درمان - آفازی

• بررسی اجمالی

• علائم

• درمان

درمان توصیه شده برای آفازی معمولا گفتار و زبان درمانی است. گاهی اوقات آفازی خود به خود بدون درمان بهبود می‌یابد.

این درمان توسط متخصص گفتار و زبان (SLT) انجام می‌شود. اگر در بیمارستان بستری شدید، باید تیم گفتار و زبان درمانی در آنجا باشد.

با توجه به سیستم بهداشت و درمان محل زندگی شما٬ ممکن است وقتی بیمارستان را ترک می‌کنید، یک متخصص گفتار و زبان از طریق یک تیم توانبخشی اجتماعی یا، پس از سکته مغزی، یک تیم ترخیص اولیه با پشتیبانی در دسترس باشد.

اگر در بیمارستان بستری نشدید یا زمانی که در آنجا بودید متخصص گفتار و زبان ندیدید، می‌توانید از پزشک عمومی خود بخواهید که شما را معرفی کند.

اکثر افراد مبتلا به آفازی برای رسیدن به حداکثر توانایی خود به ساعت‌ها گفتاردرمانی نیاز دارند.

چگونه گفتار و زبان درمانی می‌تواند کمک کند

برای افراد مبتلا به آفازی، گفتار درمانی به موارد زیر کمک می‌کند:

• تا حد امکان گفتار و زبان شما را بازیابی کند (کاهش اختلال)

• به شما کمک کند تا به بهترین نحو ارتباط برقرار کنید (افزایش فعالیت و مشارکت)

• راه‌های جایگزین برای برقراری ارتباط پیدا کنید (از استراتژی‌های جبرانی یا وسایل کمک کننده استفاده کنید)

• اطلاعاتی در مورد آفازی را به بیماران و بستگان آنها ارائه دهد

نحوه انجام درمان به شرایط شما بستگی دارد.

با توجه به سیستم بهداشت و درمان محل زندگی شما٬ ممکن است برای برخی افراد یک دوره فشرده گفتار و زبان درمانی توصیه شود. این شامل تعدادی جلسه است که در مدت زمان کوتاه‌تری انجام می‌شود.

اما گفتار و زبان درمانی می‌تواند خسته کننده باشد و یک دوره درمانی فشرده برای همه مناسب نخواهد بود.

ممکن است برای برخی افراد، جلسات کوتاه‌تر و فشرده‌تر توصیه شود.

درمان ممکن است جلسات انفرادی، گروهی یا با استفاده از فناوری‌هایی مانند برنامه‌های گوشی یا برنامه‌های رایانه‌ای باشد.

برای بسیاری از افراد مبتلا به آفازی ناشی از سکته مغزی، سریعترین تغییرات در هفته‌ها و ماه‌های اولیه پس از سکته مغزی رخ می‌دهد.

اما پیشرفت‌ها را می‌توان سال‌ها و حتی دهه‌ها بعد مشاهده کرد.

ارزیابی قبل از درمان

درمانی که دریافت می‌کنید به سلامت عمومی شما و مشکلاتی که در مهارت‌های گفتاری، زبانی یا اجتماعی خود دارید بستگی دارد.

قبل از شروع درمان، ارزیابی انجام می‌شود تا درمانگر بتواند تشخیص دهد که کدام جنبه‌های زبانی شما بیشترین مشکل را دارد.

یک درمانگر با شما و خانواده‌تان صحبت می‌کند تا تعیین کند که آیا مشکلات شما٬ به درک زبان مربوط می‌شود یا در بیان خود مشکل دارید.

سپس ارزیابی بر روی مناطقی متمرکز خواهد شد که باید در درمان مورد هدف قرار گیرند.

سایر مشکلات سلامتی که ممکن است بر توانایی شما در برقراری ارتباط تأثیر بگذارد، مانند مشکلات شنوایی یا بینایی نیز در نظر گرفته خواهند شد.

تکنیک‌های گفتار و زبان درمانی

تکنیک‌های خاص مورد استفاده و اهداف درمان٬ به شرایط هر فرد بستگی دارد.

اگر در درک کلمات مشکل دارید، درمانگر شما ممکن است از شما بخواهد کارهایی مانند تطبیق کلمات با تصاویر یا مرتب کردن کلمات بر اساس معنی آنها را انجام دهید.

هدف از این کارها بهبود توانایی شما در به خاطر سپردن معانی و پیوند آنها با کلمات دیگر است.

اگر در بیان خود مشکل دارید، گفتار درمانگر شما ممکن است از شما بخواهد تمرین نامگذاری تصاویر یا تشخیص اینکه آیا کلمات خاص قافیه دارند را انجام دهید.

در صورت لزوم٬ او همچنین ممکن است از شما بخواهند که کلماتی را که می‌گویند، تکرار کنید.

اگر بتوانید کارها را با کلمات تکی کامل کنید، درمانگر شما روی توانایی شما در ساختن جملات کار خواهد کرد.

برخی از تکنیک‌ها ممکن است شامل کار با کامپیوتر باشد. روش‌های دیگر ممکن است شامل درمان گروهی با سایر افراد مبتلا به آفازی یا کار با اعضای خانواده باشد.

این به شما امکان می‌دهد مهارت‌های مکالمه را تمرین کنید یا موقعیت‌های معمولی مانند برقراری تماس تلفنی را تمرین کنید.

نرم افزارهای رایانه و اپلیکیشن‌های بیشتری برای کمک به افراد مبتلا به آفازی برای بهبود توانایی های زبانیشان در دسترس است. اما مهم است که استفاده از آنها را با نظارت یک گفتار درمانگر شروع کنید.

