سوالات متداول در مورد اکسی بوتینین

اکسی بوتینین نوعی دارو است که به عنوان شل کننده عضلانی آنتی موسکارینی (یا آنتی کولینرژیک) شناخته می‌شود.

این دارو با شل کردن عضله‌ای که در دیواره مثانه قرار دارد، عمل می‌کند. این کار به افزایش حجم ادراری که مثانه شما می‌تواند در خود نگه دارد و کنترل خروج ادرار کمک می‌کند.

اکسی بوتینین حدود ۳ تا ۴ ساعت بعد شروع به کار می‌کند و عضلات مثانه را شل می‌کند.

با این حال، ممکن است ۴ هفته یا بیشتر طول بکشد تا به طور کامل اثر کند.

اگر علائم شما پس از ۱ تا ۲ هفته شروع به بهبود نکرد، با پزشک خود مشورت کنید.

اگر علائم شما در هر زمانی بدتر شد، با پزشک خود مشورت کنید.

اکسی بوتینین را بیش از مدت زمان مورد نیاز مصرف نکنید. پزشک شما هر ۶ تا ۱۲ ماه بررسی خواهد کرد که آیا هنوز به درمان نیاز دارید یا خیر.

ممکن است خطر گیجی و احتمالاً بدتر شدن زوال عقل در افرادی که اکسی بوتینین مصرف می‌کنند، افزایش یابد. اگر در این مورد نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر حداقل ۶ ماه است که اکسی بوتینین مصرف می‌کنید، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که مصرف دارو را تا ۴ هفته قطع کنید تا ببیند علائم مثانه شما بدون مصرف آن چگونه تغییر می‌کند.

برخی افراد متوجه می‌شوند که علائم‌شان پس از قطع مصرف دارو هنوز بهتر است. اگر به قطع مصرف دارو فکر می‌کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

بدون مشورت با پزشک، مصرف اکسی بوتینین را قطع نکنید.

اکسی بوتینین به گروهی از داروها به نام آنتی موسکارینیک‌ها تعلق دارد. آنتی موسکارینیک‌های دیگری نیز وجود دارند که می‌توانند برای مثانه بیش فعال استفاده شوند، از جمله:

• سولیفناسین

• تولترودین

• داریفناسین

• فسوترودین

• پروپیورین

• تروسپیوم

به نظر می‌رسد همه آنها به خوبی اکسی بوتینین عمل می‌کنند. با این حال، اگر با یک داروی ضد موسکارینی عوارض جانبی داشته باشید، ممکن است داروی دیگری برای شما مناسب‌تر باشد.

اگر داروهای ضد موسکارینی برای شما مناسب نیستند، به مثانه بیش فعال شما کمکی نکرده‌اند، یا عوارض جانبی داشته‌اند، ممکن است دارویی به نام میرابگرون به شما پیشنهاد شود که به علائم مثانه نیز کمک می‌کند اما به روشی کمی متفاوت عمل می‌کند.

اکسی بوتینین می‌تواند باعث شود احساس گرسنگی کمتری داشته باشید، بنابراین ممکن است وزن کم کنید.

اگر هنگام مصرف اکسی بوتینین دچار مشکل وزنی شدید، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

اکسی بوتینین مانع از عملکرد هیچ نوع روش پیشگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی، قرص پروژستوژنی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، نمی‌شود.

با این حال، اگر اکسی بوتینین باعث استفراغ شده یا باعث می‌شود بیش از ۲۴ ساعت اسهال شدید داشته باشید، قرص‌های ضدبارداری ممکن است از شما در برابر بارداری محافظت نکنند. برای اطلاع از اقدامات لازم، به روی بسته قرص مراجعه کنید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

اگر اکسی بوتینین باعث خواب‌آلودگی، تاری دید، سرگیجه، عدم تعادل یا ناتوانی در تمرکز یا تصمیم‌گیری در شما می‌شود، رانندگی و دوچرخه‌سواری نکنید یا از ابزار و ماشین‌آلات استفاده نکنید.

احتمال بروز این عارضه در ابتدای مصرف بیشتر است، اما می‌تواند در هر زمانی اتفاق بیفتد، مثلاً زمانی که دوز را افزایش می‌دهید یا داروی دیگری را شروع می‌کنید.

رانندگی در صورتی که توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تأثیر قرار گیرد، جرم محسوب می‌شود. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید رانندگی ایمن است یا خیر. اگر هرگونه شکی دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در هنگام مصرف اکسی بوتینین برای شما بی‌خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

سعی کنید هنگام شروع مصرف اکسی بوتینین یا اگر دوز مصرفی شما افزایش یافته است، از نوشیدن الکل خودداری کنید تا زمانی که ببینید دارو چه احساسی در شما ایجاد می‌کند. اکسی بوتینین همراه با الکل می‌تواند باعث خواب‌آلودگی شدید شود.

نوشیدن الکل ممکن است باعث شود که شما بیشتر در طول شب برای ادرار کردن از خواب بیدار شوید.

در طول مصرف اکسی بوتینین می‌توانید به طور معمول غذا بخورید.

اگر بی‌اختیاری ادرار دارید، کاهش مصرف الکل و نوشیدنی‌های حاوی کافئین مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا می‌تواند به شما کمک کند.

تعدادی تغییر در سبک زندگی وجود دارد که ممکن است به علائم شما کمک کند. ایده خوبی است که:

• مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین مانند چای، قهوه، کولا و نوشیدنی‌های انرژی‌زا را کاهش دهید، زیرا کافئین می‌تواند میزان ادرار شما را افزایش دهد.

• در طول روز مایعات خیلی زیاد یا خیلی کم ننوشید، زیرا این امر می‌تواند بی‌اختیاری را بدتر کند.

• اگر اضافه وزن دارید یا با چاقی زندگی می‌کنید، وزن خود را کاهش دهید، زیرا اضافه وزن می‌تواند خطر بی‌اختیاری ادرار را افزایش دهد - شاخص توده بدنی (BMI) خود را محاسبه کنید تا بفهمید که آیا وزن سالمی برای قد خود دارید یا خیر.

• درمان‌های غیرجراحی برای بی‌اختیاری ادرار، مانند تمرین عضلات کف لگن (تمرینات کگل) و تمرین مثانه را امتحان کنید.

• در مورد گزینه‌های دیگر برای بی‌اختیاری ادرار، مانند جراحی و سایر اقدامات، با پزشک خود صحبت کنید.