پیشگیری - اندوکاردیت

• بررسی اجمالی

• علائم

• علل

• تشخیص

• درمان

• پیشگیری

اگر خطر ابتلا به اندوکاردیت در شما افزایش یافته است، مهم است که قرار گرفتن در معرض هر گونه عفونتی که می‌تواند آن را تحریک کند، محدود کنید.

موارد فوق در صورتی که قبلاً تحت تأثیر اندوکاردیت قرار گرفته باشید نیز صادق است، زیرا این بیماری اغلب در برخی افراد عود می‌کند.

بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید

اگر خطر ابتلا به اندوکاردیت در شما افزایش یافته است، مهم است که بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنید.

اجازه ندهید آبسه‌ها و بیماری‌های لثه بدون درمان باقی بمانند.

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا مطمئن شوید از بهداشت دهان و دندان خوبی برخوردارید و خطر ورود باکتری به جریان خون از طریق دهان را به حداقل می‌رسانید.

در مورد دندان‌ها و لثه‌های سالم بیشتر بدانید

از پوست خود مراقبت کنید

شستن مرتب دست‌ها به جلوگیری از گسترش باکتری‌ها کمک می‌کند.

همچنین بسیار مهم است که هر گونه بریدگی یا خراش را به محض اینکه متوجه آنها شدید به دقت بشویید تا از عفونی شدن آنها جلوگیری شود.

در صورت بروز علائم عفونت پوستی با پزشک عمومی خود برای مشاوره تماس بگیرید. پزشک عمومی شما ممکن است به عنوان یک اقدام احتیاطی آنتی بیوتیک تجویز کند.

علائم عفونت پوستی عبارتند از:

• تورم و قرمزی ناحیه آسیب دیده

• هنگامی که پوست  لمس می‌‌شود٬ درد می‌گیرد یا گرم است

• چرک یا مایع از ناحیه آسیب دیده پوست ترشح می‌کند

عفونت پوستی همچنین ممکن است باعث شود که به طور کلی احساس ناخوشایندی داشته باشید که منجر به این علائم می‌شود:

• تب

• حالت تهوع

• لرزیدن

همچنین از هرگونه عمل زیبایی که شامل شکستن پوست است، مانند سوراخ کردن بدن و خالکوبی خودداری کنید. علاوه بر این، از هر گونه عمل زیبایی که شامل پاره و سوراخ کردن پوست باشد، مانند پیرسینگ بدن و خالکوبی، خودداری کنید.

نقش آنتی بیوتیک‌ها

تحقیقات نشان داده است که فواید آنتی بیوتیک‌ها در پیشگیری از اندوکاردیت٬ کمتر از خطر عوارض جانبی جدی آنهاست.

آنتی بیوتیک‌ها فقط در صورت لزوم باید استفاده شوند. هر بار که از آنتی بیوتیک‌ها استفاده می‌شود، احتمال اینکه باکتری‌ها نسبت به آنها مقاوم شوند افزایش می‌یابد.

آنتی بیوتیک ها فقط به عنوان یک اقدام احتیاطی تجویز می‌شوند، در صورتی که یک عمل پزشکی در ناحیه‌ای از بدن شما انجام شود که در آنجا احتمال عفونت وجود دارد، مانند:

• مری، معده یا روده

• دستگاه تناسلی یا ادراری