سوالات رایج در مورد اسپری مومتازون

مومتازون نوعی دارو به نام استروئید (کورتیکواستروئید) است.

استروئیدها بطور دقیق اثرات هورمون‌های طبیعی تولید شده در غدد فوق کلیوی شما را کپی می‌کنند. غدد فوق کلیوی بالای کلیه شما قرار دارند.

مومتازون با کاهش التهاب مجاری تنفسی در ریه‌ها به تنفس آسان‌تر کمک می‌کند. همچنین از ایجاد علائمی مانند خس‌خس سینه و سرفه جلوگیری می‌کند.

این دارو به درمان حمله آسم که به طور ناگهانی با سرفه، خس‌خس سینه و تنگی نفس همراه است، کمکی نمی‌کند. برای این موارد، معمولاً یک اسپری تسکین دهنده جداگانه به شما داده می‌شود.

همچنین اسپری‌های پیشگیری‌کننده ترکیبی وجود دارند که حاوی مومتازون همراه با دارویی به نام اینداکاترلول هستند. اینداکاترلول با شل کردن عضلات منقبض شده اطراف مجاری تنفسی، به جریان هوا به داخل و خارج از ریه‌ها کمک می‌کند.

اسپری مومتازون بلافاصله شروع به کار نمی‌کند. باید طبق تجویز هر روز از اسپری مومتازون خود استفاده کنید تا بتواند در طول زمان در راه‌های هوایی شما محافظت ایجاد کند. ممکن است چندین هفته طول بکشد تا مزایای کامل دارو را حس کنید.

معمولاً پس از استفاده از مومتازون به مدت ۳ تا ۷ روز، خس خس سینه کمتر یا احساس تنگی نفس کمتری خواهید داشت.

هنگامی که علائم شما بهتر شد، ممکن است متوجه شوید که کمتر نیاز دارید تا از داروهای اسپری دیگر (به نام تسکین دهنده) استفاده کنید.

اگر تنگی نفس یا خس خس سینه شما پس از ۷ روز استفاده از مومتازون بهبود بهتر نشد، یا اگر بدتر شد، در اسرع وقت به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید.

مهم است که هر روز از اسپری مومتازون خود استفاده کنید حتی اگر حس می‌کنید بهترید.

اگر طبق توصیه پزشک، پرستار یا داروساز از اسپری خود استفاده کنید، بعید است که عوارض جانبی پایداری داشته باشید.

اسپری‌ها معمولاً مقدار کمی داروی استروئیدی را دقیقاً در جایی که شما به آن نیاز دارید تحویل می‌دهند. این مقدار استروئیدی را که به بقیه بدن شما می‌رسد محدود می‌کند. همچنین خطر عوارض جانبی را تا حد امکان پایین نگه می‌دارد.

با این حال، برای کودکان و نوجوانانی که از دوزهای بالای اسپری استروئیدی استفاده می‌کنند، قد و وزن‌شان باید به دقت کنترل شود. این برای این است که مطمئن شوید استروئید بر رشد آنها تأثیر نمی‌گذارد. اگر نگران هستید با پزشک آنها صحبت کنید. آنها می‌تواند مزایا و خطرات دادن مومتازون به فرزندتان را توضیح دهند.

بزرگسالانی که دوزهای بالا مصرف می‌کنند در طول زمان با افزایش خطر ابتلا به مشکلات غده فوق کلیوی یا استخوان‌های ضعیف (پوکی استخوان) مواجه هستند. این به این دلیل است که مقدار بیشتری از استروئید وارد بدن شما می‌شود.

پزشک شما را از نزدیک تحت نظر خواهد گرفت و ممکن است داروهایی برای کمک به تقویت استخوان‌های شما تجویز کند.

غذاهای غنی از کلسیم (مانند شیر و پنیر یا شیرهای غیر لبنی با کلسیم اضافه شده) و ورزش منظم نیز می‌تواند به حفظ سلامت استخوان‌ها کمک کند.

بدون صحبت با پزشک یا پرستار متخصص، استفاده از اسپری مومتازون خود را متوقف نکنید.

اگر برای کنترل آسم خود یک اسپری دارید، اگر ناگهان استفاده از آن را متوقف کنید، ممکن است مشکلات تنفسی شما بازگردد.

ممکن است احساس خس خس یا تنگی نفس داشته باشید. ممکن است قفسه سینه شما سفت شود و ممکن است شروع به سرفه کنید.

لازم نیست قبل از جراحی استفاده از اسپری مومتازون را متوقف کنید. قطع ناگهانی درمان می‌تواند باعث ایجاد احساس ناخوشایندی شود و ممکن است علائمی را برای شما ایجاد کند.