روش‌های جایگزین برقراری ارتباط

بخش مهمی از گفتار درمانی یافتن راه‌های مختلف برای برقراری ارتباط برای شماست. 

درمانگر شما به شما کمک خواهد کرد تا روش‌های جایگزینی برای صحبت کردن مانند استفاده از حرکات، نوشتن، نقاشی یا نمودارهای ارتباطی را توسعه دهید. 

نمودارهای ارتباطی شبکه‌های بزرگی هستند که حاوی حروف، کلمات یا تصاویر هستند.

 آنها به فرد مبتلا به آفازی اجازه می‌دهند تا با اشاره به کلمه یا حرف مورد نظر، آنچه را که می‌خواهد بگوید، منتقل کند.

برای برخی افراد، وسایل الکترونیکی با طراحی ویژه، مانند وسایل کمک کننده ارتباطی با خروجی صدا (VOCA) ممکن است مفید باشد. VOCAها از صدای تولید شده توسط کامپیوتر برای پخش پیام‌ها با صدای بلند استفاده می کنند.

اگر در صحبت کردن مشکل دارید اما قادر به نوشتن یا تایپ هستید، VOCA می‌تواند کمک کند.

همچنین برنامه‌هایی در گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های رایانه‌ای موجود است که می‌توانند این کار را انجام دهند.

برقراری ارتباط با فرد مبتلا به آفازی

اگر با یک فرد مبتلا به آفازی زندگی می‌کنید یا از او مراقبت می‌کنید، ممکن است در مورد بهترین راه برای برقراری ارتباط با او مطمئن نباشید.

ممکن است توصیه‌های زیر برای شما مفید باشد:

• پس از صحبت کردن، به فرد زمان زیادی برای پاسخ دادن بدهید. اگر فرد مبتلا به آفازی احساس عجله یا فشار برای صحبت کند، ممکن است دچار اضطراب شود که می‌تواند بر توانایی او برای برقراری ارتباط تأثیر بگذارد.

• از جملات کوتاه و ساده استفاده کنید و خیلی سریع موضوع مکالمه را عوض نکنید.

• از پرسیدن سوالات باز خودداری کنید. سوالات بسته که پاسخ بله یا خیر دارند می‌توانند بهتر باشند.

• از تمام کردن جملات فرد یا تصحیح هر گونه اشتباهی در زبان او خودداری کنید. این ممکن است باعث رنجش و سرخوردگی برای فرد مبتلا به آفازی شود.

• عوامل حواس پرتی مانند صداهای رادیویی پس زمینه یا تلویزیون را به حداقل برسانید.

• از کاغذ و قلم برای نوشتن کلمات کلیدی یا کشیدن نمودار یا تصاویر برای تقویت پیام خود و حمایت از درک آنها استفاده کنید.

• اگر چیزی را که فرد مبتلا به آفازی سعی در برقراری ارتباط دارد متوجه نشدید، وانمود نکنید که متوجه شده‌اید. این فرد ممکن است این رفتار را تحقیر آمیز و ناراحت کننده بداند.

• از مراجع بصری مانند اشاره، حرکات و اشیاء برای حمایت از درک آنها استفاده کنید.

• اگر در پیدا کردن کلمه مناسب مشکل دارد، به او کمک کنید - از او بخواهید کلمه را توصیف کند، به کلمه مشابهی فکر کند، سعی کند آن را تجسم کند، به صدایی که کلمه با آن شروع می شود فکر کند، سعی کند کلمه را بنویسد، از حرکات استفاده کند یا به یک شیء اشاره کند.

تحقیقات در حال انجام

در حال حاضر تحقیقاتی در حال انجام است تا بررسی شود که آیا درمان‌های دیگر می‌توانند برای افراد مبتلا به آفازی مفید باشند یا خیر.

از جمله:

• درمان‌های رفتاری یا تمرین - برای مثال، برنامه‌هایی برای کمک به افراد برای کسب مقادیر زیادی تمرین تکراری در برخی از وظایف زبانی

• تکنیک‌های تحریک الکتریکی مغز - به عنوان مثال، تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال (tDCS)، که در آن یک جریان الکتریکی کوچک از پوست سر به مغز منتقل می‌شود تا به افزایش عملکرد در وظایف زبانی کمک کند.

• داروها - به عنوان مثال، برای کمک به مغز برای بازیابی یا جایگزینی انتقال دهنده‌های عصبی آسیب دیده (مواد شیمیایی موجود در مغز که به سیستم عصبی اجازه می‌دهد با بقیه بدن ارتباط برقرار کند)

اگرچه برخی از مطالعات نشان داده‌اند که این درمان‌ها ممکن است برای برخی از افراد مبتلا به آفازی مفید باشد، تحقیقات بیشتر ضروری است.

مشاوره برای مراقبین

کمک به مراقبت از یکی از عزیزان، اقوام یا دوستان مبتلا به آفازی، به خصوص در چند ماه اول شروع علائم، می تواند دلسردکننده و چالش برانگیز باشد.

افراد مبتلا به آفازی اغلب نیازهای پیچیده ای دارند و وضعیت آنها می‌تواند باعث نوسانات خلقی و رفتارهای چالش برانگیز شود.

این صفحه در راهنمای زوال عقل درباره ارتباط با فرد مبتلا به زوال عقل حاوی اطلاعات و توصیه‌هایی است که ممکن است هنگام برقراری ارتباط با فرد مبتلا به آفازی کمک کند.