سوالات متداول در مورد متیل فنیدات کودکان

متیل فنیدات به گروهی از داروها به نام محرک‌ها تعلق دارد. این داروها فعالیت مغز، به ویژه در مناطقی که به کنترل توجه و رفتار کمک می‌کنند، را افزایش می‌دهند.

تصور می‌شود که متیل فنیدات با افزایش سطح مواد شیمیایی به نام دوپامین و نورآدرنالین در مغز عمل می‌کند. این می‌تواند فعالیت بخش‌هایی از مغز کودک شما را که توجه و رفتار را کنترل می‌کنند، افزایش دهد.

این باعث می‌شود که آنها کمتر بیش‌فعال یا تکانشی باشند. همچنین به آنها کمک می‌کند تا بهتر توجه و تمرکز کنند.

متیل فنیدات با نام تجاری ریتالین نیز شناخته می‌شود.

وقتی فرزند شما برای اولین بار مصرف متیل فنیدات را شروع می‌کند، دوز پایینی از آن را مصرف خواهد کرد. پزشک معمولاً این دوز را به تدریج افزایش می‌دهد تا دوز مناسب برای فرزند شما را پیدا کند.

این بدان معناست که ممکن است چند هفته طول بکشد تا اثرات آن را مشاهده کنید. وقتی پزشک دوز مناسب را برای فرزندتان پیدا کرد، متیل فنیدات باید ظرف ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از مصرف، شروع به اثر کند.

این دارو باعث می‌شود کودک شما کمتر بیش‌فعال یا تکانشی باشد و به تمرکز او کمک می‌کند. سرعت اثر آن بستگی به این دارد که آیا به صورت استاندارد یا آهسته رهش است.

اگر فرزند شما بیش از یک سال متیل فنیدات مصرف کند، می‌تواند رشد او را آهسته کند. با این حال، این اتفاق در کمتر از ۱ کودک از هر ۱۰ کودک رخ می‌دهد.

پزشک شما هر ۶ ماه قد، وزن و اشتهای فرزندتان را بررسی می‌کند تا از رشد طبیعی او مطمئن شود.

مصرف متیل‌فنیدات در صورتی که دقیقاً تحت نظر و طبق دستور پزشک باشد، خطری ندارد. به همین دلیل، ویزیت‌های منظم توسط پزشک ضروری است تا بررسی شود آیا فرزندتان هنوز به مصرف این دارو نیاز دارد یا خیر.

فقط در صورت تجویز پزشک، مصرف متیل فنیدات را برای فرزندتان متوقف کنید.

اگر فرزند شما ناگهان مصرف متیل فنیدات را متوقف کند، ممکن است علائم ترک مانند افسردگی را مشاهده کنید.

اگر می‌خواهید مصرف متیل فنیدات را برای فرزندتان متوقف کنید، با پزشک خود مشورت کنید. پزشک ممکن است بخواهد قبل از قطع کامل دارو، به آرامی میزان مصرف فرزند شما را کاهش دهد. این کار برای جلوگیری از بروز عوارض جانبی اضافی است.

تا زمانی که دستورالعمل‌های پزشک را به دقت دنبال کنید، بعید است که فرزند شما مشکلی داشته باشد. متیل فنیدات معمولاً باعث اعتیاد نمی‌شود.

با این حال، اگر دارویش را به درستی ندهید، ممکن است خطر افزایش یابد. این شامل دادن متیل فنیدات بیشتر از دوز تجویز شده یا دوزهای بالاتر می‌شود. این می‌تواند منجر به اعتیاد جسمی شود، بنابراین اگر ناگهان مصرف دارو قطع شود، احتمال بروز علائم ترک بیشتر می‌شود.

قبل از قطع مصرف متیل فنیدات برای فرزندتان، با پزشک خود مشورت کنید، زیرا ممکن است پزشک بخواهد دوز دارو را به تدریج کاهش دهد. این کار خطر بروز عوارض جانبی اضافی را هنگام قطع مصرف این دارو برای فرزندتان کاهش می‌دهد.

