جدید را مصرف می‌کنید، می‌توانید به تدریج دوز لاموتریژین خود را کاهش دهید.

ممکن است چندین هفته یا چند ماه طول بکشد تا اینکه شما مصرف لاموتریژین را به طور کامل قطع کنید.

به جراح خود بگویید که لاموتریژین مصرف می‌کنید. داروی خود را در روز جراحی به طور معمول مصرف کنید، مگر اینکه پزشک یا جراح به شما توصیه کرده باشد که این کار را نکنید.

لاموتریژین معمولاً روی وزن تأثیر نمی‌گذارد.

همیشه مهم نیست که از یک برند خاص دارو مصرف کنید.

اگر در گذشته کنترل صرع شما دشوار بوده است و مارک داروی لاموتریژین که اکنون مصرف می‌کنید برای شما موثر بوده، ممکن است پزشک‌تان توصیه کند که همان را ادامه دهید.

اگر برای اختلال دوقطبی لاموتریژین مصرف می‌کنید، بیشتر افراد مجبور نیستند همیشه یک برند دارو را مصرف کنند.

اگر از شما خواسته شد که مارک دیگری از لاموتریژین مصرف کنید و در مورد آن نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

قرص، چسب پوستی و حلقه واژینال ترکیبی می‌تواند میزان لاموتریژین را در خون شما کاهش دهد، بنابراین ممکن است بخواهید از نوع دیگری از پیشگیری از بارداری استفاده کنید.

اگر تصمیم به مصرف قرص ترکیبی دارید، ممکن است لازم باشد دوز لاموتریژین خود را تغییر دهید، اما این بستگی به سایر داروهای صرع دارد که مصرف می‌کنید.

لاموتریژین ممکن است اثر قرص ترکیبی را متوقف کند. مراقب خونریزی یا لکه بینی بین دوره‌های قاعدگی خود باشید (خونریزی ناگهانی)، که ممکن است نشانه‌ای از کار نکردن قرص باشد. اگر این اتفاق افتاد با پزشک خود صحبت کنید.

می‌توانید از «قرص‌های ضد بارداری فقط پروژسترون» استفاده کنید، اما لاموتریژین ممکن است میزان پروژسترون را در خون شما افزایش دهد و عوارض جانبی بیشتری برای شما ایجاد کند.

اگر نگران هستید با پزشک خود صحبت کنید.

لاموتریژین بر این روش‌های ضد بارداری تأثیر نمی‌گذارد:

• آمپول

• ایمپلنت

• کویل مسی (آی یو دی)

• پیشگیری از بارداری اورژانسی

• کاندوم

با این حال، اگر لاموتریژین باعث استفراغ شما شود، ممکن است قرص‌های ضد بارداری از حامله شدن شما جلوگیری نکنند. بسته قرص را بررسی کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

در اولین شروع مصرف لاموتریژین یا افزایش دوز ممکن است احساس خواب آلودگی، خستگی یا سرگیجه داشته باشید. اگر این اتفاق برای شما افتاد، تا وقتی بهتر نشده‌اید٬ رانندگی و دوچرخه سواری نکنید یا با ماشین آلات کار نکنید.

همچنین می‌تواند باعث تاری دید شود. اگر بینایی شما تحت تأثیر قرار گرفته است رانندگی یا دوچرخه سواری نکنید.

در بسیاری از کشورها اگر صرع داشته باشید، معمولا فقط وقتی می‌توانید رانندگی کنید که:

• به مدت ۱ سال هیچ تشنجی نداشته باشید 

•  فقط زمانی که خواب هستید دچار تشنج شوید

پس از تعویض داروی صرع تا ۶ ماه اجازه رانندگی ندارید.

برای اطلاعات بیشتر قوانین راهنمایی و رانندگی محل سکونت خود را مرور کنید.

بله، می‌توانید الکل را با لاموتریژین مصرف کنید. اما ممکن است باعث ایجاد احساس خواب آلودگی یا خستگی شود و الکل و خماری می‌تواند در برخی از افراد مبتلا به صرع باعث تشنج شود.

در چند روز اول مصرف لاموتریژین، بهتر است نوشیدن الکل متوقف کنید تا زمانی که متوجه شوید دارو بر شما چگونه تأثیر می‌گذارد.

اگر مشروب می‌خورید، سعی کنید طبق دستورالعمل‌های توصیه شده بیش از ۱۴ واحد الکل در هفته مصرف نکنید. یک لیوان شراب استاندارد (۱۷۵ میلی لیتر) ۲ واحد است. یک پیمانه آبجو معمولاً ۲ تا ۳ واحد الکل است.

در حین مصرف لاموتریژین می‌توانید به طور معمول غذا بخورید و بنوشید.