سوالات متداول در مورد تولترودین

تولترودین نوعی دارو است که به عنوان شل کننده عضلانی آنتی موسکارینی (یا آنتی کولینرژیک) شناخته می‌شود.

این دارو با شل کردن عضله‌ای که در دیواره مثانه قرار دارد، عمل می‌کند. این به افزایش حجم ادراری که مثانه شما می‌تواند در خود نگه دارد و کنترل خروج ادرار کمک می‌کند.

تولترودین ظرف ۳ تا ۸ ساعت شروع به اثر می‌کند و عضله مثانه را شل می‌کند.

با این حال، ممکن است ۴ هفته یا بیشتر طول بکشد تا به طور کامل اثر کند و علائم شما بهبود یابد.

اگر علائم شما پس از ۱ تا ۲ هفته شروع به بهبود نکرد، با پزشک خود مشورت کنید.

اگر علائم شما در هر زمانی بدتر شد، با پزشک خود مشورت کنید.

تولترودین را بیش از مدت زمان مورد نیاز مصرف نکنید. پزشک شما هر ۶ تا ۱۲ ماه بررسی خواهد کرد که آیا هنوز به درمان نیاز دارید یا خیر.

ممکن است خطر گیجی و احتمالاً بدتر شدن زوال عقل در افرادی که تولترودین مصرف می‌کنند، افزایش یابد. اگر در این مورد نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر می‌خواهید مصرف تولترودین را متوقف کنید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

اگر حداقل ۶ ماه است که آن را مصرف می‌کنید، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که می‌توانید مصرف آن را تا ۴ هفته قطع کنید تا ببینید علائم مثانه شما بدون آن چگونه تغییر می‌کند.

برخی افراد متوجه می‌شوند که علائم‌شان پس از قطع مصرف دارو هنوز بهتر است.

تولترودین به گروهی از داروها به نام آنتی‌موسکارینی‌ها تعلق دارد. آنتی‌موسکارینی‌های دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند برای مثانه بیش‌فعال استفاده شوند، از جمله:

• سولیفناسین

• اکسی بوتینین

• داریفناسین

• فسوترودین

• پروپیورین

• تروسپیوم

به نظر می‌رسد همه آنها به خوبی تولترودین عمل می‌کنند. با این حال، اگر با یک داروی ضد موسکارینی عوارض جانبی داشته باشید، ممکن است داروی دیگری برای شما مناسب‌تر باشد.

اگر داروهای ضد موسکارینی برای شما مناسب نیستند، به مثانه بیش فعال شما کمکی نکرده‌اند، یا عوارض جانبی داشته‌اند، ممکن است دارویی به نام میرابگرون به شما پیشنهاد شود.

این دارو به روشی کمی متفاوت عمل می‌کند، اما به علائم مثانه نیز کمک می‌کند.

ممکن است هنگام مصرف قرص‌های تولترودین وزن اضافه کنید. اگر هنگام مصرف تولترودین دچار مشکل وزن شدید، با داروساز یا پزشک خود صحبت کنید.

تولترودین هیچ نوع روش پیشگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ضدبارداری ترکیبی، قرص‌های پروژستوژنی و قرص‌های اورژانسی پیشگیری از بارداری را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

با این حال، اگر تولترودین باعث شود استفراغ کنید یا دچار اسهال شدید و آبکی یا هر نوع اسهالی که بیش از ۲۴ ساعت طول بکشد، شوید، قرص‌های ضدبارداری شما ممکن است از بارداری شما محافظت نکنند. برای اطلاع از اقدامات لازم، به روی بسته قرص مراجعه کنید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

اگر مصرف تولترودین باعث خواب‌آلودگی، تاری دید، سرگیجه، عدم تعادل یا ناتوانی در تمرکز یا تصمیم‌گیری در شما می‌شود، رانندگی و دوچرخه‌سواری نکنید یا از ابزار و ماشین‌آلات استفاده نکنید.

احتمال بروز این عارضه ممکن است در ابتدای مصرف بیشتر باشد، اما می‌تواند در هر زمانی اتفاق بیفتد. به عنوان مثال، ممکن است هنگام افزایش دوز یا شروع داروی دیگری اتفاق بیفتد.

رانندگی در صورتی که توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تأثیر قرار گیرد، جرم محسوب می‌شود. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید رانندگی ایمن است یا خیر. اگر هرگونه شکی دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در هنگام مصرف تولترودین برای شما بی‌خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

سعی کنید هنگام شروع مصرف تولترودین یا اگر دوز مصرفی شما افزایش یافته است، از نوشیدن الکل خودداری کنید تا زمانی که ببینید دارو چه احساسی در شما ایجاد می‌کند.

مصرف همزمان تولترودین با الکل می‌تواند باعث خواب‌آلودگی شدید شما شود.

نوشیدن الکل ممکن است باعث شود که شما بیشتر در طول شب برای ادرار کردن از خواب بیدار شوید.

در طول مصرف تولترودین می‌توانید به طور معمول غذا بخورید.

اگر بی‌اختیاری ادرار دارید، کاهش مصرف الکل و نوشیدنی‌های حاوی کافئین مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا می‌تواند به شما کمک کند.

برخی تغییرات در سبک زندگی وجود دارد که ممکن است به بهبود علائم شما کمک کند. ایده خوبی است که:

• مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا را کاهش دهید، زیرا کافئین می‌تواند میزان ادرار شما را افزایش دهد.

• در طول روز مایعات خیلی زیاد یا خیلی کم ننوشید، زیرا این امر می‌تواند بی‌اختیاری را بدتر کند.

• اگر اضافه وزن دارید یا با چاقی زندگی می‌کنید، وزن خود را کاهش دهید، زیرا اضافه وزن می‌تواند خطر بی‌اختیاری ادرار را افزایش دهد - شاخص توده بدنی (BMI) خود را محاسبه کنید تا بفهمید که آیا وزن سالمی برای قد خود دارید یا خیر.

• درمان‌های غیرجراحی برای بی‌اختیاری ادرار مانند تمرین عضلات کف لگن (تمرینات کگل) و تمرین مثانه را امتحان کنید.

• در مورد گزینه‌های دیگر برای بی‌اختیاری ادرار، مانند جراحی و سایر اقدامات، با پزشک خود صحبت کنید.