سوالات رایج در مورد دیازپام

دیازپام به گروهی از داروها به نام بنزودیازپین‌ها تعلق دارد.

این دارو با افزایش سطح یک ماده شیمیایی آرام‌بخش در مغز شما کار می‌کند.

با توجه به وضعیت سلامتی‌تان، این می‌تواند باعث خواب آلودگی، تسکین اضطراب، توقف تشنج یا شل شدن عضلات منقبض شود.

با توجه به اینکه دیازپام را برای چه چیزی مصرف می‌کنید، بسیار سریع یا آهسته‌تر عمل می‌کند:

• تشنج یا حملات - شیاف‌های مقعدی دیازپام باید در عرض ۱۰ دقیقه اثر کنند

• اضطراب - شما باید در عرض چند ساعت کمی بهتر شوید، اما ممکن است ۱ یا ۲ هفته طول بکشد تا اثرات کامل را احساس کنید.

• اسپاسم عضلانی - پس از ۱۵ دقیقه باید درد کمتری را احساس کنید. زمانی که برای چند روز به طور منظم دیازپام مصرف می‌کنید، عضلات شما شروع به شل شدن خواهند کرد

معمولا دیازپام را بیش از ۲ تا ۴ هفته مصرف نمی‌کنید.

اگر بیش از ۴ هفته دیازپام تجویز شده باشد، ممکن است هنگام قطع مصرف آن، دوز دارو به تدریج کاهش یابد تا از علائم ترک جلوگیری شود.

ممکن است به دیازپام معتاد شوید. برای کاهش خطر معتاد شدن، بهتر است کمترین دوزی را که علائم شما را درمان می‌کند و فقط برای مدت کوتاهی (۲ تا ۴ هفته) مصرف کنید.

اگر نیاز به مصرف دوز بالاتر برای مدت طولانی تری داشته باشید، یا اگر تا به حال با الکل یا مواد مخدر مشکل داشته‌اید، احتمال بیشتری دارد که معتاد شوید.

اگر دوز بالایی از دیازپام مصرف می‌کنید یا برای مدت طولانی از آن استفاده می‌کردید، احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که دوز خود را به تدریج کم کنید.

اگر به طور ناگهانی مصرف آن را قطع کنید، ممکن است عوارض جانبی داشته باشید، مانند:

• گیجی

• تشنج یا رعشه

• افسردگی

• احساس عصبی بودن یا تحریک پذیری

• تعریق

• اسهال

اگر به تدریج دوز مصرفی خود را کاهش دهید، احتمال ابتلا به این عوارض جانبی کمتر است.

دیازپام را می‌توان به عنوان یک پیش دارو تجویز کرد تا قبل از عمل یا درمان دندانپزشکی که ممکن است ناراحت کننده باشد یا باعث ایجاد احساس اضطراب در شما شود، به شما آرامش دهد.

اگر قبلاً دیازپام مصرف می‌کنید، مهم است که به پزشک یا دندانپزشک خود اطلاع دهید.

انواع مختلفی از داروها برای درمان اضطراب یا تشنج یا سکته مغزی وجود دارد.

برای اضطراب، با توجه به علائم خود، ممکن است به دارویی برای درمان علائم فیزیکی و همچنین علائم روانی خود نیاز داشته باشید.

پزشک معمولاً شما را با نوعی داروی ضد افسردگی به نام مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) مانند سرترالین، پاروکستین یا اس‌ سیتالوپرام شروع می‌کند.

برای تشنج یا سکته مغزی می‌توان از دارویی به نام میدازولام استفاده کرد. این یک سرنگ از پیش پر شده است و در داخل دهان بین گونه و لثه شما (حفره باکال) تزریق می‌شود.

شما می‌توانید از آن به جای دیازپام مقعدی استفاده کنید.

می‌توانید گزینه‌های مختلف را با پزشک خود در میان بگذارید.ایشان به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید کدام دارو برای شما بهترین است.

بستگی به این دارد که به کدام کشور سفر می‌کنید. کشورهای مختلف قوانین و مقررات متفاوتی برای دیازپام دارند.

مهم است که از قبل برنامه ریزی کنید و بفهمید که آیا می توانید داروی خود را در خارج از کشور مصرف کنید یا خیر. بهتر است در خارج از کشور فقط مقدار مورد نیاز خود را مصرف کنید.

با تماس با سفارت کشوری که از آن بازدید می‌کنید، می‌توانید قوانین را بررسی کنید.

دیازپام بر هیچ نوع روش جلوگیری از بارداری، از جمله قرص‌های ترکیبی و قرص پیشگیری از بارداری اضطراری، تأثیر نمی‌گذارد.

اما برخی از قرص‌های ضد بارداری می‌توانند دیازپام را برای مدت طولانی‌تری در بدن شما نگه دارند و اثر آن را افزایش دهند.

