سوالات رایج در مورد انسولین طولانی اثر

انسولین هورمونی است که در لوزالمعده شما (غده‌ای در پشت معده) ساخته می‌شود. هنگامی که غذا هضم می‌شود و وارد جریان خون شما می‌شود، انسولین گلوکز را از خون شما خارج کرده و به سلول‌ها منتقل می‌کند، تا در آنجا برای تولید انرژی تجزیه شود.

هنگامی که لوزالمعده شما به درستی کار می‌کند، به طور مداوم مقادیر کمی انسولین تولید می‌کند و زمانی که سطح قند خون شما بعد از خوردن غذا افزایش می یابد، انسولین بیشتری آزاد می‌کند.

وقتی دیابت دارید، بدن شما به اندازه کافی انسولین تولید نمی‌کند یا انسولینی که تولید می‌کند به درستی کار نمی‌کند. برای جایگزینی آنچه بدن شما نمی‌تواند تولید کند، باید انسولین تزریق کنید.

انواع مختلفی از انسولین وجود دارد. انسولین طولانی اثر به کندی کار می‌کند تا اثر طولانی و ثابتی برای کاهش گلوکز ایجاد کند.

انسولین طولانی‌اثر، یک یا دو بار در روز تزریق می‌شود تا در طول زمانی که غذا نمی‌خورید، سطح پایینی از انسولین را به طور مداوم در بدن شما تأمین کند.

همچنین ممکن است لازم باشد قبل از غذا یک انسولین سریع اثر جداگانه مصرف کنید. برخی افراد آن را با داروی دیابت دیگری مصرف می‌کنند.

انسولین‌های طولانی اثر همگی از نوع انسولین انسانی هستند. این نام به انسولینی اطلاق می‌شود که در آزمایشگاه رشد داده شده و کپی دقیقِ انسولین تولید شده توسط پانکراس(لوزالمعده) انسان است.

این نوع انسولین‌ها نسخه‌های اصلاح‌شده ژنتیکی انسولین انسانی هستند که به عنوان آنالوگ‌های(مشابه) انسولین شناخته می‌شوند. آنالوگ‌های انسولین ممکن است برای برخی افراد در کاهش قند خون٬ نسبت به سایر انواع انسولین انسانی ثبات بیشتری داشته باشند.

انسولین طولانی اثر ۳۰ دقیقه تا ۴ ساعت پس از تزریق، اثر می‌کند. این مدت به نوع آن بستگی دارد. اثرات آن معمولا بین ۱۶ تا ۲۴ ساعت باقی می‌ماند. این زمان به به نوع آنها و دوز شما بستگی دارد.

انسولین‌های مورد استفاده برای درمان دیابت بسیار شبیه به انسولین‌هایی هستند که بطور طبیعی در بدن انسان تولید می‌شوند. بیش از ۱۰۰ سال است که از انسولین برای درمان دیابت استفاده می‌شود.

تا زمانی که از روش صحیح تزریق استفاده می‌کنید، نباید عوارض طولانی مدت داشته باشید.

۳ نوع انسولین طولانی اثر وجود دارد:

• انسولین دتمیر (Levemir)

• انسولین گلارژین (Abasaglar، Lantus، Semglee یا Toujeo)

• انسولین دگلودک (Tresiba)

آنها به شکلی مشابه بر قند خون شما تأثیر می‌گذارند٬ اما برای مصرف آنها قلم‌های مختلفی استفاده می‌شوند و برخی از آنها را می‌توان با استفاده از سرنگ انسولین مصرف کرد.

انسولین دتمیر اغلب دو بار در روز مصرف می‌شود. اثر انسولین گلارژین مدت بیشتری باقی می‌ماند و معمولا یک بار در روز مصرف می‌شود. انسولین degludec بیشترین ماندگاری را دارد و همچنین معمولاً یک بار در روز مصرف می‌شود. اگر اغلب در شب دچار افت قند خون می‌شوید، ممکن است توصیه شود.

