تریکومونیازیس

• بررسی اجمالی

• تشخیص

• درمان

• پیشگیری

تریکومونیازیس یک عفونت مقاربتی (STI) است که توسط انگلی به نام تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌شود.

علائم تریکومونیازیس

علائم تریکومونیازیس معمولاً در عرض یک ماه پس از عفونت ایجاد می‌شود.

اما بیش از نیمی از افراد هیچ علامتی ندارند (اگرچه هنوز هم می‌توانند عفونت را به دیگران منتقل کنند).

علائم تریکومونیازیس مشابه بسیاری از سایر عفونت‌های مقاربتی (STIs) است، بنابراین گاهی اوقات تشخیص آن دشوار است.

علائم در زنان

تریکومونیازیس در زنان می‌تواند باعث این علائم شود:

• ترشحات غیر طبیعی واژن که ممکن است غلیظ، رقیق یا کف آلود و به رنگ زرد مایل به سبز باشد.

• ترشحات بیش از حد معمول٬ که ممکن است بوی نامطبوع ماهی نیز داشته باشد

• درد، تورم و خارش در اطراف واژن - گاهی اوقات قسمت داخلی ران‌ها نیز دچار خارش می‌شود.

• درد یا ناراحتی هنگام ادرار کردن یا برقراری رابطه جنسی

علائم در مردان

تریکومونیازیس در مردان می‌تواند باعث این علائم شود:

• درد هنگام ادرار کردن یا هنگام انزال

• نیاز به ادرار کردن بیشتر از حد معمول

• ترشحات رقیق و سفید از آلت تناسلی

• درد، تورم و قرمزی در اطراف سر آلت تناسلی 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

اگر هر یک از علائم تریکومونیازیس را دارید یا فکر می‌کنید ممکن است آلوده شده باشید، به پزشک عمومی ،دکتر متخصص مجاری ادراری٬ دکتر متخصص زنان یا کلینیک سلامت جنسی محلی خود مراجعه کنید.

تریکومونیازیس معمولا پس از معاینه اندام تناسلی و انجام آزمایش‌هایی روی نمونه گرفته شده از واژن یا آلت تناسلی قابل تشخیص است.

اگر آزمایش نشان دهد که شما تریکومونیازیس دارید، مهم است که شریک جنسی فعلی شما و هر شریک جنسی اخیر دیگری نیز آزمایش و درمان شوند.

چگونه به تریکومونیازیس مبتلا می‌شوید؟

تریکومونیازیس توسط انگلی به نام تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌شود.

در زنان، این انگل عمدتاً واژن و مجرای ادرار (لوله‌ای که ادرار را از بدن خارج می‌کند) را آلوده می‌کند.

در مردان، عفونت بیشتر مجرای ادرار را درگیر می‌کند، اما سر آلت تناسلی یا غده پروستات - غده‌ای نزدیک مثانه که به تولید مایع منی کمک می‌کند - در برخی موارد ممکن است عفونی شود.

این انگل معمولاً از طریق رابطه جنسی بدون کاندوم منتقل می‌شود.

همچنین ممکن است با به اشتراک گذاشتن وسایل جنسی، در صورتی که قبل از استفاده آن‌ها را نشویید یا با کاندوم جدید نپوشانید، منتقل شود.

برای ابتلا به تریکومونیازیس لازم نیست شرکای جنسی زیادی داشته باشید. هر فردی که از لحاظ جنسی فعال است می‌تواند به آن مبتلا شود و آن را منتقل کند.

شما همچنین نمی‌توانید تریکومونیازیس را از طریق موارد زیر منتقل کنید:

• بوسیدن یا در آغوش گرفتن

• به اشتراک گذاشتن لیوان، بشقاب یا کارد و چنگال و قاشق

• توالت فرنگی

بهترین راه برای جلوگیری از تریکومونیازیس، داشتن رابطه جنسی ایمن است. این بدان معناست که همیشه هنگام برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید، هر وسیله جنسی که استفاده می‌کنید را با کاندوم بپوشانید و بعد از استفاده وسایل جنسی را بشویید.

درمان تریکومونیازیس

بعید است که تریکومونیازیس بدون درمان برطرف شود، اما می‌توان آن را به طور موثر با آنتی بیوتیک درمان کرد.

اکثر مردان و زنان با آنتی بیوتیکی به نام مترونیدازول درمان می‌شوند که معمولاً دو بار در روز به مدت ۵ تا ۷ روز مصرف می‌شود.

برای جلوگیری از عفونت مجدد، مهم است که کل دوره مصرف آنتی بیوتیک را کامل کنید و تا زمانی که عفونت برطرف شود از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید.

شریک جنسی فعلی شما و هر شریک جنسی اخیر دیگری نیز باید درمان شوند.

عوارض تریکومونیازیس

تریکومونیازیس در صورت عدم درمان می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند، از جمله:

• احتمال بیشتر ابتلا یا انتقال HIV

• احتمال بیشتر ابتلا به واژینوز باکتریایی

• بیماری التهابی لگن (PID) - که می‌تواند منجر به درد لگن، بارداری خارج رحمی یا ناباروری شود

• التهاب غده پروستات (پروستاتیت)

تریکومونیازیس در دوران بارداری

اگر در دوران بارداری به تریکومونیازیس مبتلا باشید، می‌تواند باعث شود نوزاد شما زودتر از موعد(زایمان زودرس) یا با وزن کم هنگام تولد به دنیا بیاید.

همچنین می‌توانید تریکومونیازیس را هنگام تولد به نوزاد خود منتقل کنید و احتمال بیشتری وجود دارد که پس از زایمان به سپسیس مبتلا شوید.