اچ آی وی و ایدز

• بررسی اجمالی

• علائم

• علل

• تشخیص

• درمان

• زندگی با

• پیشگیری

اچ آی وی (HIV) (ویروس نقص ایمنی انسانی) ویروسی است که به سلول‌های سیستم ایمنی بدن آسیب می‌رساند و توانایی شما را برای مبارزه با عفونت‌ها و بیماری‌های روزمره ضعیف می‌کند.

ایدز (سندرم نقص ایمنی اکتسابی) نامی است که برای توصیف تعدادی از عفونت‌ها و بیماری‌های بالقوه تهدیدکننده زندگی استفاده می‌شود که زمانی اتفاق می‌افتند که سیستم ایمنی بدن شما توسط ویروس اچ آی وی(HIV) به شدت آسیب دیده باشد.

در حالی که ایدز نمی‌تواند از یک فرد به فرد دیگر منتقل شود، ویروس اچ آی وی می‌تواند.

در حال حاضر هیچ درمانی برای اچ آی وی وجود ندارد، اما درمان‌های دارویی بسیار مؤثری وجود دارد که اکثر افراد مبتلا به این ویروس را قادر می‌سازد تا زندگی طولانی و سالمی داشته باشند.

با تشخیص زودهنگام و درمان‌های مؤثر، اکثر افراد مبتلا به اچ آی وی به هیچ بیماری مرتبط با ایدز مبتلا نمی‌شوند و عمری تقریباً طبیعی خواهند داشت.

علائم عفونت اچ آی وی

اکثر افراد ۲ تا ۶ هفته پس از عفونت اچ آی وی یک بیماری کوتاه مانند آنفولانزا را تجربه می‌کنند که ۱ یا ۲ هفته طول می‌کشد.

پس از ناپدید شدن این علائم، اچ آی وی ممکن است برای سال‌ها هیچ علامتی ایجاد نکند، اگرچه این ویروس همچنان به سیستم ایمنی بدن شما آسیب می‌زند.

این بدان معنی است که بسیاری از افراد مبتلا به اچ آی وی نمی‌دانند که آلوده هستند.

هر کسی که فکر می‌کند ممکن است اچ آی وی داشته باشد باید آزمایش دهد.

به برخی از افراد توصیه می‌شود که آزمایش‌های منظمی را انجام دهند زیرا در معرض خطر ویژه قرار دارند.

درباره افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به اچ‌آی‌وی (HIV) هستند بیشتر بخوانید

علل عفونت اچ آی وی

اچ آی وی در مایعات بدن فرد آلوده یافت می‌شود. این شامل مایع منی، مایعات واژن و مقعد، خون و شیر مادر است.

اچ آی وی یک ویروس شکننده است و برای مدت طولانی در خارج از بدن زنده نمی‌ماند.

اچ آی وی نمی‌تواند از طریق عرق، ادرار یا بزاق منتقل شود.

رایج‌ترین راه ابتلا به اچ آی وی از طریق رابطه جنسی مقعدی یا واژینال بدون کاندوم است.

راه‌های دیگر ابتلا به اچ آی وی عبارتند از:

• استفاده مشترک از سوزن، سرنگ یا سایر تجهیزات تزریق

• انتقال از مادر به نوزاد در دوران بارداری، تولد یا شیردهی

احتمال ابتلا به اچ آی وی از طریق رابطه جنسی دهانی بسیار کم است و به چیزهای زیادی بستگی دارد، مثلا اینکه آیا شما رابطه جنسی دهانی دارید یا خیر و بهداشت دهان و دندان فردی که رابطه دهانی را انجام می‌دهد.

تشخیص اچ آی وی

اگر فکر می‌کنید در معرض اچ آی وی قرار گرفته‌اید، در اسرع وقت به دنبال مشاوره پزشکی باشید.

شما می‌توانید در تعدادی از مکان‌ها، از جمله در کلینیک‌های سلامت جنسی آزمایش شوید.

تنها راه برای فهمیدن اینکه آیا اچ آی وی دارید انجام آزمایش اچ آی وی است. این شامل آزمایش نمونه‌ای از خون یا بزاق شما برای علائم عفونت است.

مهم است که بدانید:

• داروی اورژانسی ضد اچ آی وی به نام پروفیلاکسی پس از مواجهه (PEP) در صورت مصرف در عرض ۷۲ ساعت پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ممکن است از ابتلای شما جلوگیری کند - توصیه می‌شود در اسرع وقت و در حالت ایده‌آل ظرف ۲۴ ساعت آن را شروع کنید.

• تشخیص زودهنگام به این معنی است که می‌توانید درمان را زودتر شروع کنید، که می‌تواند شانس شما را برای کنترل ویروس بهبود بخشد، خطر ابتلا به بیماری را کاهش دهد و شانس انتقال ویروس به دیگران را کاهش دهد.