اکثر مارک‌های انسولین طولانی اثر حاوی ۱۰۰ واحد انسولین در هر ۱ میلی لیتر هستند، اما Toujeo حاوی ۳۰۰ واحد انسولین در هر ۱ میلی لیتر است. Tresiba در ۲ قدرت شامل ۱۰۰ یا ۲۰۰ واحد در هر ۱ میلی لیتر عرضه می‌شود.

این بدان معنی است که در برخی از مارک‌ها شما باید نصف یا یک سوم مایع را تزریق کنید تا به همان تعداد واحد انسولین دریافت کنید زیرا انسولین ۲ یا ۳ برابر غلیظ تر است. آنها معمولاً فقط برای افرادی تجویز می‌شوند که برای کنترل قند خون خود به دوزهای بالای انسولین نیاز دارند.

انسولین طولانی اثر برای تأمین سطح پایه‌ی انسولین مورد نیاز شما در طول روز و شب استفاده می‌شود.

انسولین متوسط اثر به روشی مشابه استفاده می‌شود، اما دوام چندانی ندارد. اغلب برای افرادی که دیابت نوع ۲ دارند توصیه می‌شود.

انسولین سریع اثر و انسولین کوتاه اثر سریع‌تر از انسولین طولانی اثر عمل می‌کنند. آنها قبل از غذا مصرف می‌شوند تا از بالا رفتن بیش از حد قند خون در هنگام خوردن کربوهیدرات جلوگیری کنند.

ممکن است لازم باشد هم یک انسولین طولانی اثر یک یا دو بار در روز و هم یک انسولین سریع اثر قبل از غذا مصرف کنید.

انسولین‌های دوفازی (مخلوط) نیز وجود دارند که حاوی مخلوطی از انسولین سریع یا کوتاه اثر و انسولین با اثر طولانی تر هستند.

اگر فکر می‌کنید نوع انسولینی که مصرف می‌کنید برای ثابت نگه داشتن سطح گلوکز(قند) خون شما به خوبی کار نمی‌کند، با پزشک یا پرستار دیابت خود صحبت کنید.

متفورمین معمولا اولین انتخاب دارویی برای دیابت نوع ۲ است.

سایر داروهای مورد استفاده برای درمان دیابت نوع ۲ عبارتند از:

• آلوگیپتین

• داپاگلیفلوزین

• امپاگلیفلوزین

• گلی کلازید

• گلیمپراید

• پیوگلیتازون

• ساکساگلیپتین

• سیتاگلیپتین

این داروها همگی به صورت قرص مصرف می‌شوند.

داروهای دیگری مانند سماگلوتاید، دولاگلوتاید، لیراگلوتاید و اگزناتید نیز به صورت آمپول مصرف می‌شوند.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بعد از گذشت چند سال متوجه می‌شوند که داروهای دیابت آن‌ها به خوبی گذشته عمل نمی‌کنند. این موضوع می‌تواند به این دلیل باشد که پانکراس(لوزالمعده) شروع به تولید انسولین کمتری می‌کند یا بدن در برابر انسولینی که تولید می‌کند، مقاوم‌تر می‌شود.

بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ برای مدیریت سطح قند خون خود نیاز به مصرف ترکیبی از داروهای مختلف دارند. در نهایت برخی از افراد نیاز به مصرف انسولین دارند زیرا لوزالمعده آنها انسولین کافی تولید نمی‌کند.

در بسیاری موارد انسولین همراه با سایر داروهای دیابت استفاده می‌شود. اما گاهی اوقات، با تنظیم دقیق دوز انسولین، افراد می‌توانند تعداد داروهای دیگر را کاهش دهند و بدون افت قند خون٬ قند خون خود را کنترل کنند.

وقتی برای اولین بار مصرف انسولین را شروع می‌کنید، ممکن است متوجه افزایش وزن خود شوید. این اتفاق به دلیل نحوه عملکرد انسولین رخ می‌دهد. انسولین به بدن کمک می‌کند تا از گلوکز موجود در غذا برای تولید انرژی استفاده کند و هر مقدار اضافی را به عنوان چربی ذخیره کند.

