سوالات رایج در مورد آناستروزول

آناستروزول متعلق به گروهی از داروها به نام مهارکننده‌های آروماتاز است.

داروهای مهارکننده آروماتاز برای درمان انواع خاصی از سرطان سینه استفاده می‌شود، که در آن سلول‌های سرطانی برای رشد به استروژن (هورمون) نیاز دارند.

پس از یائسگی تخمدان‌های شما تولید استروژن را متوقف می‌کنند. در عوض بدن شما استروژن را از آنزیمی به نام آروماتاز می‌سازد.

مهارکننده‌های آروماتاز میزان آروماتاز را در بدن کاهش می‌دهند و این به نوبه خود تولید استروژن را در بدن شما متوقف می‌کند. این به جلوگیری از رشد سلول‌های سرطانی کمک می‌کند، زیرا آنها دیگر چیزی برای تغذیه ندارند. 

آناستروزول به جلوگیری از بازگشت سرطان پستان پس از درمان کمک می‌کند.

مزایای دقیق و میزان تأثیرگذاری آن برای شما به ترکیبی از عوامل مختلف بستگی دارد.

این عوامل برای هر فرد متفاوت هستند و شامل مواردی مانند سن شما در زمان تشخیص سرطان پستان، نحوه تشخیص آن و اینکه آیا شیمی‌درمانی انجام داده‌اید یا نه می‌شود.

آناستروزول همچنین می‌تواند برای کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان پس از یائسگی در افرادی که به دلیل سابقه خانوادگی خود در معرض خطر متوسط یا بالای سرطان پستان هستند، استفاده شود.

متخصص شما در مورد مزایا و خطرات احتمالی مصرف آناستروزول برای پیشگیری از سرطان پستان با شما صحبت خواهد کرد. 

آناستروزول بلافاصله شروع به کاهش میزان استروژن در بدن شما می‌کند. با این حال، چندین هفته یا چند ماه طول می‌کشد تا دارو به طور کامل عمل کند.

در این مدت احتمالاً علائم یائسگی را خواهید داشت زیرا بدن شما به داشتن استروژن کمتر عادت می‌کند. این علائم به تدریج با سازگاری بدن شما با دارو بهبود می‌یابند. 

اکثر افرادی که آناستروزول مصرف می‌کنند، ابتدا برای درمان سرطان پستان خود تحت عمل جراحی، رادیوتراپی یا گاهی شیمی درمانی قرار گرفته‌اند.

در این مورد، جراحی، رادیوتراپی یا شیمی درمانی٬ اولین راه درمان هستند و آناستروزول یک درمان اضافی (کمکی) است. درمان کمکی به جلوگیری از عود سرطان کمک می‌کند.

اکثر افراد به مدت ۵ سال به درمان کمکی نیاز خواهند داشت. با این حال گاهی اوقات پزشک توصیه می‌کند که آن را برای مدت طولانی تری ادامه دهید.

در این مدت ممکن است فقط آناستروزول یا تاموکسیفن (دارویی که می‌تواند برای درمان سرطان پستان نیز استفاده شود) به مدت چند سال و سپس آناستروزول برای مدت باقیمانده به شما داده شود.

آناستروزول گاهی اوقات برای درمان سرطان در صورت عدم انجام عمل جراحی یا برای کوچک کردن سرطان قبل از جراحی در صورت عدم انجام شیمی درمانی استفاده می‌شود. در این صورت متخصص به شما خواهد گفت که چه مدت دارو را مصرف کنید.

مصرف طولانی مدت آناستروزول به طور کلی بی‌خطر است، با این حال تیم متخصص شما سلامت شما را به دقت بررسی می‌کند.

این به این دلیل است که آناستروزول مقدار استروژنی را که بدن شما برای داشتن استخوان‌های قوی و سالم نیاز دارد، کاهش می‌دهد.

اگر آناستروزول را برای مدت طولانی مصرف کنید، استخوان‌های شما ضعیف‌تر می‌شوند (پوکی استخوان) و احتمال شکستگی آن‌ها بیشتر می‌شود.

