سوالات رایج در مورد دیگوکسین

دیگوکسین نوعی دارو به نام گلیکوزید قلبی است.

ضربان قلب شما را کاهش می‌دهد و ضربان قلب شما را قوی‌تر می‌کند. این باعث می‌شود قلب راحت‌تر خون را در بدن پمپ کند که به عملکرد بهتر قلب کمک می‌کند.

ممکن است چندین هفته طول بکشد تا دیگوکسین شروع به کار کند و بلافاصله احساس بهتری نخواهید کرد.

مصرف دیگوکسین را به طور ناگهانی قطع نکنید، زیرا ممکن است مشکلات قلبی شما را بدتر کند. اگر هر گونه عوارض جانبی یا نگرانی دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر فیبریلاسیون دهلیزی یا مشکلات قلبی خاصی مانند آریتمی دارید، ممکن است بعد از چند هفته متوجه بهبودی شوید.

اگر فیبریلاسیون دهلیزی دارید، علائم زیر ممکن است به این معنی باشد که دیگوکسین به خوبی کار نمی‌کند:

• نبض سریع

• ضربان قلب سریع یا می‌توانید ضربان قلب خود را احساس کنید (تپش قلب)

• احساس سرگیجه یا ضعف می‌کنید یا بیهوش شده‌اید

اگر نارسایی قلبی دارید، علائم زیر ممکن است به این معنی باشد که دیگوکسین به خوبی کار نمی‌کند:

• تنگی نفس بیشتر از حد معمول

• نمی‌توانید مثل همیشه از پله ها بالا بروید یا راه بروید

• شب‌ها با تنگی نفس از خواب بیدار می‌شوید یا بیشتر از حد معمول به بالش نیاز دارید

• شب‌ها باید بیشتر ادرار کنید

• مچ پاهای شما متورم به نظر می‌رسند یا کفش‌های شما خیلی تنگ به نظر می‌رسند

در صورت مشاهده هر یک از این علائم، پزشک به شما توصیه می‌کند که چگونه دوز مصرفی خود را تغییر دهید.

دیگوکسین یک داروی بسیار موثر است، اما می‌تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد. مهم است که آن را همانطور که پزشک توصیه کرده است مصرف کنید.

تا زمانی که فواید مصرف آن بیشتر از خطرات آن باشد، مصرف آن ایمن است. پزشک به شما در تصمیم گیری در این مورد کمک می‌کند.

پزشک شما درست بودن دوز شما را بررسی می‌کند و از شما خواسته می‌شود که آزمایش خون بدهید.

مهم است که در صورت وجود علائم جدید یا بدتر شدن، به پزشک خود اطلاع دهید.

برای بررسی سالم بودن کلیه‌های‌تان آزمایش خون منظم انجام خواهید داد. کلیه‌ها دیگوکسین را از بدن شما خارج می‌کنند، بنابراین مهم است که به درستی کار کنند.

آزمایش خون شما همچنین ممکن است نشان دهد که میزان مناسبی از پتاسیم، منیزیم و کلسیم در خون شما وجود دارد. اگر مقدار زیادی یا خیلی کم از اینها در خون شما وجود داشته باشد، می‌تواند بر نحوه عملکرد دیگوکسین تأثیر بگذارد.

دوز دیگوکسین مهم است زیرا مقدار کم آن کمکی نمی‌کند، اما مصرف بیش از حد آن می تواند عوارض جانبی ایجاد کند. برای اطمینان از اینکه دوز شما مناسب است، پزشک از شما می خواهد که آزمایش خون بدهید.

این کار باید حداقل ۶ ساعت پس از مصرف آخرین دوز دیگوکسین انجام شود، بنابراین باید به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید که معمولاً چه موقع دیگوکسین خود را مصرف می‌کنید.

آنها ممکن است از شما بخواهند که منتظر بمانید تا دوز خود را مصرف کنید یا ممکن است قرار ملاقات شما را طوری تعیین کنند تا در زمان مناسب خون شما را بگیرند.