شاید هم شما قبل از تشخیص دیابت، وزن کم کرده باشید. بنابراین، بعد از اینکه قند خون‌تان به سطح مطلوب رسید، ممکن است دوباره کمی وزن اضافه کنید.

اگر نگران افزایش وزن هستید، با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود صحبت کنید. آنها می‌توانند در مورد رژیم غذایی، سبک زندگی و تنظیم دوز انسولین شما در زمان تغییر رژیم غذایی به شما مشاوره دهند.

داشتن وزن مناسب و یک رژیم غذایی متعادل می‌تواند به علائم دیابت نوع ۲ و دیابت بارداری کمک کند.

پیش از انجام هرگونه عمل جراحی، حتما به تیم جراحی اطلاع دهید که انسولین مصرف می‌کنید. آن‌ها به شما خواهند گفت که آیا قبل از عمل نیاز به تنظیم دوز انسولین دارید و بعد از عمل برای مصرف انسولین و تست قند خون چه انتظاری باید داشته باشید.

همیشه انسولین خود را به همراه خود به بیمارستان ببرید و به کارکنان نوع انسولینی که مصرف می‌کنید و دوزهای معمول خود را اطلاع دهید.

همه افرادی که انسولین مصرف می‌کنند باید قند خون خود را کنترل کنند. کیت آزمایش خانگی قند خون در دسترس است.

برای اکثر افراد، محدوده مطلوب قند خون بین ۴ تا ۷ میلی‌مول بر لیتر است، هرچند ممکن است برای برخی افراد محدوده وسیع‌تری در نظر گرفته شود و سطوح کمی بالاتر بعد از غذا خوردن هم اشکالی نداشته باشد. علائم افت قند خون زمانی بیشتر محتمل است که قند خون به زیر ۴ میلی‌مول بر لیتر برسد.

تعداد دفعاتی که باید قند خون‌تان را چک کنید، به چند عامل مهم بستگی دارد: نوع دیابت شما، چگونگی کنترل دقیق قند خون، تعداد دفعاتی که دچار افت قند خون می‌شوید، و اینکه چند بار در روز رانندگی یا کار با دستگاه‌های سنگین و ماشین آلات انجام می‌دهید

ممکن است نیاز باشد در شرایط خاصی قند خون‌تان را بیشتر چک کنید، مانند زمانی که:

• بیمار هستید

• باردار هستید

• روزه هستید

• شیفت‌کاری و شبکاری دارید

ممکن است به شما یک دستگاه سنجش قند خون دائمی داده شود که آن را روی بدن خود می‌پوشید تا هر زمان که بخواهید، سطح قند خون‌تان را بررسی کنید.

برای بررسی سطح قند خون، ممکن است بتوانید از کیت خانگی تست قند خون استفاده کنید. در این روش، با استفاده از یک لانست(سوزن مخصوص) و دستگاه‌های مخصوص، قطره‌ای خون از نوک انگشت خود می‌گیرید.

سپس، با استفاده از یک نوار تست و دستگاه سنجش قند خون، میزان گلوکز(قند) موجود در نمونه خون اندازه‌گیری می‌شود.

هنگامی که شروع به مصرف انسولین می‌کنید، برای انجام این تست آموزش خواهید دید. همچنین به شما گفته می‌شود که چگونه دوز انسولین خود را با توجه به نتایج تنظیم کنید.

برخی افراد برای بررسی دائمی قند خون خود از دستگاه‌های سنجش قند خون پیوسته (CGM) یا فلش گلوکز استفاده می‌کنند.

این دستگاه، یک حسگر کوچک قابل اتصال به بازو یا شکم شماست که میزان گلوکز موجود در مایع زیر پوست (مایع میان بافتی) را اندازه‌گیری می‌کند. این حسگر ممکن است همراه با یک نمایشگر یا گیرنده ارائه شود که نتایج را نشان می‌دهد، یا می‌توانید با دانلود یک برنامه، نتایج را روی گوشی هوشمند خود مشاهده کنید.