اگر تحت عمل جراحی یا درمان اورژانسی هستید، مثلاً پس از تصادف، به فرد معالج خود بگویید که مومتازون مصرف می‌کنید. پزشک شما ممکن است تصمیم بگیرد که برای مدتی به استروئیدهای اضافی نیاز دارید.

اگر به شما کارت آبی درمان استروئیدی یا کارت اورژانسی قرمز استروئیدی داده شده، کارت خود را به هر کسی که شما را معالجه می‌کند نشان دهید تا بتواند درمان شما را برنامه‌ریزی کند.

علاوه بر اسپری‌های مومتازون، اسپری‌های پیشگیری‌کننده دیگری نیز وجود دارند که حاوی استروئیدهایی مانند بکلومتازون، بودزوناید، سیکلسوناید و فلوتیکازون هستند.

آنها می‌توانند بسیار متفاوت به نظر برسند، و برخی فقط برای بزرگسالان هستند.

این اسپری‌های استروئیدی همه به یک شکل عمل می‌کنند، اما تفاوت‌هایی بین میزان قدرت آنها و احتمال ایجاد عوارض جانبی وجود دارد.

با پزشک یا پرستار متخصص خود صحبت کنید که بهترین انتخاب اسپری استروئیدی برای شما یا فرزندتان کدام است.

مهم است که فقط از اسپری مومتازون خود استفاده کنید. اسپری شما ممکن است با دوست یا خویشاوند متفاوت باشد. اسپری آنها ممکن است حاوی دوز متفاوتی از مومتازون باشد.

اسپری پیشگیری کننده با اسپری که در حملات آسم استفاده می‌شود متفاوت است. به آن داروهای گشادکننده برونش یا اسپری تسکین دهنده می‌گویند.

اگر از داروهای استروئیدی مانند مومتازون استفاده می‌کنید، غدد فوق کلیوی شما ممکن است به اندازه کافی هورمون‌هایی مانند کورتیزول (که به عنوان هورمون استرس شناخته می‌شود) که بدن شما به آن نیاز دارد را تولید نکند. این به عنوان نارسایی آدرنال شناخته می‌شود.

اگر دوزهای بالا را برای مدت طولانی مصرف کنید (به خصوص قرص و آمپول) یا اگر به طور مرتب از انواع مختلف استروئیدها به طور همزمان استفاده کنید (مانند اسپری بینی استروئیدی و اسپری تنفسی استروئیدی) احتمال بروز این اتفاق بیشتر است.

پزشک یا داروساز شما، خطر ابتلا به نارسایی آدرنال را بر اساس نوع و دوز استروئیدهایی که مصرف می‌کنید، بررسی می‌کند و ممکن است به شما توصیه کند که یک کارت اورژانسی استروئید قرمز همراه داشته باشید.

این کارت به اندازه یک کارت اعتباری است و در کیف پول یا جیب شما جا می‌شود. کارت مشابهی به نام کارت نارسایی آدرنال برای کودکان نیز موجود است.

مومتازون هیچ نوع روش پیشگیری از بارداری، از جمله قرص ترکیبی، قرص‌های پروژستوژنی یا قرص پیشگیری از بارداری اضطراری را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد.

برای اکثر افراد، استفاده از اسپری مومتازون بر توانایی آنها در رانندگی یا دوچرخه سواری تأثیر نمی‌گذارد.

با این حال، اگر بینایی شما به هر طریقی تحت تأثیر قرار گرفت، از رانندگی یا دوچرخه سواری خودداری کنید.

بله، می‌توانید الکل را با اسپری مومتازون مصرف کنید.

هنگام استفاده از اسپری مومتازون می‌توانید به طور معمول غذا بخورید و بنوشید.

سعی کنید سیگار نکشید. سیگار کشیدن ریه‌ها را تحریک می‌کند و مشکل تنفسی شما را بدتر می‌کند.

اگر سیگار نکشید مومتازون نیز بهتر عمل می‌کند.

اگر ترک سیگار برای‌تان سخت است با پزشک، پرستار یا داروساز خود صحبت کنید.

چندین کار وجود دارد که می توانید برای کمک به وضعیت خود در هنگام زندگی با آسم انجام دهید. از جمله:

• ترک سیگار - نکشیدن سیگار می‌تواند شدت و دفعات علائم شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد

• ورزش منظم - بعید است که ورزش پس از درمان مناسب علائم شما را تحریک کند

• تغذیه سالم - رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشد و در صورت نیاز وزن اضافی خود را کاهش دهید

• واکسن زدن - بهتر است واکسن سالانه آنفولانزا و واکسن پنوموکوک را بزنید

• فیلتر هوا را امتحان کنید - آنها همه مواد آلرژی‌زا را از بین نمی‌برند، اما برخی افراد متوجه می‌شوند که به علائم آنها کمک می کنند