سوالات رایج در مورد اسپری بکلومتازون

بکلومتازون یک داروی استروئیدی (کورتیکواستروئیدی) است.

استروئیدها اثرات هورمون‌های طبیعی تولید شده در غدد فوق کلیوی را کپی می‌کنند. غدد فوق کلیوی در بالای کلیه ها قرار دارند.

داروهای استنشاقی بکلومتازون، پیشگیری کننده نامیده می شوند. آنها با کاهش تورم (التهاب) راه‌های هوایی در ریه ها عمل می کنند تا تنفس را آسان تر کنند. همچنین از بروز علائمی مانند خس خس سینه و سرفه جلوگیری می کند.

بکلومتازون به تنهایی به عنوان یک مسکن برای کمک به درمان حمله آسم هنگامی که ناگهان سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس می‌گیرید، عمل نمی‌کند. معمولاً به شما یک استنشاقی مسکن جداگانه داده می‌شود.

استنشاقی حاوی بکلومتازون و فورموترول ممکن است هم به عنوان پیشگیری کننده و هم به عنوان تسکین‌دهنده (برای تسکین علائم در هنگام ابتلا به آنها) استفاده شود.

اسپری بکلومتازون بلافاصله کار نمی‌کند. شما باید به استفاده از استنشاقی بکلومتازون هر روز، همانطور که تجویز شده است، ادامه دهید، تا بتواند در طول زمان در راه‌های هوایی شما محافظت ایجاد کند. ممکن است چندین هفته طول بکشد تا فواید کامل بکلومتازون را ببینید.

معمولاً پس از شروع استفاده از استنشاقی بکلومتازون به مدت ۳ تا ۷ روز، خس خس سینه کمتر یا احساس تنگی نفس کمتری خواهید داشت.

هنگامی که علائم شما بهتر شد، احتمالا کمتر از داروهای استنشاقی خود استفاده خواهید کرد.

اگر تنگی نفس یا خس خس سینه شما پس از ۷ روز استفاده از بکلومتازون بهتر نشد، یا اگر بدتر شد، در اسرع وقت به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید.

مهم است که هر روز از استنشاقی بکلومتازون خود استفاده کنید، حتی اگر حس می‌کنید بهتر شده‌اید.

اگر طبق توصیه پزشک، پرستار یا داروساز از اسپری خود استفاده کنید، بعید است که عوارض جانبی پایداری داشته باشید.

دستگاه‌های استنشاقی معمولاً مقدار کمی داروی استروئیدی را دقیقاً در جایی که شما به آن نیاز دارید تحویل می‌دهند. بنابراین مقدار استروئیدی که به بقیه بدن شما می رسد محدود می‌شود. همچنین خطر عوارض جانبی را تا حد امکان پایین نگه می‌دارد.

با این حال، کودکان و نوجوانانی که از دوزهای بالای استنشاقی استروئیدی استفاده می‌کنند، قد و وزن آنها باید به دقت کنترل شود. این برای این است که مطمئن شوید استروئید بر رشد آنها تأثیر نمی‌گذارد. اگر نگران هستید با پزشک آنها صحبت کنید. آنها می‌توانند مزایا و خطرات دادن بکلومتازون را به کودک شما توضیح دهند.

بزرگسالانی که از دوزهای بالا استفاده می‌کنند (از استنشاقی یا به عنوان قرص برای کمک به کنترل علائم شدیدتر) در طول زمان با افزایش خطر ابتلا به مشکلات غده فوق کلیوی (آدرنال) یا پوکی استخوان مواجه هستند. این به این دلیل است که مقدار بیشتری از استروئید وارد سیستم شما می‌شود. با این حال این نادر است و تنها در ۱ نفر از ۱۰هزار نفر اتفاق می‌افتد.

پزشک شما را از نزدیک تحت نظر خواهد گرفت و ممکن است داروهایی برای کمک به تقویت استخوان‌های شما تجویز کند. غذاهای غنی از کلسیم (مانند شیر و پنیر یا شیرهای غیر لبنی با کلسیم اضافه شده) و ورزش منظم نیز می‌تواند به حفظ سلامت استخوان‌ها کمک کند.

بدون مشورت با پزشک یا پرستار متخصص، استفاده از اسپری بکلومتازون را متوقف نکنید.

اگر برای کنترل آسم یا بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) خود یک دستگاه استنشاقی دارید، اگر به طور ناگهانی استفاده از آن را متوقف کنید، ممکن است مشکلات تنفسی شما بازگردد.

