سوالات رایج در مورد سیپروفلوکساسین

سیپروفلوکساسین جزء گروهی از داروها به نام آنتی بیوتیک‌های فلوروکینولون (یا کینولون) است.

آنتی بیوتیک‌های فلوروکینولون با از بین بردن باکتری‌های عامل عفونت کار می‌کنند.

برای اکثر عفونت‌ها، باید ظرف چند روز بهتر شوید، اما این بستگی به نوع عفونت دارد.

اگر بعد از مصرف یا استفاده از سیپروفلوکساسین به مدت ۲ تا ۳ روز بهتر نشدید، یا هر زمانی بدتر شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.

برخی از عفونت‌ها از بین می‌روند، مانند عفونت‌های استخوانی مانند استئومیلیت. در این صورت، باید بعد از یک هفته یا شاید بیشتر بهتر شوید.

سیپروفلوکساسین معمولاً برای مدت کوتاهی برای از بین بردن عفونت استفاده می‌شود.

بسیاری از افراد سیپروفلوکساسین مصرف می‌کنند و عوارض جانبی ندارند.

با این حال، برخی از افراد عوارض جانبی جدی دارند. اینها ممکن است در طول درمان و یا حتی ماه‌ها پس از توقف رخ دهند. در تعداد کمی از افراد، این می‌تواند طولانی مدت باشد یا هرگز از بین نرود.

از آنجایی که عوارض جانبی می‌تواند بسیار جدی باشد، سیپروفلوکساسین برای بیش از ۳ ماه در یک زمان تجویز نمی‌شود.

بسیار مهم است که مصرف سیپروفلوکساسین را تا پایان دوره خود ادامه دهید. اگر در این مورد نگران هستید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک فلوروکینولون (یا کینولون) است.

آنتی بیوتیک‌های مختلف انواع مختلف باکتری‌ها را از بین می‌برند. پزشک شما با توجه به نوع باکتری‌هایی که فکر می‌کند باعث عفونت شما شده‌اند، یک آنتی بیوتیک را انتخاب می‌کند.

برخی از آنتی بیوتیک‌ها اختصاصی‌‌تر هستند (طیف باریک) و برخی طیف وسیع‌تری از باکتری‌ها را از بین می‌برند (طیف وسیع). سیپروفلوکساسین یک آنتی بیوتیک با طیف وسیع است که زمانی برای درمان طیف وسیعی از عفونت‌ها، به ویژه عفونت‌های تنفسی و مجاری ادراری استفاده می‌شد.

سیپروفلوکساسین به اندازه برخی آنتی بیوتیک‌های دیگر به دلیل خطر عوارض جانبی جدی استفاده نمی‌شود.

سایر آنتی بیوتیک‌های کینولون شامل لووفلوکساسین، موکسی فلوکساسین و افلوکساسین است.

همه کینولون‌ها را می‌توان برای درمان برخی از عفونت‌های سینه، چشم و دستگاه تناسلی استفاده کرد.

لووفلوکساسین و افلوکساسین معمولاً ۱ یا ۲ بار در روز مصرف می‌شوند. موکسی فلوکساسین فقط یک بار در روز مصرف می‌شود.

لووفلوکساسین همچنین به صورت مایع هم عرضه می‌شود که برای درمان عفونت‌های خاص در ریه‌ها تنفس می‌کنید.

سیپروفلوکساسین بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

با این حال، اگر سیپروفلوکساسین باعث استفراغ یا اسهال شدید برای بیش از ۲۴ ساعت شود، ممکن است قرص‌های ضد بارداری از حامله شدن شما جلوگیری نکنند. بسته قرص را بررسی کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

سیپروفلوکساسین ممکن است باعث شود احساس خستگی کنید یا هوشیاری کمتری داشته باشید.

قبل از رانندگی یا دوچرخه سواری مطمئن شوید که واکنش خود به سیپروفلوکساسین را می‌دانید.

اگر بلافاصله پس از استفاده از قطره سیپروفلوکساسین دچار سوزش یا تحریک در چشم شدید، از رانندگی یا دوچرخه سواری خودداری کنید. صبر کنید تا دوباره چشمان‌تان راحت شود و دیدتان واضح شود.

عفونت گوش می‌تواند باعث از دست دادن تعادل شود. اگر تحت تأثیر قرار گرفته‌اید، بهتر است تا زمانی که به حالت عادی برمی‌گردید، رانندگی یا دوچرخه سواری نکنید.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در حین مصرف سیپروفلوکساسین برای شما ایمن است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

بله، می‌توانید الکل را با سیپروفلوکساسین مصرف کنید.

مایع یا قرص را با محصولات لبنی (مانند شیر، پنیر و ماست) یا نوشیدنی‌های غنی شده با کلسیم (مانند برخی از شیرهای گیاهی غیر لبنی) مصرف نکنید. آنها از ورود سیپروفلوکساسین از معده به بدن جلوگیری می‌کنند.

بین مصرف سیپروفلوکساسین و مصرف این نوع غذا و نوشیدنی حداقل ۲ ساعت فاصله بگذارید. در این صورت، مصرف مقداری لبنیات یا کلسیم به عنوان بخشی از یک وعده غذایی متعادل، اشکالی ندارد.

اگر از قطره چشم یا قطره گوش استفاده می‌کنید، لازم نیست از خوردن هر گونه غذا یا نوشیدنی خودداری کنید.