سوالات متداول در مورد آزاتیوپرین

آزاتیوپرین نوعی دارو به نام سرکوب کننده سیستم ایمنی است. این داروها با سرکوب یا آرام کردن سیستم ایمنی بدن شما کار می‌کنند. این بدان معنی است که سیستم ایمنی بدن شما ضعیف‌تر می‌شود.

اگر آزاتیوپرین را برای یک بیماری التهابی یا خود ایمنی مصرف می‌کنید، تولید سلول‌های جدید در سیستم ایمنی بدن شما را آهسته می‌کند. این به کاهش تورم (التهاب) که باعث تورم و سفت شدن مفاصل در آرتریت روماتوئید یا آسیب به روده شما در بیماری کرون می‌شود کمک می کند.

پس از پیوند، بدن شما سعی می‌کند به عضو جدید حمله کند زیرا آن را تشخیص نمی‌دهد. آزاتیوپرین با سرکوب سیستم ایمنی بدن شما به جلوگیری از دفع یک عضو جدید توسط بدن شما کمک می‌کند.

آزاتیوپرین مسکن نیست، اما از آنجایی که التهاب ناشی از بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید را کاهش می‌دهد، ممکن است درد کمتری داشته باشید.

آزاتیوپرین به تدریج شروع به کار می‌کند.

برای شرایط التهابی مانند آرتریت روماتوئید و بیماری کرون، مصرف دوز تنظیم شده مناسب تا ۱۲ هفته طول می‌کشد تا متوجه اثرات آن شوید. برای برخی از بیماری‌های پوستی ممکن است چندین ماه یا بیشتر طول بکشد.

مهم است که مصرف آزاتیوپرین را ادامه دهید. ممکن است در ابتدا احساس متفاوتی نداشته باشید، با این حال آزاتیوپرین احتمالاً مؤثر است.

اگر بعد از پیوند آن را مصرف کنید، هیچ مزیتی از خود دارو نخواهید دید. با این حال، هنگامی که عضو پیوند شده شروع به کار می‌کند، معمولاً احساس بهتری خواهید داشت. آزاتیوپرین به عملکرد صحیح اندام جدید شما کمک می‌کند.

بسیاری از افراد آزاتیوپرین را برای مدت طولانی مصرف می‌کنند. اگر پیوند عضو انجام داده‌اید، احتمالاً تا پایان عمر از آن استفاده خواهید کرد.

در حین مصرف آزاتیوپرین به طور منظم آزمایش خون خواهید داشت. این آزمایش‌ها خون اطمینان حاصل می‌کند که هر گونه نگرانی یا مشکل به سرعت پیدا می‌شود.

مصرف طولانی مدت آزاتیوپرین می‌تواند شانس ابتلا به انواع خاصی از سرطان از جمله سرطان پوست را افزایش دهد. به همین دلیل، از نور شدید خورشید دوری کنید و از کرم ضد آفتاب (SPF ۳۰ یا بیشتر) استفاده کنید و لباس‌هایی بپوشید که دست و پاهای شما را بپوشاند.

اگر در مورد عوارض جانبی طولانی مدت نگران هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

آزاتیوپرین بر سیستم ایمنی شما تأثیر می‌گذارد و این می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت را افزایش دهد.

کاهش خطر ابتلا به عفونت بسیار مهم است. در صورت امکان، از تماس نزدیک با افرادی که می‌دانید حالشان خوب نیست، خودداری کنید.

اگر فکر می‌کنید گلودرد می‌گیرید، اگر تب دارید یا علائمی دارید یا تست کرونا (کووید-۱۹) مثبت است، به پزشک خود اطلاع دهید.

مهم است که واکسن‌های خود را به موقع بزنید. به فرد تزریق کننده واکسن بگویید که آزاتیوپرین مصرف می‌کنید، زیرا ممکن است برخی از انواع واکسن‌ها برای شما مناسب نباشد.

افرادی که با شما زندگی می‌کنند می‌توانند با انجام واکسیناسیون خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهند.

