سوالات رایج در مورد لیتیوم

لیتیوم یک فلز است. مقادیر اندکی لیتیوم به طور طبیعی در سنگ‌ها، غذا و بدن ما یافت می‌شود.

دقیقاً نمی‌دانیم لیتیوم چگونه به درمان اختلالات روانی کمک می‌کند، اما به نظر می‌رسد که ممکن است از نورون‌ها (سلول‌های انتقال‌دهنده پیام در مغز) محافظت کند و به ایجاد نورون‌های جدید کمک کند.

ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا لیتیوم اثر کند.

با داشتن میزان مناسب لیتیوم در خون، احتمالاً هیچ مشکلی با داروی خود نخواهید داشت. 

با این حال، برخی افراد متوجه می شوند که لیتیوم تفکر آنها را آهسته می‌کند یا باعث می‌شود کمی بی حس شوند. گاهی اوقات دشوار است که تشخیص دهید که آیا این به دلیل کمک لیتیوم به کنترل خلق و خوی شما است یا اینکه بخاطر این است که شیدایی(مانیا) دارید.

اگر نگران هستید که لیتیوم تفکر شما را کند کرده یا شما را بی حس کرده است، با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است نیاز باشد تا سطح لیتیوم شما بطور مجدد بررسی شود.

اگر شما یا پزشک‌تان تصمیم بگیرید که مصرف لیتیوم را متوقف کنید، باید به تدریج در طی چند هفته یا چند ماه کاهش یابد. اگر مصرف آن را به طور ناگهانی قطع کنید، احتمالاً علائم بیماری شما باز می‌گردد.

به طور ناگهانی مصرف لیتیوم را قطع نکنید، حتی اگر حس می‌کنید بهترید یا فکر می‌کنید دوز آن خیلی کم یا زیاد است.

پزشک شما به شما کمک خواهد کرد تا در صورت نیاز، مقدار مصرف دارو را کاهش دهید و به تدریج قطع کنید.

با این حال، اگر فکر می‌کنید مسمومیت لیتیوم دارید (عوارض جانبی مصرف بیش از دوز تجویز شده)، مهم است که فوراً مصرف لیتیوم را متوقف کنید و از پزشک کمک بگیرید.

اینها نشانه‌هایی از مسمومیت لیتیوم است که یک وضعیت اورژانسی است. بلافاصله مصرف لیتیوم را متوقف کنید.

مصرف لیتیوم به طور کلی برای مدت طولانی بی خطر است. اکثر افراد سال ها بدون هیچ مشکلی آن را مصرف می‌کنند.

اگر مدتی است که لیتیوم مصرف می‌کنید، می‌تواند باعث افزایش وزن شود.

اگر متوجه شدید که پس از مدتی مصرف لیتیوم وزن اضافه می‌کنید، سعی کنید یک رژیم غذایی متعادل و سالم داشته باشید. همچنین ورزش منظم به شما کمک می‌کند وزن خود را ثابت نگه دارید. در حین مصرف این دارو، پزشک معمولاً وزن شما را کنترل می کند.

همچنین می‌تواند مشکلاتی در کلیه‌ها یا غده تیروئید شما ایجاد کند.

علائم رایج کم کاری تیروئید خستگی، افزایش وزن و احساس افسردگی است. علائم مشکلات کلیوی شامل تورم دست‌ها یا مچ پا، احساس خستگی و تنگی نفس، تغییر در ادرار و حالت است.

در صورت مشاهده این علائم به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما یک آزمایش خون ترتیب می‌دهد تا هر گونه تغییر در تیروئید و کلیه‌های شما را برای بررسی کند.

پزشک شما ممکن است توصیه کند تا برای افزایش سطح هورمون تیروکسین (که به طور طبیعی توسط غده تیروئید تولید می‌شود) قرص مصرف کنید.

لیتیوم یک داروی ضد روان پریشی نیست. با این حال، پزشک ممکن است یک داروی ضد روان پریشی همراه با لیتیوم تجویز کند.

