سوالات رایج در مورد پاروکستین

پاروکستین جزء گروهی از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) است. تصور می‌شود که این داروها با افزایش سطح یک ماده شیمیایی تقویت کننده خلق و خو به نام سروتونین در مغز عمل می‌کنند.

ممکن است تا یک یا دو هفته بهبود چندانی در علائم خود مشاهده نکنید، تا زمانی که پاروکستین شروع به اثر کند. معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته طول می‌کشد تا اینکه مزایای کامل دارو را احساس کنید.

فقط به این دلیل که احساس می‌کنید به علائم شما کمک نمی‌کند٬ مصرف پاروکستین را بعد از یک یا دو هفته متوقف نکنید. حداقل ۶ هفته به دارو فرصت دهید تا اثر کند.

داروهای ضد افسردگی مانند پاروکستین به بهبود خلق و خوی شما کمک می‌کنند، بنابراین بهتر خواهید شد. ممکن است متوجه شوید که بهتر می‌خوابید و راحت‌تر با دیگران ارتباط برقرار می‌کنید، زیرا کمتر مضطرب هستید. ممکن است در مورد چیزهایی که قبلاً شما را نگران می‌کرد آرام‌تر باشید.

پاروکستین شخصیت شما را تغییر نمی‌دهد. به شما کمک می‌کند دوباره احساس کنید که خودتان هستید.

انتظار نداشته باشید که یک شبه بهتر شوید. برخی از افراد در طول چند هفته اول درمان قبل از اینکه حس کنند بهتر شده‌اند، بدتر می‌شوند.

برای اکثر افراد مصرف پاروکستین برای مدت طولانی بی‌خطر است.

برخی از افراد ممکن است عوارض جانبی جنسی داشته باشند، مانند مشکلات نعوظ یا کاهش میل جنسی. در برخی موارد حتی پس از قطع دارو نیز ممکن است ادامه یابد. اگر نگران هستید با پزشک خود صحبت کنید.

همچنین مصرف پاروکستین برای بیش از یک سال با کمی افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط است. اما شما به طور منظم برای این مورد بررسی خواهید شد.

در غیر این صورت به نظر نمی‌رسد که مصرف پاروکستین برای چندین ماه و سال اثرات مضر پایداری داشته باشد.

پاروکستین از نظر اثربخشی در درمان، نسبت به سایر داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRIs) نه بهتر و نه بدتر است.

با این حال، برخی افراد به یک SSRI بهتر از دیگری پاسخ می‌دهند، بنابراین اگر بعد از ۶ هفته بهتر نشدید، با پزشک خود صحبت کنید.

داروهای ضد افسردگی، از جمله پاروکستین، تنها یکی از چندین رویکرد برای درمان افسردگی یا اضطراب هستند. سایر درمان‌های بالقوه برای این شرایط عبارتند از:

• گفتار درمانی (مانند درمان شناختی رفتاری)

• برنامه‌های ورزشی

• دریافت کمک برای بهتر خوابیدن در طول شب٬ اگر مشکل خواب دارید

• پیوستن به یک گروه خودیاری

• استفاده از تکنیک‌های آرام‌سازی و ریلکسیشن

انتخاب درمانی که برای شما مناسب‌تر است به این بستگی دارد که:

• چه مدت افسردگی یا اضطراب داشته‌اید

• علائم شما چیست

• آیا درمان قبلی موثر بوده است

• چقدر احتمال دارد که به درمان خود ادامه دهید

• عوارض جانبی بالقوه و ترجیحات و اولویت‌های شما چیست

اگر به هر یک از این درمان‌ها علاقه دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

پاروکستین می‌تواند باعث شود کمتر احساس گرسنگی کنید، بنابراین ممکن است اولین بار که مصرف آن را شروع می‌کنید٬ وزن کم کنید. اما زمانی که برای مدتی آن را مصرف کردید، ممکن است با بازگشت اشتهای‌تان کمی وزن اضافه کنید.

اگر در حین مصرف پاروکستین با دچار مشکل وزنی شدید، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

اثرات خوب پاروکستین ممکن است پس از مدتی، با بهبود خلق و خوی شما، زندگی جنسی شما را بهبود بخشد.

برخی از اثرات منفی احتمالی عبارتند از:

• نعوظ دردناک، مشکلات نعوظ و مشکلات انزال

• خونریزی واژینال و نرسیدن به ارگاسم مثل قبل

• میل جنسی پایین تر

عوارض جانبی جنسی معمولاً پس از چند هفته اول از بین می‌رود. با این حال، به ندرت، آنها می‌توانند طولانی مدت باشند و ممکن است حتی پس از قطع دارو بهتر نشوند.

اگر اینها اتفاق افتاد و برای شما مشکل ساز شد، به پزشک خود مراجعه کنید تا ببینید آیا درمان دیگری وجود دارد که می توانید امتحان کنید.

پاروکستین بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی، قرص پروژستوژن و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

با این حال، اگر پاروکستین برای بیش از ۲۴ ساعت باعث اسهال شدید شود، ممکن است قرص‌های ضد بارداری٬ از حامله شدن شما جلوگیری نکنند. بسته قرص را بررسی کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) اسهال دارید چه کاری انجام دهید

برخی از افراد هنگام مصرف پاروکستین نمی‌توانند به درستی تمرکز کنند. اگر این اتفاق بیفتد، شاید بهتر است در چند روز اول رانندگی، دوچرخه سواری یا کار با ابزار یا ماشین آلات را متوقف کنید تا اینکه بدانید این دارو چگونه بر شما اثر می‌کند.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که آیا رانندگی در حین مصرف پاروکستین برای شما بی خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

هنگام مصرف پاروکستین می‌توانید الکل بنوشید اما ممکن است باعث خواب آلودگی شما شود. شاید بهتر باشد تا زمانی که متوجه شوید دارو چگونه بر شما اثر می‌کند، نوشیدن الکل را متوقف کنید.

به غیر از مصرف نکردن الکل در صورت ایجاد احساس خواب آلودگی، هیچ غذا یا نوشیدنی دیگری وجود ندارد که هنگام مصرف پاروکستین از آن پرهیز کنید.

مصرف محصولات شاهدانه از جمله ماری جوانا و حشیش٬ همراه با پاروکستین می‌تواند باعث ایجاد ضربان قلب سریع شود. این محصولات همچنین می‌تواند با پاروکستین خواب آلودگی را بدتر کند.

متادون می‌تواند خطر عوارض جانبی را در افرادی که پاروکستین مصرف می‌کنند افزایش دهد.

مصرف پاروکستین با مواد زیر ممکن است خطرناک باشد:

• محرک‌هایی مانند MDMA (اکستازی) یا کوکائین

• مواد توهم زا مانند ال اس دی

• مواد روانگردان جدید مانند مفدرون