همچنین اگر دیازپام و قرص‌های ضد بارداری را با هم مصرف کنید، ممکن است بین دوره‌های قاعدگی دچار خونریزی شوید.

اما پیشگیری از بارداری شما همچنان کارساز خواهد بود.

اگر دیازپام باعث خواب آلودگی، تاری دید یا احساس سرگیجه یا عدم توانایی در تمرکز یا تصمیم گیری می‌‌شود، رانندگی یا دوچرخه سواری نکنید.

این ممکن است زمانی که برای اولین بار مصرف دیازپام را شروع می‌کنید، بیشتر باشد، اما ممکن است در هر زمانی رخ دهد، به عنوان مثال هنگام شروع یک داروی دیگر.

اگر توانایی شما در رانندگی ایمن تحت تاثیر قرار گرفته باشد، رانندگی با ماشین تخلف است. این مسئولیت شماست که تصمیم بگیرید آیا رانندگی ایمن است یا خیر. اگر شک دارید، رانندگی نکنید.

حتی اگر توانایی شما در رانندگی تحت تأثیر قرار نگیرد، پلیس حق دارد برای بررسی میزان دیازپام در بدن شما نمونه بزاق درخواست کند.

اگر مطمئن نیستید که رانندگی در حین مصرف دیازپام برای شما بی خطر است یا خیر، با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

در صورت بروز عوارض جانبی مانند احساس خواب آلودگی، فراموشی، یا عدم هماهنگی، از ماشین آلات یا ابزار استفاده نکنید.

هنگام مصرف دیازپام الکل ننوشید. الکل می‌تواند اثرات دیازپام را افزایش دهد. می‌تواند شما را به یک خواب بسیار عمیق وادار کند. این خطر وجود دارد که نتوانید به درستی نفس بکشید و ممکن است در بیدار شدن با مشکل مواجه شوید.

آب گریپ فروت ممکن است میزان دیازپام را در خون شما افزایش دهد. بهتر است هنگام مصرف دیازپام از گریپ فروت یا آب گریپ فروت خودداری کنید.

کافئین یک محرک است و ممکن است اثرات آرام‌بخش دیازپام را کاهش دهد. بهتر است نوشیدنی‌هایی مانند قهوه، چای، کولا و نوشابه‌های انرژی‌‌زا مصرف نکنید زیرا حاوی کافئین هستند.

هنگام مصرف دیازپام الکل ننوشید.

استفاده از ماری جوآنا٬ حشیش، هروئین یا متادون با دیازپام باعث افزایش اثرات خواب‌آور دیازپام می‌شود. می‌تواند شما را به یک خواب بسیار عمیق وادار کند.

این خطر وجود دارد که نتوانید به درستی نفس بکشید و ممکن است در بیدار شدن با مشکل مواجه شوید.

استفاده از کوکائین یا سایر محرک‌ها مانند MDMA (اکستازی) و آمفتامین‌ها همراه با دیازپام نیز می‌تواند باعث خواب آلودگی شما شود.

اگر فکر می‌کنید ممکن است در حین مصرف دیازپام از مواد مخدر استفاده کنید، با پزشک خود صحبت کنید.

اگر اضطراب دارید، تغییراتی در سبک زندگی وجود دارد که می‌توانید برای کمک به کاهش علائم ایجاد کنید:

• کتاب یا دوره آنلاین اضطراب را امتحان کنید

• به طور منظم ورزش کنید

• فعالیت‌هایی را بیاموزید که باعث آرامش شما می‌شوند

• از کافئین پرهیز کنید

• اگر می‌توانید سیگار را ترک کنید

• سعی کنید الکل ننوشید

اگر مشکل خواب دارید، کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای کمک به بی خوابی و خوابیدن انجام دهید:

• زمان‌های منظمی را برای خوابیدن و بیدار شدن تعیین کنید

• قبل از خواب استراحت کنید - سعی کنید حمام آب گرم بگیرید یا به موسیقی آرامش‌بخش گوش دهید

• از پرده ضخیم، ماسک چشم و گوش‌گیر استفاده کنید تا از بیدار شدن شما در برابر نور و صدا جلوگیری کند.

• از مصرف کافئین، سیگار، ویپ، الکل، وعده‌های غذایی سنگین و ورزش چند ساعت قبل از رفتن به رختخواب خودداری کنید.

• قبل از رفتن به رختخواب تلویزیون تماشا نکنید یا از تلفن، تبلت یا رایانه استفاده نکنید

• در طول روز چرت نزنید

• قبل از رفتن به رختخواب فهرستی از نگرانی‌های خود و هر ایده‌ای در مورد چگونگی حل آنها بنویسید تا به شما کمک کند تا صبح آنها را فراموش کنید.