اگر می‌خواهید مصرف دیگوکسین را متوقف کنید با پزشک خود صحبت کنید. قطع ناگهانی دیگوکسین می‌تواند وضعیت شما را بدتر کند.

اگر عوارض جانبی دارید، مهم است که در این مورد با پزشک خود صحبت کنید. پزشک شما ممکن است بتواند داروی متفاوتی را برای مشکلات قلبی شما تجویز کند.

اگر مصرف دیگوکسین را متوقف کنید، حدود ۸ روز طول می‌کشد تا به طور کامل از بدن شما خارج شود. اگر مشکلات کلیوی دارید ممکن است بیشتر طول بکشد.

دیگوکسین نوعی دارو به نام گلیکوزید قلبی است و تنها دارو در نوع خود است.

در حال حاضر از دیگوکسین بسیار کمتر از گذشته استفاده می‌شود زیرا داروهای جدیدتر و موثرتر برای نارسایی قلبی و برخی مشکلات قلبی مانند آریتمی و فیبریلاسیون دهلیزی در حال حاضر در دسترس هستند.

برخی از داروهای اصلی برای نارسایی قلبی عبارتند از:

• مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) مانند رامیپریل یا لیزینوپریل

• مسدود کننده‌های گیرنده آنژیوتانسین (ARBs) مانند والزارتان

• مسدود کننده‌های بتا(بتا بلاکر)

• اسپیرونولاکتون یا اپلرنون

• داروهایی که باعث ادرار بیشتر شما می‌شوند (ادرار آورها) مانند فوروزماید

• ایوابرادین، ساکوبیتریل و هیدرالازین با نیترات

برخی از داروهایی که به کنترل ضربان قلب کمک می‌کنند عبارتند از:

• مسدود کننده‌های بتا(بتا بلاکر)، مانند بیزوپرولول یا آتنولول

• مسدود کننده‌های کانال کلسیم، مانند وراپامیل یا دیلتیازم

نحوه عملکرد همه آنها با دیگوکسین فرق دارد و عوارض جانبی نیز می‌تواند متفاوت باشد.

در صورتی که داروهای قلب‌تان برای کنترل علائم شما کافی نباشند٬ متخصص قلب شما ممکن است دیگوکسین را برای شما تجویز کند تا در کنار سایر داروهای قلبی خود استفاده کنید.

ممکن است لازم باشد قبل از یافتن ترکیبی که علائم شما را کنترل می‌کند، اما عوارض جانبی ناخوشایندی ایجاد نمی‌کند، چند داروی مختلف را امتحان کنید.

اگر به عمل جراحی یا درمان دیگری نیاز دارید، حتما به پزشک، پرستار و داروساز خود بگویید که دیگوکسین مصرف می‌کنید. ایشان به شما خواهد گفت که آیا لازم است مصرف آن را متوقف کنید.

برخی از داروهای مورد استفاده در طی برخی از روش‌های جراحی (مانند سوگزامتونیوم و پانکورونیوم) می‌توانند بر نحوه عملکرد دیگوکسین تأثیر بگذارند.

دیگوکسین بر پیشگیری از بارداری تأثیر نمی‌گذارد.

اما برخی از انواع روش‌های هورمونی پیشگیری از بارداری، مانند قرص‌های ترکیبی و چسب ضد بارداری، معمولا برای زنان مبتلا به مشکلات قلبی توصیه نمی‌شود.

اگر از داروهای ضد بارداری ترکیبی هورمونی استفاده می‌کنید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر دیگوکسین باعث استفراغ یا اسهال شدید برای بیش از ۲۴ ساعت شود، ممکن است قرص‌های ضد بارداری از حاملگی شما جلوگیری نکنند. بسته قرص را بررسی کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد دیگوکسین می‌تواند بر زندگی جنسی شما تأثیر بگذارد.

اگر در زندگی جنسی خود مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر حس می‌کنید خوب هستید می‌توانید در حین مصرف دارو رانندگی یا دوچرخه سواری کنید. 