وقتی فرزند شما برندی از متیل فنیدات را مصرف می‌کند که برایش مؤثر است، معمولاً به مصرف همان برند ادامه می‌دهد. تغییر برند می‌تواند مشکل‌ساز باشد، به‌خصوص اگر قرص یا کپسول آهسته‌رهش مصرف کند. دلیلش این است که:

• برندهای مختلف قرص‌ها و کپسول‌های متیل فنیدات با رهایش آهسته، دارو را به روش‌های مختلفی در بدن آزاد می‌کنند، بنابراین این می‌تواند بر نحوه عملکرد آنها در مدیریت علائم تأثیر بگذارد.

• عوارض جانبی برندهای مختلف متیل فنیدات می‌تواند متفاوت باشد

• دستورالعمل‌های مربوط به نحوه و زمان دادن دارو به فرزندتان، مانند اینکه آیا آن را با غذا مصرف کنید یا خیر، برای هر برند متفاوت است.

اگر فرزند شما نیاز به تغییر برند دارو دارد، دستورالعمل‌های همراه دارو را با دقت بررسی کنید.

می‌توانید به فرزندتان مسکن‌هایی مانند استامینوفن کودکان یا ایبوپروفن کودکان بدهید، مگر اینکه پزشک مصرف آنها را منع کرده باشد.

اگر کودکی دچار ADHD باشد، پزشک معمولاً فقط در صورتی دارو تجویز می‌کند که سایر درمان‌ها کمکی نکرده باشند. علائم آنها ممکن است همچنان مشکل‌ساز باشد حتی پس از امتحان کردن این موارد عملی:

• استراحت‌های منظم برای حرکت کردن

• کاهش حواس‌پرتی، به عنوان مثال با استفاده از هدفون

• داشتن دستورالعمل‌های واضح و مکتوب

داروها معمولاً فقط به عنوان بخشی از یک برنامه درمانی برای ADHD استفاده می‌شوند. سایر درمان‌ها می‌توانند شامل این موارد باشند:

• درمان‌هایی برای بهبود مهارت‌ها و رفتارهای خاص

• آموزش والدین برای کمک به آنها در مدیریت رفتار فرزندشان

• پشتیبانی بیشتر در مدرسه

اگر در مورد داروی فرزندتان سؤال یا نگرانی دارید، با پزشک او صحبت کنید.

برخی افراد متوجه می‌شوند که متیل فنیدات برای فرزندشان مؤثر نیست. در این صورت، پزشک ممکن است داروی دیگری یا درمان‌های روانشناختی را توصیه کند.

سایر داروهای ADHD شامل دگزامفتامین، لیزدگزامفتامین و اتوموکستین است.

درمان‌های غیر دارویی برای ADHD شامل رفتاردرمانی و گفتاردرمانی است.

اگر علاقه‌مند به یافتن درمان‌های جایگزین هستید، با پزشک خود صحبت کنید. بدون مشورت با پزشک، مصرف متیل فنیدات را برای فرزندتان قطع نکنید.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که مکمل‌های امگا ۳ و امگا ۶ می‌توانند به ADHD کمک کنند. با این حال، شواهد محدودی برای تأیید این موضوع وجود دارد.

قبل از دادن هرگونه مکمل به فرزندتان با پزشک خود مشورت کنید. زیرا برخی از آنها می‌توانند با دارو واکنش نشان دهند و عوارض جانبی ایجاد کنند یا باعث شوند دارو به خوبی عمل نکند.

هیچ غذا یا نوشیدنی خاصی وجود ندارد که کودک شما هنگام مصرف متیل فنیدات از آن پرهیز کند. یک رژیم غذایی سالم و ورزش می‌تواند به بهبود علائم او کمک کند.