تشخیص - مرگ مغزی

• بررسی اجمالی

• تشخیص

معیارهای متعددی برای تشخیص مرگ مغزی وجود دارد.

برای تشخیص مرگ مغزی:

• فرد باید بیهوش باشد و به تحریک خارجی پاسخ ندهد

• ضربان قلب و تنفس فرد فقط با استفاده از دستگاه تنفس مصنوعی قابل حفظ است

• باید شواهد روشنی وجود داشته باشد که آسیب مغزی جدی رخ داده است و قابل درمان نیست

رد کردن شرایط دیگر

قبل از شروع آزمایش مرگ مغزی، پزشکان باید یک سری بررسی‌ انجام دهند تا مطمئن شوند که علائم توسط عوامل دیگری ایجاد نشده‌اند، از جمله:

• مصرف بیش از حد مواد مخدر، آرام بخش‌ها، سموم یا سایر عوامل شیمیایی

• پایین بودن غیر طبیعی و بیش از حد دمای بدن (هیپوترمی)

• کم کاری شدید غده تیروئید

پس از رد این موارد، آزمایش‌هایی برای تایید مرگ مغزی انجام می‌شود.

پزشکان آزمایش‌ها را برای شما توضیح می‌دهند و شما را در جریان وضعیت عزیزتان قرار می‌دهند.

آزمایش‌های مرگ مغزی

پزشکان یک سری آزمایش‌ها را انجام خواهند داد. این آزمایش‌ها معمولا توسط ۲ پزشک انجام شده و هر ۲ پزشک باید در مورد نتایج به توافق برسند تا تشخیص مرگ مغزی تایید شود.

آزمایش‌ها ۲ بار انجام می‌شود تا احتمال خطا به حداقل برسد.

آزمایش‌هایی که برای تعیین مرگ مغزی استفاده می‌شوند عبارتند از:

• تاباندن چراغ قوه به هر دو چشم برای بررسی واکنش آنها به نور

• چشم که معمولاً بسیار حساس است با یک دستمال کاغذی یا پنبه لمس می‌شود تا بررسی شود آیا واکنش نشان می‌دهد یا خیر

• فشار دادن پیشانی و گرفتن بینی برای بررسی هرگونه واکنش

• وارد کردن آب یخ به هر گوش که معمولاً باعث حرکت چشم‌ها می‌شود

• قرار دادن یک لوله پلاستیکی نازک در نای برای بررسی اینکه آیا باعث سرفه یا تهوع می‌شود یا خیر

• جدا کردن فرد برای مدت کوتاهی از ونتیلاتور تا مشخص شود آیا تلاشی برای نفس کشیدن خود انجام می‌دهد یا خیر.

مرگ مغزی در صورتی تشخیص داده می‌شود که فرد به همه این آزمایش‌ها پاسخ ندهد.

گاهی اوقات ممکن است اندام یا نیم تنه فرد (قسمت بالایی بدن) پس از مرگ مغزی حرکت کند.

این حرکات رفلکس‌های نخاعی هستند و هیچ ارتباطی با مغز ندارند. آنها تشخیص مرگ مغزی را تغییر نخواهند داد.