در دستگاه سنجش قند خون پیوسته (CGM)، نتایج هر چند دقیقه به صورت بی‌سیم به گیرنده فرستاده می‌شوند، بنابراین شما می‌توانید در هر زمانی نتایج را مشاهده کنید. برخی از دستگاه‌ها می‌توانند نتایج را به پمپ انسولین ارسال کنند. بیشتر انواع CGM دارای زنگ هشدار هستند که می‌توانند در صورت افت یا افزایش بیش از حد قند خون به شما هشدار دهند.

در فلش گلوکز، برای مشاهده نتایج، باید با استفاده از دستگاه خواننده یا گوشی هوشمند، حسگر را اسکن کنید.

قرائت قند خون مایع میان بافتی(استفاده از دستگاه‌های سی جی ام و فلش گلوکز) چند دقیقه نسبت به قند خون واقعی شما عقب‌تر است. یعنی هنوز هم گاهی اوقات، به خصوص زمانی که دچار افت قند خون می‌شوید، باید آزمایش‌های انگشتی را انجام دهید.

بله، شما می‌توانید انسولین را در خارج از کشور مصرف کنید، اما باید از قبل برنامه‌ریزی کنید. نامه‌ای از پزشک عمومی یا تیم مراقبت دیابت دریافت کنید که بگوید دیابت دارید و باید انسولین و سایر تجهیزات دیابت مانند خودکار و سوزن را با خود ببرید. ممکن است نیاز به پرداخت هزینه نامه داشته باشید.

همچنین باید با شرکت هواپیمایی اطلاع دهید که از پمپ انسولین یا سنجش مداوم قند (CGM) یا فلاش مانیتور استفاده می‌کنید.

برای انتقال ایمن انسولین و نگهداری آن در دمای مناسب از یک کیسه خنک مناسب استفاده کنید. اگر در حال پرواز هستید، انسولین خود را در چمدان دستی خود ببرید.

اگر در حال عبور از چندین منطقه زمانی هستید، از پزشک یا پرستار دیابت خود در مورد نحوه تنظیم دوز انسولین خود راهنمایی بگیرید.

بررسی کنید که چگونه می‌توانید انسولین را در کشوری که بازدید می‌کنید دریافت کنید، و آخرین نسخه‌‌ی خود را همراه داشته باشید.

انسولین طولانی اثر هیچ نوع پیشگیری از بارداری از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص‌های اورژانسی پیشگیری از بارداری را متوقف نمی‌کند.

اما ممکن است پس از شروع قرص‌های ضدبارداری، نیاز باشد تا دوز انسولین شما کمی تنظیم شود.

دلیل آن این است که قرص‌های ضد بارداری نحوه کنترل قند را در بدن تغییر می‌دهند.

اگر شما رانندگی می‌کنید، هنگام شروع مصرف انسولین باید به آژانس صدور گواهینامه رانندگی و خودرو محل زندگی خود اطلاع دهید.

همیشه قبل از رانندگی، حداکثر ۲ ساعت قبل از شروع سفر، قند خون خود را چک کنید. همچنین اگر در سفری طولانی رانندگی می‌کنید، باید هر ۲ ساعت یکبار قند خون خود را چک کنید.

برای رانندگی، گلوکز خون شما باید ۵ میلی‌مول در لیتر یا بالاتر باشد. اگر بین ۴ تا ۵ میلی‌مول در لیتر است، قبل از شروع رانندگی یک میان وعده نشاسته‌ای میل کنید. اگر کمتر از ۴ میلی‌مول در لیتر است، افت قند خون را درمان کنید و حداقل تا ۴۵ دقیقه پس از اینکه بهتر شدید٬ رانندگی نکنید.

همیشه گلوکز و گلوکز متر خود را در ماشین همراه خود داشته باشید.

اگر دوچرخه‌سواری می‌کنید، مهم است که از خطر افت قند خون آگاه باشید و در صورتی که احساس می‌کنید در راه است، گلوکز (قند) همراه خود داشته باشید.