پس از پیوند عضو، معمولاً به ترکیبی از داروهایی نیاز دارید که سیستم ایمنی شما را سرکوب کنند.

این ترکیب به تدریج در ماه‌های بعد از عمل شما تنظیم می‌شود. این بستگی به این دارد که اندام جدید شما چقدر خوب کار می‌کند و آیا شما عوارض جانبی ناشی از داروها دارید یا خیر.

اگر به بیش از یک نوع درمان یا داروی سرکوب کننده ایمنی نیاز دارید، این خطر وجود دارد که سیستم ایمنی شما بسیار ضعیف شود.

به همین دلیل، پزشک شما کمترین سطح درمانی یا کمترین دوز دارویی را که برای شما موثر است را تجویز می‌کند.

چندین درمان مختلف وجود دارد که می‌تواند به علائم بیماری‌های التهابی کمک کند. اینها شامل داروها، انواع دیگر درمان و حتی جراحی است.

پزشک شما می‌تواند بر اساس شرایط و علائم شما بهترین درمان را برای شما توصیه کند.

درمان‌های آرتریت روماتوئید عبارتند از:

• داروهایی مانند متوترکسات، داروهای بیولوژیکی (ساخته شده از پروتئین‌ها و سایر مواد تولید شده توسط بدن) و استروئیدها

• مسکن‌ها، از جمله داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)

• درمان‌های حمایتی، از جمله فیزیوتراپی

• جراحی، از جمله تعویض مفصل

• درمان‌های مکمل، از جمله طب سوزنی

درمان‌های بیماری کرون عبارتند از:

• استروئیدها مانند پردنیزولون

• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات

• داروهای بیولوژیکی مانند آدالیموماب

• جراحی برای برداشتن بخش ملتهب روده

• رژیم غذایی مایع (تغذیه داخلی)، مناسب برای کودکان و بزرگسالان جوان

درمان‌های اگزمای شدید عبارتند از:

• داروهایی مانند متوترکسات، داروهای بیولوژیکی (ساخته شده از پروتئین‌ها و سایر مواد تولید شده توسط بدن) یا باریسیتینیب

• کرم‌های استروئیدی که روی پوست خود می‌گذارید

• باندهای دارویی

• داروهایی به نام تاکرولیموس یا پیمکرولیموس که روی پوست خود می‌گذارید

• فتوتراپی

• آنتی هیستامین‌ها

• داروهای مسکن مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)

• شامپوهای ضد قارچ

آزاتیوپرین بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

اگر استفراغ می‌کنید یا اسهال شدید برای بیش از ۲۴ ساعت دارید، ممکن است قرص‌های ضد بارداری از حامله شدن شما جلوگیری نکنند. به بسته قرص نگاه کنید تا بدانید چه کاری باید انجام دهید.

بدانید اگر:

• هنگام مصرف قرص ترکیبی استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

• هنگام مصرف قرص پروژستوژن (مینی پیل) استفراغ می‌کنید یا اسهال دارید چه کاری انجام دهید

آزاتیوپرین معمولاً بر توانایی شما در رانندگی یا دوچرخه سواری تأثیر نمی‌گذارد.

اگر علائمی مشاهده کردید که بر توانایی تمرکز شما تأثیر می‌گذارد، تا زمانی که بهتر نشده‌اید، رانندگی یا دوچرخه سواری نکنید.

الکل روی عملکرد آزاتیوپرین تأثیری ندارد. با این حال، هم آزاتیوپرین و هم الکل می‌توانند بر کبد شما تأثیر بگذارند.

به همین دلیل، رعایت دستورالعمل‌های پزشکی برای نوشیدن بیش از ۱۴ واحد الکل در هفته، که در ۳ روز یا بیشتر پخش می‌شود، مهم‌تر است.

یک لیوان شراب متوسط (۱۷۵ میلی لیتر) ۲ واحد الکل است. یک پیمانه آبجو ۲ تا ۳ واحد الکل است.

جدای از محدود کردن الکل، می‌توانید در حین مصرف آزاتیوپرین به طور معمول غذا بخورید و بنوشید.