قبل از شروع مصرف آناستروزول، ۱ یا ۲ سال پس از درمان و دوباره پس از پایان درمان، اسکن تراکم استخوان را انجام خواهید داد.

پزشک شما ممکن است نوعی دارویی به نام بیس فسفونات را برای کمک به کاهش آسیب استخوان توصیه کند. ایشان همچنین می‌تواند در مورد ورزش و رژیم غذایی به شما توصیه کند تا استخوان‌های شما قوی بماند.

آناستروزول همچنین می‌تواند فشار خون و سطح کلسترول شما را افزایش دهد. پزشک شما این موارد را در طول معاینات منظم شما تحت نظر خواهد داشت و در صورت لزوم درمان را توصیه می‌کند.

اگر به هر دلیلی می‌خواهید مصرف آن را متوقف کنید، پزشک شما می‌تواند در مورد راه‌های جایگزین برای درمان سرطان سینه یا جلوگیری از بازگشت آن صحبت کند.

گاهی اوقات ممکن است افراد برای مدت کوتاهی مصرف آناستروزول را قطع کنند. اگر عوارض جانبی مانند درد مفاصل دارید، این می‌تواند کمک کند.

با این حال، فقط در صورتی از داروی خود فاصله بگیرید که ابتدا با پزشک خود صحبت کرده باشید و او با آن موافقت کند.

داروهایی مانند تاموکسیفن، لتروزول و اگزمستان به روشی مشابه آناستروزول عمل می‌کنند. این داروها سطح استروژن شما را کاهش می‌دهند و می‌توانند عوارض جانبی مشابهی ایجاد کنند.

با این حال، داروها به روش‌های مختلف بر افراد تأثیر می‌گذارند. اگر از عوارض جانبی مصرف آناستروزول ناراحت هستید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها ممکن است به جای آن یکی از این داروهای دیگر را توصیه کنند.

شواهدی وجود ندارد که نوشیدن الکل باعث ایجاد مشکل در هنگام مصرف آناستروزول شود.

برخی از افرادی که آناستروزول مصرف می کنند ممکن است هنگام نوشیدن الکل دچار گر گرفتگی یا قرمزی شوند. در این مورد، اجتناب از الکل ممکن است کمک کند.

اکثر افراد هنگام مصرف آناستروزول می‌توانند به طور معمول غذا بخورند و بنوشند. اگرچه برخی از افراد ممکن است هنگام مصرف الکل دچار گرگرفتگی یا قرمزی شوند.

برخی افراد متوجه می‌شوند که آناستروزول بر اشتهای آنها تأثیر می‌گذارد.

اگر اشتهای خود را از دست می‌دهید، سعی کنید با خوردن وعده‌های غذایی کوچک‌تر و بیشتر کردن تعداد وعده‌ها، مطمئن شوید که یک رژیم غذایی متعادل دارید.

اگر باعث می‌شود احساس گرسنگی بیشتری داشته باشید و وزن زیادی اضافه می‌کنید، از پزشک یا پرستار متخصص خود بخواهید که شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کند.

آناستروزول به طور کلی فقط در صورتی به شما داده می‌شود که یائسگی را پشت سر گذاشته باشید.

با این حال، برخی از افراد پس از مصرف آناستروزول متوجه می‌شوند که دوباره پریود می‌شوند. اگر این اتفاق برای شما افتاد، مهم است که از روش‌های پیشگیری قابل اعتماد استفاده کنید.

اگر پریودهای‌تان دوباره شروع شد یا احتمال بارداری وجود داشت، با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف آناستروزول در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

برخی افراد هنگام مصرف آناستروزول احساس خستگی شدید می‌کنند.

اگر احساس خستگی یا سرگیجه می‌کنید، یا اگر دیدتان تاری می‌شود، رانندگی و دوچرخه سواری نکنید یا از ابزار یا ماشین آلات استفاده نکنید تا زمانی که دوباره بهتر شوید.