ممکن است احساس خس خس یا تنگی نفس داشته باشید. ممکن است سینه شما سفت شود و ممکن است شروع به سرفه کنید.

قطع ناگهانی درمان می‌تواند باعث ایجاد احساس ناخوشی در شما شود. علائم می‌تواند شامل احساس خواب آلودگی، حالت تهوع یا خستگی، سردرد و از دست دادن اشتها باشد.

لازم نیست قبل از جراحی استفاده از بکلومتازون را قطع کنید. قطع ناگهانی درمان می‌تواند باعث ایجاد احساس ناخوشی شود و ممکن است علائمی را برای شما ایجاد کند.

اگر در حال انجام عمل جراحی یا درمان اورژانسی هستید، به عنوان مثال پس از تصادف، به فرد معالج خود بگویید که بکلومتازون مصرف می‌کنید. پزشک شما ممکن است تصمیم بگیرد که برای مدتی به استروئیدهای اضافی نیاز دارید.

اگر کارت آبی درمان استروئیدی به شما داده شده است، کارت خود را به هر کسی که شما را درمان می‌کند نشان دهید تا بتواند درمان شما را برنامه‌ریزی کند.

علاوه بر استنشاقی‌های بکلومتازون، استنشاقی‌های پیشگیری‌کننده دیگری نیز وجود دارند که حاوی استروئیدهایی مانند بودزوناید، فلوتیکاسون، مومتازون و سیکلسوناید هستند.

آنها می‌توانند بسیار متفاوت به نظر برسند، و برخی فقط برای بزرگسالان هستند.

این اسپری‌‌های استروئیدی همه به یک شکل عمل می‌کنند، اما تفاوت‌هایی بین میزان قوی بودن آنها و احتمال ایجاد عوارض جانبی وجود دارد.

با پزشک یا پرستار متخصص خود صحبت کنید که بهترین انتخاب استنشاقی استروئیدی برای شما یا فرزندتان کدام است.

مهم است که فقط از بکلومتازون استنشاقی خود استفاده کنید. استنشاقی شما ممکن است با دوست یا خویشاوند متفاوت باشد. استنشاقی آنها ممکن است حاوی دوز متفاوتی از بکلومتازون باشد.

استنشاقی پیشگیری کننده با استنشاقی که در حملات آسم استفاده می‌شود متفاوت است. به این داروها گشادکننده برونش یا داروهای استنشاقی تسکین دهنده می‌گویند.

برای آسم، ممکن است یک اسپری استنشاقی حاوی بکلومتازون همراه با فرموترول برای استفاده به عنوان پیشگیری کننده و تسکین دهنده اضطراری برای شما تجویز شود.

نام دیگر این نوع طرح درمان آسم، درمان نگهدارنده و تسکین دهنده (MART) است.

فورموترول نوعی دارو است که راه‌های هوایی را باز می‌کند و به آن گشادکننده برونش می‌گویند. این دارو شبیه سایر داروهای گشادکننده برونش است که به عنوان تسکین دهنده‌های اضطراری استفاده می‌شوند، مانند سالبوتامول یا تربوتالین، زیرا به سرعت عمل می‌کند و راه‌های هوایی را به داخل ریه ها باز می‌کند تا نفس کشیدن برای شما راحت‌تر شود. اما فورموترول همچنین برای باز نگه داشتن مجاری تنفسی برای مدت طولانی‌تری نسبت به سایر برونکودیلاتورها(داروهای گشادکننده برونش) عمل می‌کند.

اگر برای آسم یک داروی استنشاقی حاوی بکلومتازون و فورموترول تجویز شده است، پزشک عمومی یا پرستار آسم ممکن است به شما بگوید که هر روز از آن به عنوان یک پیشگیری (نگهداری) و همچنین در هنگام حمله آسم به عنوان تسکین‌دهنده استفاده کنید. این به این معنی است که می‌توانید بیشتر از آن استفاده کنید، احتمالاً تا ۸ پاف در روز.

همیشه دستورالعمل‌های پزشک یا پرستار آسم خود را دنبال کنید و بروشور همراه دستگاه استنشاقی را بخوانید.

