درمان - آنوریسم مغزی

• بررسی اجمالی

• علائم

• علل

• تشخیص

• درمان

• پیشگیری

آنوریسم مغزی را می‌توان در صورت پارگی یا وجود خطر پارگی با جراحی درمان کرد.

جراحی پیشگیرانه معمولاً تنها در صورتی توصیه می‌شود که خطر پارگی زیاد باشد.

این به این دلیل است که جراحی خطر عوارض بالقوه جدی مانند آسیب مغزی یا سکته مغزی را دارد.

ارزیابی ریسک شما

اگر به آنوریسم مغزی پاره نشده مبتلا هستید، برای ارزیابی اینکه آیا جراحی ضروری است، ارزیابی ریسک انجام خواهد شد.

فرآیند ارزیابی معمولاً بر اساس عوامل زیر است:

• سن شما - تحقیقات نشان داده است که خطرات مرتبط با جراحی در افراد مسن اغلب بیشتر از مزایای بالقوه آن است (افزایش طول عمر طبیعی)

• اندازه آنوریسم - آنوریسم‌های بزرگتر از ۷ میلی متر اغلب نیاز به درمان جراحی دارند

• محل آنوریسم - آنوریسم‌های مغزی واقع در رگ‌های خونی بزرگ‌تر خطر پارگی بیشتری دارند.

• سایر شرایط سلامتی - ممکن است شما یک بیماری زمینه‌ای داشته باشید که خطرات جراحی را افزایش می‌دهد.

پس از در نظر گرفتن این عوامل، تیم جراحی شما باید بتواند به شما بگوید که آیا مزایای جراحی در مورد شما بیشتر از خطرات بالقوه است یا خیر.

نظارت فعال

اگر خطر پارگی کم در نظر گرفته شود، معمولاً یک سیاست نظارت فعال توصیه می‌شود.

این بدان معناست که شما بلافاصله تحت عمل جراحی قرار نخواهید گرفت، اما به طور منظم تحت معاینات قرار می‌گیرید تا آنوریسم شما به دقت تحت نظر باشد.

همچنین ممکن است برای کاهش فشار خون دارویی به شما داده شود.

پزشک شما درباره تغییرات سبک زندگی که می‌تواند به کاهش خطر پارگی کمک کند، مانند کاهش وزن و خوردن چربی‌های اشباع شده کمتر با شما صحبت خواهد کرد.

جراحی

اگر درمان پیشگیرانه توصیه شود، تکنیک‌های اصلی مورد استفاده، گیره زدن با انجام جراحی مغز و اعصاب( نوروسرجیکال کلیپینگ) و سیم پیچ‌گذاری اندوواسکولار (کویلینگ اندوواسکولار) نامیده می‌شوند.هر دو روش با توقف جریان خون در آنوریسم به جلوگیری از پارگی کمک می‌کنند.

گیره زدن با انجام جراحی مغز و اعصاب (نوروسرجیکال کلیپینگ)

این عمل تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، بنابراین شما در طول عمل در خواب خواهید بود.

برشی در پوست سر شما یا گاهی درست بالای ابروی شما ایجاد می‌شود و یک فلپ کوچک از استخوان برداشته می‌شود تا جراح بتواند به مغز شما دسترسی داشته باشد.

هنگامی که آنوریسم پیدا شد، جراح مغز و اعصاب آن را با استفاده از یک گیره فلزی کوچک که به طور دائم روی آنوریسم بسته می‌شود، می‌بندد. سپس فلپ استخوانی دوباره سر جای خود قرار گرفته و پوست سر به هم بخیه می‌شود.

با گذشت زمان، لایه‌ی داخلی رگ خونی در امتداد خطی که گیره قرار می‌گیرد، بهبود می‌یابد و به طور دائمی آنوریسم را می‌بندد و از رشد یا پارگی آن در آینده جلوگیری می‌کند.

بریدن سرخرگی که آنوریسم روی آن تشکیل شده است، برخلاف خود آنوریسم، به ندرت ضروری است. این معمولا فقط در صورتی انجام می‌شود که آنوریسم بزرگ یا پیچیده باشد.

هنگامی که انجام این امر ضروری باشد، اغلب با عملی به نام «بای پس» ترکیب می‌شود. در این عمل جراحی٬ جریان خون در اطراف ناحیه بسته شده با استفاده از یک رگ خونی که از محل دیگری در بدن، معمولاً پا برداشته می‌شود، منحرف می‌شود.

کوئیلینگ اندوواسکولار

کوئیلینگ اندوواسکولار نیز معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

این عمل شامل قرار دادن یک لوله نازک به نام کاتتر در شریان پا یا کشاله ران است.

لوله از طریق شبکه‌رگ‌های خونی، به سمت سر شما و در نهایت به آنوریسم هدایت می‌شود.

سپس کویل‌های (سیم پیچ) پلاتین ریز از طریق لوله به داخل آنوریسم منتقل می‌شوند.

پس از پر شدن آنوریسم از کویل‌ها، خون نمی‌تواند وارد آن شود. این بدان معنی است که آنوریسم از شریان اصلی جدا شده است که این از رشد یا پارگی آن جلوگیری می‌کند.

مقایسه‌ی کوئیلینگ (سیم پیچی) و گیره زدن

اینکه از گیره زدن یا کوئیلینگ استفاده شود اغلب به اندازه، محل و شکل آنوریسم بستگی دارد.

با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد گزینه‌های درمانی خود صحبت کنید. اگر امکان انجام هر دو روش وجود دارد، باید در مورد خطرات و مزایای هر دو روش صحبت کنید.

به طور کلی ثابت شده است که کوئیلینگ نسبت به کلیپینگ در کوتاه مدت خطر عوارض کمتری مانند تشنج دارد.

خطرات طولانی مدت خونریزی بیشتر با هر دوی این تکنیک‌ها کم است.

درمان اورژانسی

اگر به دلیل پارگی آنوریسم مغزی نیاز به درمان اورژانسی دارید، در ابتدا دارویی به نام نیمودیپین برای کاهش خطر مختل شدن شدید خون‌رسانی به مغز (ایسکمی مغزی) به شما داده می‌شود.

برای ترمیم پارگی آنوریسم مغزی می‌توان از کوئیلینگ یا کلیپینگ استفاده کرد. روش مورد استفاده معمولاً با توجه به تخصص و تجربه جراحان موجود تعیین می‌شود.