با این حال، اگر احساس سرگیجه یا ناخوشی می‌کنید یا مشکلات بینایی مانند تاری دید دارید، از رانندگی با ماشین، دوچرخه‌سواری یا استفاده از ابزار و ماشین‌آلات خودداری کنید.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در حین مصرف دیگوکسین برای شما بی خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

خوب است که در اولین شروع مصرف دیگوکسین، یا پس از افزایش دوز، الکل مصرف نکنید تا زمانی که متوجه شوید دارو چگونه بر شما تاثیر می‌گذارد.

اگر متوجه شدید که دیگوکسین باعث سرگیجه شما می‌شود، بهتر است نوشیدن الکل را متوقف کنید.

هنگام مصرف دیگوکسین می‌توانید به طور معمول غذا بخورید.

خوردن یک رژیم غذایی سالم و متعادل می‌تواند در صورت داشتن بیماری قلبی کمک کند.

با ایجاد برخی تغییرات کلیدی در شیوه زندگی می‌توانید سلامت قلب خود را تقویت کنید.

• سیگار را ترک کنید- سیگار باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون شما می‌شود. ترک سیگار فشار خون شما را پایین می‌آورد و علائم نارسایی قلبی را تسکین می‌دهد. سعی کنید از دود دست دوم نیز اجتناب کنید.

• مصرف الکل را کاهش دهید- نوشیدن بیش از حد الکل به مرور زمان فشار خون را افزایش می‌دهد. همچنین نارسایی قلبی را بدتر می‌کند. سعی کنید دستورالعمل‌های توصیه شده را رعایت کنید که بیش از ۱۴ واحد الکل در هفته نباشد. یک لیوان شراب استاندارد (۱۷۵ میلی لیتر) ۲ واحد است. یک پیمانه آبجو معمولاً ۲ تا ۳ واحد الکل است.

• ورزش کنید - ورزش منظم با حفظ سلامت قلب و عروق خونی٬ فشار خون را کاهش می‌دهد. لازم نیست خیلی پرانرژی باشد، پیاده روی روزانه کافی است.

• خوب و سالم غذا بخورید - رژیم غذایی حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات، غلات کامل، لبنیات بدون چربی یا کم چرب و پروتئین‌های بدون چربی را هدف قرار دهید. برای رژیم غذایی کم نمک نیز بهتر است این نکات را دنبال کنید. خوردن بیش از حد نمک بزرگ‌ترین عامل فشار خون بالا است. هر چه نمک بیشتری بخورید، فشار خون شما بالاتر می‌رود. بیش از ۶ گرم نمک در روز مصرف نکنید.

• با استرس کنار بیایید- زمانی که مضطرب یا ناراحت هستید، ضربان قلب شما سریع‌تر می‌شود، نفس‌های سنگین‌تری می‌کشید و فشار خون‌تان اغلب بالا می‌رود. این می‌تواند نارسایی قلبی را نیز بدتر کند. راه‌هایی برای کاهش استرس در زندگی خود بیابید. برای اینکه به قلب خود استراحت دهید، سعی کنید در صورت امکان چرت بزنید یا استراحت کنید. برای اجتماعی بودن و جلوگیری از استرس با دوستان و خانواده وقت بگذارید.

• واکسین‌های خود را به موقع بزنید- اگر نارسایی قلبی دارید، توصیه می‌شود که هر سال واکسن آنفولانزا و طبق توصیه پزشک عمومی واکسن پنوموکوک بزنید. از پزشک خود در مورد این واکسیناسیون‌ها بپرسید. واکسیناسیون کرونا (کووید-۱۹) برای اکثر افراد توصیه می‌شود. مطمئن شوید که تمام دوزهایی را که واجد شرایط آن هستید مصرف کرده‌اید. اگر فکر می‌کنید در یکی از گروه‌های در معرض خطر هستید با پزشک خود صحبت کنید.