معمولاً اگر افسردگی دارید، ابتدا یک داروی ضد افسردگی برای شما تجویز می‌شود، زیرا این داروها نسبت به لیتیوم برای افسردگی مؤثرتر هستند.

با این حال، اگر داروهای ضد افسردگی موثر نبودند، ممکن است پزشک لیتیوم را نیز تجویز کند. این ممکن است موثرتر باشد و به بهبود علائم شما کمک کند.

لیتیوم بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

با این حال، اگر لیتیوم باعث استفراغ یا اسهال شدید برای بیش از ۲۴ ساعت شود، ممکن است قرص‌های ضد بارداری از حامله شدن شما جلوگیری نکنند. بسته قرص را بررسی کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

اگر هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

اگر هنگام مصرف قرص پروژستوژن استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

اگر به تازگی مصرف لیتیوم را شروع کرده‌اید یا دوز مصرفی شما به تازگی تغییر کرده است، ممکن است باعث احساس خستگی، سرگیجه، خواب آلودگی و لرزش دستان شما شود.

اگر این اتفاق افتاد، رانندگی ماشین، دوچرخه سواری یا استفاده از ابزار یا ماشین آلات سنگین را در چند روز اول متوقف کنید، تا زمانی که بدانید لیتیوم چگونه روی شما تأثیر می‌گذارد و تا زمانی که احساس هوشیاری بیشتری کنید.

در بسیاری از کشورها اگر اختلال دوقطبی در شما تشخیص داده شده است، باید به اداره راهنمایی و رانندگی آنجا اطلاع دهید. برای اطلاعات بیشتر با آنها تماس بگیرید.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در حین مصرف لیتیوم برای شما بی خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

لیتیوم می‌تواند شما را خواب‌آلود کند، بنابراین بهتر است در چند روز اول مصرف لیتیوم یا اگر دوز مصرفی‌تان افزایش یافته است، نوشیدن الکل را متوقف کنید.

اگر بعد از این حس می‌کنید خوب هستید، می‌توانید الکل بنوشید، اما بهتر است بیش از حد ننوشید زیرا ممکن است باعث کم‌آبی بدن‌تان شود. کم آبی می‌تواند احتمال زیاد شدن مقدار لیتیوم در خون شما را افزایش دهد. مهم است که این را به خاطر بسپارید، به خصوص در هوای گرم که بیشتر عرق می‌کنید و بدن‌تان آب از دست می‌دهد.

هنگام مصرف لیتیوم می‌توانید به طور معمول غذا بخورید و بنوشید.

با این حال، بهتر است از رژیم غذایی کم سدیم (کم نمک) اجتناب کنید زیرا این می‌تواند سطح لیتیوم را در خون شما افزایش دهد و احتمال عوارض جانبی را افزایش دهد.

مقدار مایعاتی که می‌نوشید بسیار مهم است زیرا می‌تواند بر مقدار لیتیوم در خون شما تأثیر بگذارد. کم‌آبی بدن بر روی مقدار لیتیوم تأثیر می‌گذارد، بنابراین نوشیدن مقدار زیادی مایعات خوب است.

برخی از افراد ممکن است هنگام مصرف لیتیوم وزن اضافه کنند. سعی کنید بدون افزایش حجم غذای خود٬ خوب و سالم غذا بخورید. همچنین ورزش منظم می‌تواند به ثابت نگه داشتن وزن شما کمک کند.

استفاده از مواد مخدر می‌تواند بر سطح لیتیوم در بدن تأثیر بگذارد.

مصرف اکستازی در زمانی که لیتیوم مصرف می‌کنید می‌تواند باعث کم آبی بدن شود که می‌تواند منجر به مسمومیت لیتیوم شود.

اگر فکر می‌کنید ممکن است در زمانی که لیتیوم مصرف می‌کنید، مواد مخدر مصرف کنید، به پزشک خود اطلاع دهید.

در وب سایت فرانک با عوارض جانبی برخی از داروهای تفریحی آشنا شوید (وبسایت به زبان انگلیسی است).