اگر قصد دوچرخه‌سواری با شدت بالا دارید، قبل از حرکت، قند خون خود را آزمایش کنید و توصیه‌هایی که در مورد تنظیم دوز انسولین خود در هنگام ورزش به شما داده شده است را دنبال کنید.

بله، می‌توانید الکل را در حین مصرف انسولین طولانی اثر مصرف کنید، اما بهتر است بیش از ۲ واحد در روز مصرف نکنید. یک لیوان شراب استاندارد (۱۷۵ میلی لیتر) ۲/۳ واحد است. یک پیمانه آبجو معمولاً ۲ تا ۳ واحد الکل است.

نوشیدن بیش از این حد می‌تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد، به خصوص اگر الکل را با معده خالی بنوشید. افت قند خون می‌تواند تا ۲۴ ساعت پس از نوشیدن الکل رخ دهد.

بسیاری از نوشیدنی‌های الکلی حاوی مقدار زیادی قند هستند و در صورت نیاز به تنظیم دوز انسولین خود با این نوشیدنی‌ها، تشخیص آن دشوار است.

اگر می‌خواهید به طور منظم الکل بنوشید، این موضوع را با پزشک یا پرستار دیابت خود در میان بگذارید. سعی کنید دستورالعمل‌های توصیه شده را رعایت کنید که بیش از ۱۴ واحد الکل در هفته، در ۳ روز یا بیشتر پخش شود.

هیچ غذایی وجود ندارد که باید از آن پرهیز کنید.

با این حال، اگر دچار افت قند خون نشده‌اید و آن را درمان نمی‌کنید٬ معمولاً بهتر است در صورت تشنگی، نوشیدنی‌های شیرین یا آب میوه ننوشید، زیرا این امر می‌تواند سطح قند خون شما را خیلی سریع افزایش دهد.

باید با یک متخصص تغذیه قرار ملاقات داشته باشید تا یک رژیم غذایی متعادل سالم و متناسب با سلیقه و سبک زندگی شما داشته باشید.

خوردن منظم وعده‌های غذایی مهم است زیرا حذف وعده‌های غذایی می‌تواند بر سطح قند خون و دوز انسولین مورد نیاز شما تأثیر بگذارد.

در خوردن غذاها و نوشیدنی‌های حاوی کارلا (که کدو تلخ نیز نامیده می‌شود) احتیاط کنید. چون می‌تواند سطح قند خون شما را کاهش دهد و ممکن است لازم باشد انسولین خود را برای این کار تنظیم کنید.

کارلا برای طعم دادن به برخی غذاهای هندی استفاده می‌شود. کارلا طعم تلخی دارد و از آن آب میوه و چای نیز درست می‌کنند.

داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل و ورزش منظم به شما کمک می‌کند تا وزن سالم خود را حفظ کنید و سطح قند خون شما بهتر شود. این به شما کمک می‌کند تا از علائم و عوارض دیابت نوع ۲ جلوگیری کنید.

پزشک یا پرستار دیابت شما می‌تواند در مورد اینکه چه نوعی از ورزش برای شما بهترین است و چگونه می‌توانید با خیال راحت و بطور ایمن سطح ورزش خود را افزایش دهید، به شما توصیه‌هایی کند.

اگر ورزش سنگین‌تری انجام می‌دهید، در مورد مصرف تنقلات یا کاهش دوز انسولین قبل از ورزش و بررسی سطح گلوکز خون قبل و بعد از ورزش مشاوره دریافت کنید.

داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل و ورزش منظم، به کنترل سطح قند خون شما در دوران بارداری کمک می‌کند. این کار از ظهور علائم و عوارض دیابت بارداری پیشگیری می‌کند.

پزشک، ماما یا پرستار دیابت می‌تواند به شما در مورد بهترین نوع ورزش توصیه کند.

اگر ورزش‌های پرفشارتری انجام می‌دهید، قبل از ورزش در مورد مصرف میان‌وعده یا کاهش دوز انسولین و همچنین بررسی سطح قند خون قبل و بعد از ورزش از پزشک و تیم مراقبت‌های بهداشتی خود مشاوره بگیرید.