در هر دو مورد آزمایش اچ آی وی مثبت و منفی ممکن است لازم باشد که آزمایش اچ آی وی را ۱ تا ۳ ماه پس از مواجهه احتمالی با عفونت اچ آی وی داشته باشند (این دوره به عنوان دوره پنجره شناخته می‌شود) تکرار کنید، اما برای کمک گرفتن نباید این مدت صبر کنید:

• کلینیک‌ها ممکن است آزمایش خون با انگشت را ارائه دهند که می‌تواند در عرض چند دقیقه نتیجه را به شما بدهد، اما ممکن است چند روز طول بکشد تا نتایج یک آزمایش دقیق‌تر اچ آی وی را دریافت کنید.

• کیت‌های تست خانگی یا نمونه‌برداری خانگی برای خرید آنلاین یا از داروخانه‌ها در دسترس هستند - با توجه به نوع آزمایشی که استفاده می‌کنید، نتیجه شما در عرض چند دقیقه یا چند روز در دسترس خواهد بود.

اگر اولین آزمایش شما حاکی از ابتلای شما به اچ آی وی باشد، برای تایید نتیجه باید آزمایش خون بیشتری انجام شود.

در بیشتر موارد اگر نتیجه آزمایش شما مثبت باشد، برای آزمایش‌های بیشتر و صحبت در مورد گزینه‌های درمانی خود به یک کلینیک تخصصی اچ آی وی ارجاع خواهید شد.

درمان اچ آی وی

برای درمان اچ آی وی داروهای ضد ویروسی استفاده می‌شود. این داروها با متوقف کردن تکثیر ویروس در بدن کار می‌کنند و به سیستم ایمنی اجازه می‌دهند خود را ترمیم کرده و از آسیب بیشتر جلوگیری کند.

اینها به شکل قرص هستند که باید هر روز مصرف شوند.

اچ آی وی می‌تواند به راحتی در برابر یک داروی اچ آی وی مقاومت ایجاد کند، اما مصرف ترکیبی از داروهای مختلف این احتمال را بسیار کمتر می‌کند.

اکثر افراد مبتلا به اچ آی وی ترکیبی از داروها را مصرف می‌کنند. بسیار مهم است که اینها هر روز طبق توصیه پزشک مصرف شوند.

هدف از درمان اچ‌آی‌وی داشتن بار ویروسی غیرقابل شناسایی است. این بدان معناست که سطح ویروس اچ آی وی در بدن شما به اندازه‌ای پایین است که با آزمایش تشخیص داده نمی‌شود.

زندگی با اچ آی وی

اگر با اچ آی وی زندگی می‌کنید، استفاده از درمان موثر اچ آی وی و غیرقابل شناسایی بودن به طور قابل توجهی خطر انتقال اچ آی وی به دیگران را کاهش می‌دهد.

شما همچنین تشویق خواهید شد که:

• بطور منظم ورزش کنید

• یک رژیم غذایی سالم داشته باشید

• سیگار نکشید

• برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به بیماری‌های جدی، هر سال واکسن آنفولانزا را بزنید

بدون درمان، سیستم ایمنی بدن به شدت آسیب می‌بیند و بیماری‌های تهدید کننده زندگی مانند سرطان و عفونت‌های شدید ممکن است اتفاق بیفتند. اگر قصد بارداری دارید، مهم است که با پزشک عمومی صحبت کنید. اگرچه نادر است، اما امکان انتقال اچ آی وی به نوزاد شما وجود دارد.

پیشگیری از اچ آی وی

هر کسی که بدون کاندوم رابطه جنسی متعدد دارد یا از سوزن مشترک برای تزریق استفاده می‌کند، در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی است.

راه‌های موثر بسیاری برای پیشگیری یا کاهش خطر ابتلا به عفونت اچ آی وی وجود دارد، از جمله:

• استفاده از کاندوم برای رابطه جنسی

• پیشگیری پس از مواجهه (PEP)

• پروفیلاکسی قبل از مواجهه (PrEP)

• درمان اچ آی وی برای کاهش بار ویروسی تا میزان غیرقابل تشخیص

• استفاده نکردن از سوزن یا سایر تجهیزات تزریقی، از جمله سرنگ، قاشق و سواب مشترک در صورت مصرف مواد مخدر.

برای راهنمایی بیشتر در مورد بهترین راه برای کاهش خطر، با کلینیک سلامت جنسی محلی یا یک پزشک عمومی صحبت کنید.

برای افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی، اگر درمان موثر اچ آی وی را انجام داده‌اید و بار ویروسی شما به مدت ۶ ماه یا بیشتر غیرقابل تشخیص بوده است، به این معنی است که نمی‌توانید ویروس را از طریق رابطه جنسی منتقل کنید.

این غیر قابل تشخیص = غیر قابل انتقال (U=U) نامیده می‌شود.