همه داروهای استنشاقی حاوی فورموترول را نمی‌توان هم به عنوان پیشگیری کننده و هم به عنوان تسکین‌دهنده استفاده کرد. داروهای استنشاقی حاوی بکلومتازون و فورموترول همیشه به عنوان درمان نگهدارنده و تسکین دهنده (MART) استفاده نمی‌شوند. آنها ممکن است فقط به عنوان یک پیشگیری کننده در کنار یک استنشاقی مجزا برای استفاده اضطراری استفاده شوند.

اگر مطمئن نیستید که چگونه از اسپری خود استفاده کنید، با پزشک، پرستار یا داروساز خود صحبت کنید.

اگر برای شما استروئیدهایی مانند بکلومتازون تجویز می‌شود، ممکن است غدد فوق کلیوی شما به اندازه‌ی کافی برخی از هورمون‌های مورد نیاز بدن شما مانند کورتیزول (معروف به هورمون استرس) را تولید نکنند. این به عنوان نارسایی غدد فوق کلیوی(آدرنال) شناخته می‌شود.

در صورت مصرف دوزهای بالا برای مدت طولانی (مخصوصاً قرص‌ها و تزریقات) یا اگر به طور مرتب از انواع مختلف استروئیدها به طور همزمان استفاده می‌کنید (مانند اسپری بینی استروئیدی و استنشاقی استروئیدی) احتمالا این اتفاق می‌افتد.

پزشک یا داروساز خطر نارسایی غدد فوق کلیوی (آدرنال) شما را بر اساس نوع و دوز استروئیدی که مصرف می‌کنید ارزیابی می‌کند و ممکن است به شما توصیه کند که کارت اورژانسی استروئیدی همراه داشته باشید. این کارت به اندازه یک کارت اعتباری است و در کیف پول یا کیف شما جای می‌گیرد.

کارت آبی استروئیدی

اگر از دوز بالایی از بکلومتازون استنشاقی استفاده می‌کنید، پزشک یا داروساز شما یک کارت آبی درمان با استروئید نیز به شما می‌دهد. به شما می‌گوید که چگونه می‌توانید خطرات عوارض جانبی را کاهش دهید. همچنین جزئیاتی در مورد پزشک شما، میزان مصرف بکلومتازون و مدت زمان ادامه درمان را ارائه می‌دهد.

اگر به درمان پزشکی یا دندانپزشکی نیاز دارید، کارت آبی استروئیدی خود را به پزشک یا دندانپزشک نشان دهید.

سعی کنید سیگار نکشید. سیگار کشیدن ریه‌ها را تحریک می‌کند و مشکل تنفسی شما را بدتر می‌کند.

اگر سیگار نکشید بکلومتازون نیز بهتر عمل خواهد کرد.

اگر ترک سیگار برایتان سخت است، با پزشک، پرستار یا داروساز خود صحبت کنید.

بکلومتازون بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

برای اکثر افراد، استفاده از استنشاقی بکلومتازون بر توانایی آنها در رانندگی یا دوچرخه سواری تأثیر نمی‌گذارد.

با این حال، اگر بینایی شما به هر طریقی تحت تأثیر قرار گرفت، از رانندگی یا دوچرخه سواری خودداری کنید. اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

بله، می‌توانید در حین استفاده از استنشاقی بکلومتازون الکل بنوشید.

با ایجاد برخی تغییرات کلیدی در شیوه زندگی می‌توانید سلامت قلب خود را تقویت کنید.

در صورت داشتن فشار خون بالا نیز این موارد به شما کمک خواهد کرد.

• سیگار را ترک کنید- نکشیدن سیگار می‌تواند شدت و مکرر علائم شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد

• ورزش کنید - بعید است که ورزش پس از درمان مناسب علائم شما را تحریک کند

• خوب و سالم غذا بخورید - رژیم غذایی متنوع و سالم را هدف قرار دهید و در صورت نیاز وزن اضافی خود را کاهش دهید

• واکسین‌های خود را به موقع بزنید- واکسن سالانه آنفولانزا، واکسیناسیون کرونا (کووید-۱۹) و واکسن پنوموکوک را در صورت توصیه پزشک بزنید. اگر نارسایی قلبی دارید، توصیه می‌شود که هر سال واکسن آنفولانزا و طبق توصیه پزشک عمومی واکسن پنوموکوک بزنید.

• از فیلتر هوا یا تصفیه کننده هوا استفاده کنید- این ممکن است به علائم آسم شما کمک کند، با این حال، باید تحقیقات بیشتری در این مورد انجام شود.